హ్యాపీ బర్త్ డే

ఈ రోజు నా పుట్టినరోజు.నాకెంతో ఇష్టమైన ఈబ్లాగ్ పుట్టినరోజు కూడా

జీవితం చాలా చిన్నది,కానీ చాలా విలువైనది.ఎంతో అపురూపమైనది.ఇంత అందమైన జీవితం ఓ తీయనిపాటలా,సెలయేటి గలగలలా సాగిపోతే అంతకు  మించి కావలసింది ఏముంది.ప్రతిక్షణం జీవితాన్నిజీవించాలనే చిన్నిఆశ.

ఇది తీరాలంటే జీవితాన్నిప్రేమించాలి చిన్నచిన్నఆనందాలను,వాటిలోని 
అనుభూతులను ఆస్వాదించగలగాలి.

సమస్యలూ,కష్టాలూ,కన్నీళ్లు ఇవీ జీవితంలో ఓ భాగమే.ఎవరో అన్నట్టూ కష్టంస్ అండ్ సుఖంస్ ఈజ్ ది కాంబినేషన్ అఫ్ లైఫ్,కాకపోతే కొన్ని చిన్న సమస్యలు,కొన్నిపెద్ద సమస్యలు.ఎవరికైనా తప్పవు.ఇవన్నీఎప్పుడూ ఉండేవే.మిగతారోజులన్నీఎలా గడిచినా సంవత్సరంలో ఒక్కరోజు,మనకి మాత్రమే సొంతమైన పుట్టినరోజున మాత్రం అన్నిచికాకులనీ పక్కన పెట్టి హాయిగా ఆనందంగా గడిపితే మనసుకి తృప్తిగా ఉంటుంది.

పోయిన ఏడాది ఇదేరోజున ఈబ్లాగ్ మొదలుపెట్టి కూడలిలో చేర్చికొత్త ప్రపంచంలోకి వచ్చాను.ఆ ఉద్వేగం,ఉద్విగ్నతతోనే ఆరోజు గడిపాను.ఇవ్వాళా మనసులో అదే అనుభూతి చుట్టుముడుతోంది.ఏడాదికాలం చాలా త్వరగా గడిచిపోయినట్టు ఉంది.ఆత్మీయంగా ఆదరించిన అందరికీ నా ధన్యవాదాలు.

నిజానికి నా ప్రపంచం చాలా చిన్నది.ఏం చేయాలో తెలియని ఒంటరితనంలో   కొట్టుకుపోతున్నతరుణంలో ఈబ్లాగ్స్ నాకు ఊరటనిచ్చాయి.నా మనసులో తోచిన భావాలను ఇందులో రాసుకుంటూ వచ్చాను.వంట చేయడం ఇష్టం కావడంతో "అభిరుచి"మొదలుపెట్టాను.నాకంటూ ఒక వ్యాపకం ఏర్పడింది.
కొంతమందికైనా నన్నుపరిచయం చేసింది.ఇందుకు చాలాచాలా సంతోషంగా ఉంది.థాంక్ యూ ఒన్స్ ఎగైన్.

మా విఘ్నేశ్వరుడు

వినాయకచవితి అంటేనే హడావుడి.దేవుణ్ణి,పత్రిని,పూలు,పళ్ళు అన్నీ తెచ్చుకోడం,పిండివంటలు చేయడం,పూజకు అమర్చుకోడం,ఆ ఒక్కరోజూ మాత్రం ఊపిరాడదు.చిన్నప్పుడు నాన్నగారు శుక్లాంభరధరం అని చదువుతూ పాలవెల్లి కట్టి దేవుణ్ణి పెడుతుంటే చిన్నిచిన్ని కాయలన్నీ దారాలుకట్టి అందించడం ఓ గొప్ప సరదా.

బుజ్జిబుజ్జి సీతాఫలం,జామకాయలు,ద్రాక్షగుత్తి అన్నీ వేలాడుతుంటే ముచ్చట పడిపోయి తప్పనిసరిగా వైరు హోల్డరూ పెట్టించి దానికి ఆకుపచ్చ బల్బ్ పెడితే చిన్న పందిరిలా భలే ఉండేది.

చిన్నప్పుడున్నంత సరదా ఇప్పుడు లేకపోయినా సాధ్యమైనంత వరకు ఓపికగా అలంకరించి పూజ చేసుకుని,అంతా అయ్యాక చూసుకుంటే వెలిగే దీపాల మధ్య వినాయకుడు దీవిస్తూ మెరిసిపోతుంటాడు ఉదయం నుండీ పడ్డ శ్రమంతా మర్చిపోతాము,తెలియని తృప్తి మనసంతా నిండుతుంది.

మా ఫ్లాట్స్ లో కూడా గణపతి విగ్రహం పెట్టి బాగా చేస్తారు,ఈ సారి ఎకోఫ్రెండ్ లీ అని ఎంత ట్రై చేసినా మట్టితో చేసింది దొరకలేదు,అందుకని పైన ఫోటోలోని విగ్రహమే తేవలసివచ్చింది.రోజూ సాయంత్రాలు పూజలు,ప్రసాదాలు,శుక్రవారం లక్ష్మీపూజ ఆఖరిరోజున అందరికీ భోజనాలు,తరువాత నిమజ్జనం అదీ కార్యక్రమం,ఏడాదికోసారి గణపయ్య పుణ్యమా అని సందడి.

ప్లాస్టిక్ కవర్స్

చాలా సంవత్సరాల తరువాత  చేతిలో బాగ్ తో బయటికి వెళ్ళడం.దాదాపు  పదిహేనేళ్ళు దాటిందేమో,ఊపుకుంటూ వెళ్లి అన్నీ కవర్లలో తెచ్చుకోడం మొదలుపెట్టి.

రేపటినుండి మేము కవర్లు ఇవ్వము ఆంటీ మీరే తెచ్చుకోండి అని ప్రతివాళ్ళూ నిన్నేచెప్పేసారు.దాంతో ఈపూట గుర్తుపెట్టుకుని బాగ్ తీసుకువెళ్తుంటే
గమ్మత్తుగా అనిపించింది.బజార్లో కూడా తెచ్చుకోనివాళ్ళు అయ్యో

అనుకుంటూ,ఒక పెద్దాయన జామపళ్ళు జేబులో నింపుకోలేక అవస్థ
పడుతూ, మొత్తానికి ఇవన్నీ చూస్తే కొంచెం నవ్వొచ్చింది కూడా.ఎంతగా అలవాటు పడిపోయాము అని ఆశ్చర్యం కూడా వేసింది.నాలుగు రోజులు ఇలా ఉంటుంది తరువాత అదే అలవాటు అయిపోతుంది.ఇదివరకు తెచ్చుకునే వాళ్లమేగా అంటున్నారు అంతా.

చిన్నప్పుడు పెద్దపెద్ద వైరు బుట్టలు తీసుకుని విజయవాడ వెళ్లి మరీ పచారీ  కొట్లో సరుకులు కట్టించుకుని తెచ్చుకునేవాళ్ళం.ఆ రోజులన్నీగుర్తొచ్చాయి.ఏది ఏమైనా ఈసారన్నా అందరూ స్ట్రిక్ట్ గా ఫాలో అయ్యి ఈ ప్లాస్టిక్ వాడకం తగ్గి, ప్రకృతికి ఎంతో కొంత మేలు జరిగితే అంతకన్నా కావలసింది ఏముంది.పనిలో పనిగా ఇంట్లో కూడా సగం చెత్త తగ్గుతుంది, 

మొహమాటమా, నో

మనిషికి అసలు ఉండకూడనిది ఈ మొహమాటం.నిజంగా కొన్నికొన్ని పనులు మొహమాటం కొద్దీ నెత్తిన వేసేసుకుంటాము ఎవరమైనా.అవి చిన్నవీ కావొచ్చు,పెద్దవీ కావొచ్చు.ఇక అది ఎడ్వాంటేజ్ గా తీసుకుని ప్రతి పనీ అప్పచెప్పేవాళ్ళు కోకొల్లలు.అయినవాళ్ళు అయినా,బయటివాళ్ళు అయినా హాపీగా పనులు అంటగట్టేస్తారు

అందులోనూ హలో అంటే చాలు ఓయ్ అని పరిగెత్తే స్వభావం ఉన్నసాధు ప్రాణులనైతే ఇక చెప్పక్కర్లేదు.ఫుట్ బాల్ ఆడుకున్నట్టు ఎంత వాడుకోవాలో అంత వాడుకుంటారు.ఇలా వందసార్లు చేసి నూటొకటో సారి చెయ్యకపోయినా కుదరలేదు ఏమో అని మాత్రం అనుకోరు.నిష్టూరాలు,నిందలు తప్పవు.మన మంచితనం గుర్తు ఉండదు నిజంగా సాయం అవసరమైతే చెయ్యొచ్చు.కానీ ముందునుండీ ఎంతలో ఉండాలో అంతలో ఉంటే ఈ ఇబ్బందులు రావు.

మొదట్లోనే చిరునవ్వుతో నో చెప్పడం నేర్చుకుంటే మంచిది.అక్కడితోనే అయిపోతుంది.ఎవ్వరమైనా సరే ఒకరిని ఇబ్బందిపెట్టకూడదు.ఒకరికోసం ఇబ్బంది పడకూడదు.ఈ సూత్రం ఫాలో అయితే జీవితం ప్రశాంతంగా ఉంటుంది ఏమో

పుత్రోత్సాహం

ఆనందంతో మనసు నిండిపోవడం,మాటల్లో చెప్పలేని అనుభూతి,గాలిలో  తేలిపోతున్న ఫీలింగ్  ఇవన్నీ ఒక్కసారిగా చుట్టుముడుతున్నాయి.అవును పుత్రోత్సాహం తండ్రికే కాదు తల్లికీ ఉంటుంది కదా.నిన్నటి నుండీ ఆ ఉత్సాహమే మనసుని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది .కారణం మా బాబుకి తను కోరుకున్న కంపెనీలో,తనకు నచ్చిన చోట ఆఫర్ లెటర్ రావడమే.జీవితంలో ఇంతకంటే ఆనందించాల్సిన క్షణం ఇంకొకటి లేదేమో అనిపిస్తోంది.

ఎంత దూరమైనా,ఎన్ని వేల మైళ్ళ ప్రయాణమైనా తొలి అడుగుతోనే మొదలవుతుంది అంటారు. ఆ తొలి అడుగు కొంచెం నిరాశపరచినా,ఈ మలి అడుగులో విజయం సాధించినందుకూ,ఎప్పుడో ఏడాదిన్నర క్రితం ప్రాక్టీస్ స్కూల్ అప్పుడు చేసిన వర్క్ నచ్చినా,హైరింగ్ ఫ్రీజ్ నడుస్తుండడంతో అప్పుడు జాబ్ ఇవ్వలేకపోయినా,ఇప్పుడు ఓపెనింగ్స్ రాగానే నువ్వు మాకు కావాలి అని పిలిచి ఆఫర్ ఇచ్చారు అంటే చెప్పొద్దూ ఎంత సంతోషం వేసిందో .నిజంగా మాటలు రావడం లేదు.పిల్లలు జీవితంలో మంచి స్థాయిలో సెటిల్ అవడమే కదా మనకి కావలసింది.ఇంత ఆనందాన్ని పంచుకోవడం కోసమే ఈ నాలుగు మాటలూ.

 

జయజయజయ ప్రియభారత

ఓ గొప్ప విజయంతో జాతి యావత్తూ పులకించిపోయిన వేళ,ఆనందం 

అంబరాల అంచులు దాటి సంబరాలు జరుపుకున్న వేళ, ప్రతి భారతీయుడి 

కలా నిజమైన వేళ,

ఇలాంటి క్షణాల్లోనే మన అన్న భావన,మన దేశం పట్ల మనకున్నమమకారం,

చెప్పలేని ఆ అనుభూతి బయటపడతాయి.

అంత అరుదైన క్షణాల్లో ఆటగాళ్లంతా ఒకరినొకరు హత్తుకుని వదలకుండా 

ఉద్వేగాన్ని ప్రదర్శించారు,అదంతా ఒక ఎత్తైతే మనసుని హత్తుకుపోయినది 

మాత్రం ఖచ్చితంగా సచినే.

అంతటి క్రికెట్ దేవుడూ ఉద్వేగంతో కన్నీరు పెట్టినా పసివాడిలా కేరింతలు 

కొట్టినా,ఇరవై ఏళ్ళ కల నిజమైన తరుణాన సెలెబ్రిటీని అయినా నేనూ మీలో 

ఒకడినే అన్నట్టు ప్రవర్తిస్తే,అంతే దీటుగా అతన్ని భుజాన మోస్తూ గ్రౌండ్ 

అంతా తిప్పిన సహచరులు మేమూ తీసిపోలేదని నిరూపించారు.ఇరవైఒక్క 

ఏళ్ళు భారతక్రికెట్ కు సేవలందించిన సచిన్ ను భుజానమోయడం మా 

కర్తవ్యం అన్న రైనా మాటలు నిజంగా మనసుని కదిలించాయి.ఎప్పటికీ 

మర్చిపోలేని అనుభూతి ఇది.

ఇదే స్ఫూర్తితో,ఇదే ఐక్యతతో టీం ఇండియా ముందుకు సాగాలని 

కోరుకుంటూ 

జయ జయ జయ ప్రియ భారత జనయిత్రీ దివ్యధాత్రి

అరటిపళ్ళే ,కానీ

అరటిపళ్ళు ఫోటోచూసి ఆశ్చర్యం వేస్తోంది కదూ.ఎంత పసుపు పచ్చగా, 

పండుగా ఉన్నాయో చూడండి.అందుకే ఫోటో తీసాను.వీటిని వలిచి తినబోతే 

లోపల కాయ రాడ్ లాగా గట్టిగా ఉన్నాయి.ఒకటి కాదు రెండు కాదు నాలుగు 

కాయలు ట్రై చేసాను  నిన్న సాయంత్రం పాపకి ఇవ్వడానికి.ఊహూ అంత 

గట్టిగా ఉన్నవాటిని పెట్టడానికి ప్రాణం ఒప్పక, బిస్కట్స్ ఇచ్చాను చివరికి.ఈ 

రోజు ఉదయం కూడా అలాగే ఉన్నాయి.

ఈ మధ్య స్ప్రేచల్లి  కలర్ తెప్పించేస్తున్నారు అని వింటున్నాము కానీ

ఇంతవరకూ ఎప్పుడూ అనుభవంలోకి రాలేదు.మొదటిసారి ఇలా జరగడం.

మళ్లీ ధర చూస్తే ముప్ఫై రూపాయలు.యాపిల్స్ అంటే వాక్స్ అంటున్నారు 

డబ్బు,కాయలు వేస్ట్ అయ్యాయి అని కాదు కానీ ప్రక్రుతి సహజమైన పళ్ళని 

 కూడా ఇలా చేసేసి మనని మోసం చేసేస్తున్నారని బాధ.

ప్చ్

రుద్రాభిషేకం

మా ఊరిలో చాలా  గుళ్ళు ఉన్నా అన్నింటిలోకి పెద్దది మాత్రం శివాలయమే.

చాలా విశాలంగా చుట్టూ ఎత్తైన గోడలు,లోపల అంతా చెట్లు,పూల మొక్కలతో 

చాలా  అందంగా ఉంటుంది.అక్కడికి వెళ్తే ఒక పట్టాన రావాలని అనిపించేది 

కాదు.ప్రతి పుట్టిన రోజు నాడు కొత్తబట్టలు  కట్టుకుని ఆ గుడికి వెళ్ళేదాన్ని.

అందులోనూ  నవంబర్ లోనేమో సామాన్యంగా  కార్తీకమాసం 

కలిసొచ్చేది.మంచిదని అభిషేకం కూడా చేయించుకునే వాళ్ళం.

ఇక అభిషేకం సంగతి కొస్తే ఒకే ఒక్కసారి శివరాత్రి నాడు మహారుద్రాభిషేకం 

చూశాను.ఇక్కడే బేగంపేట లో ఫ్లై ఓవర్ ఎక్కే ముందు ఎడమవేపున 

ఉంటుంది ఆ శివాలయం.అప్పుడు మేము అక్కడే ఉండేవాళ్ళం.రాత్రి 

పన్నెండు గంటలకి రుద్రాభిషేకం బావుంటుంది అంటే చేయించాము.నిజంగా 

చూసి తీరాల్సిందే.దాదాపు రెండుగంటలు జరిగింది.ఎవరో చెప్పారు 

కొబ్బరిబొండాల నీటితో అభిషేకం  చేయిస్తే చాలా మంచిది అని.అందుకని 

అన్నిటితోపాటు పెద్దపెద్ద బొండాలు తీసుకువెళ్ళాము.గర్భగుడి ముందు 

మమ్మల్ని కూర్చోబెట్టి వరుసగా అన్నింటితో అభిషేకం చేసి,అయ్యాక 

స్వామిని అలంకరించి,అప్పుడు కొబ్బరికాయ కొట్టి ప్రసాదం ఇచ్చారు.

అంత సేపూ మంత్రాలతో పాటు ఓంనమశ్శివాయ అంటూ శివనామస్మరణ. 

ఇంటికి వచ్చేసరికి తెల్లవారుజాము మూడుగంటలు అయినా,ఆ రోజు మాత్రం 

మనసుకు  చాలా తృప్తిగా అనిపించింది

జీవితపయనంలో

ఆశలు రేపినా అడియాశలు చూపినా

సాగే జీవితం క్షణమైనా ఆగదుగా 

జీవితమంటేనే పోరాటం. పుట్టిన దగ్గరనుండి ఆఖరిశ్వాస వరకూ ప్రతి  ఒక్కరికీ ప్రతిదశలోనూ పోరాటం తప్పదు.ఏ ఒక్కరి జీవితమూ వడ్డించిన విస్తరి కాదు.
అతి పెద్ద సమస్యలు లేనివాళ్ళు నిజంగా అదృష్టవంతులే.

జీవితాన్నిసంతోషంగా గడపటం,ఉన్నంతలో ఆనందాన్ని వెతుక్కోవడం
అన్నింటికన్నా ముఖ్యం. ఏ వ్యక్తికైనా చిరునవ్వు వెలకట్టలేని ఆభరణం.
ఆప్యాయంగా పలకరిస్తూ ఓ చిరునవ్వు నవ్వితే పోయేదేం లేదు కదా.

ఎప్పుడూ ఒకరితో పోల్చుకోకూడదు.మన జీవితం మనది.ఒకరు బావున్నారని అసూయపడినంత మాత్రాన మన బ్రతుకు మారదు పరిస్థితులని ఎప్పుడూ అంగీకరించాలి తప్పదు. 

అందరినీ మనం మెప్పించలేము.ఏది చేసినా లోపాలు వెతికేవాళ్ళు,వంకలు పెట్టేవాళ్ళూ ఎప్పుడూ ఉంటారు.వాళ్ళ సంస్కారం అంతే అని వదిలెయ్యడం తప్పచెయ్యగలిగేది లేదు.అలాంటివి పట్టించుకోవద్దు,ఈ జీవితం మనది అనుకుంటే అవేమి మన దరిచేరవు.

బ్రతకాలి కాబట్టి బ్రతుకుతున్నాం అనుకోడానికీ,బ్రతుకుని ఆస్వాదించడానికీ చాల తేడా ఉంది.అది గ్రహిస్తే చిన్నచిన్న ఆనందాలు మన సొంతం అవుతాయి.ఓ చిన్నకల అది ఓ మొక్కని పెంచడమే కావొచ్చు.ఎంత చిన్నదైనా సరే మనని ఉత్తేజపరుస్తుంది.అది నెరవేరిన రోజున చాలా ఆనందం వేస్తుంది.

రోజులు గడిచిపోతుంటాయి.సంవత్సరాలు కరిగి పోతుంటాయి.వయసు పెరుగుతుంది.ఎన్నో నిన్నలు,మరెన్నో రేపులు, మధ్యలో సజీవం నేడు మాత్రమే.ఇది తెలుసుకోగలిగితే జీవనపయనం సాఫీగా సాగిపోతుంది.

మహరాణి

జనరల్ గా నేను టీ.వి ఎక్కువ చూడను.నిన్న సాయంత్రం మావారు

చానెల్స్ మారుస్తుంటే జెమినిలో ప్రజావేదిక ప్రోగ్రాం వస్తోంది.అప్పటివరకూ

జరిగిన  చర్చ ఏమిటో నాకు తెలియదు కానీ కార్యక్రమం ముగిస్తూ

పరుచూరి గోపాలకృష్ణగారు చెప్పిన మాటలు నాకు చాలా నచ్చాయి.

ఆయన చెప్పినది ఇది

"నలభై ఏళ్ళ మా కాపురంలో నేను ఏనాడూ జేబులోనుండి డబ్బులు తీసి 

మా ఆవిడకు ఇవ్వలేదు.ఇంట్లో బీరువాలో ఎప్పుడూ డబ్బులు ఉంటాయి.

ఆవిడ తీసుకుని వాడుకుంటుంది.ఇప్పుడే కాదు నేను ఉద్యోగం చేసే

రోజుల్లో కూడా.

ఆర్ధిక అసమానత లేకపోతే  ఏఇల్లాలికీ అసంతృప్తి ఉండదు  

ఇల్లు ఆవిడ సామ్రాజ్యం,ఆ సామ్రాజ్యానికి ఆమె మహరాణి  "

ఎంత బాగా చెప్పారో అనిపించింది.

సమస్య అంతా మధ్యతరగతి మహిళలకే అని కూడా అన్నారు  బహుశా

జరిగిన చర్చ కూడా మధ్యతరగతి సంసారాల గురించే అనుకుంటా

తల్లిదండ్రులు ఇచ్చినది అంతా భర్తలకే ఇచ్చేసి ఆధారపడ్డ మొన్నటి తరం 

స్త్రీలు, ఆస్తి తమ పేరు మీదే ఉన్నావచ్చే ఆదాయం అంతా భర్తల చేతిలో

పెట్టి రూపాయికి వెతుక్కునే నిన్నటి తరం  మహిళలు, అందరూ

కాకపోయినా ఉద్యోగం చేస్తూ కూడా ఆధారపడి ఉండేవారు ఎక్కడో  ఒకచోట

ఉంటూనే ఉంటారు 

నిజంగానే ఇల్లాలిని మహరాణిని చేసి చూసుకునే భర్తలకి మాత్రం హాట్సాఫ్ .

.

 

శుభాకాంక్షలు

అందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు.

మా ఫ్లాట్ ముంగిట నేను వేసుకున్న చిన్న ముత్యాల ముగ్గు.

రంగులు అద్దను కానీ ఇలా పూల రేకలతో అలంకరిస్తాను.

ఏదో ఏడాదికోసారి అదో తృప్తి.

సంక్రాంతి  స్పెషల్స్ :  

శుభాకాంక్షలు

  
 అందరికీ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు .

మర్చిపోలేని 2010

కోటి ఆశలతో కొత్త సంవత్సరం మరి కొద్ది గంటల్లో

రానుంది.ఎన్నో సంవత్సరాలు వచ్చి పోతూ

కాలగర్భంలో కలసిపోతుంటాయి.కానీ కొన్ని

మాత్రం మరపురాని అనుభూతిని

మిగిల్చి వెళ్తాయి.నా వరకూ ఈ 2010 సంవత్సరం అలాంటిదే.

చాలా రోజుల క్రితం మా బాబు ఇంగ్లీష్ లో డిజైన్ చేసుకున్న బ్లాగ్ చూసి

తెలుగులో కూడా ఉంటాయేమో అని గూగులమ్మని అడిగితే కూడలిని

చూపించింది. అప్పటినుండి  నాకూ ఒక బ్లాగ్ రూపొందించుకోవాలని

మొదలైన చిన్నఆశ  నెరవేరి,అన్నీ నేర్చుకుని ఎలాగైతే నవంబర్ లో బ్లాగ్

లోకం లోకి అడుగు పెట్టగలిగాను. ప్రస్తుతం నా స్థితి తప్పటడుగులు

వేస్తున్న పసిపాప పరిస్థితే.ఇంకా ఎన్నో నేర్చుకోవాలి.

ఈ రెండు నెలల్లో ఏదో తెలియని ఆనందం,అనుభూతి,

ఉద్వేగం. నాకంటూ ఒక ప్రపంచాన్ని చూపిన

ఈ సంవత్సరం నాకు ఎప్పటికీ ఒక తీయని

జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతుంది.నా ఈ తొలి

ప్రయాణంలో స్వాగతించి,స్నేహ పరిమళాలు 

పంచుతున్న ప్రతి ఒక్కరికీ,ఈ బ్లాగ్ డిజైన్

చేసిపెట్టిన మా బాబుకూ  నా కృతజ్ఞతలు.

థాంక్ యూ  వెరీ మచ్.
 

"అశ్వనీచంద్ర "

ఇది మా బాబు పేరు దీని వెనుక చిన్న కధ ఉంది. సరదాగా రాస్తున్నాను.

పేరులో ఏముంది, పేరులోనే అంతా ఉంది. ఏమో.    

మా బాబు అశ్వనీ నక్షత్రం లో పుట్టాడు.నిజానికి ఆ నక్షత్రం ప్రకారం చ ,ల,  వీటితో మొదలయ్యే పేర్లు పెట్టాలి.ఏ చరణ్ అనో పెడితే బాగానే ఉండేది.నేను ఇలా తర్జన భర్జన  పడుతుండగా, మా ఆస్థాన బ్రాహ్మడు {మా పెళ్లి చేయించింది కూడా ఆయనే లెండి} నక్షత్రం పేరే పెడితే బ్రహ్మాండంగా ఉంటుంది.వాడు చాలా వృద్ధిలోకి వస్తాడు, అని  "అశ్వనీకుమార్ " అని రాసి పంపించాడు.సరే బాగానే ఉంది కానీ కుమార్ మరీ పాతగా ఉంది వద్దు అనుకుని  అది తీసేసి నేను చంద్ర తగిలించాను.ఓకే .వెరసి అశ్వనీచంద్ర అయ్యింది.

చాలా చిన్నప్పుడు అంతా చెందూ  అని పిలిచేవారు.  అబ్బే, నాకు ఎందుకో అదీ నచ్చక  అశ్వీ అని పిలవడం మొదలుపెట్టాను.క్రమంగా  అది అలవాటు అయిపోయింది.అంతవరకూ బాగానే ఉంది .

ఐతే తన బర్త్ సెర్టి ఫికేట్  లో ashwanichandra   అని ఉంది.స్కూల్ లో ఎప్పుడూ ప్రాబ్లెం రాలేదు కనుక మాకూ ఆ ధ్యాస లేదు

ఇక ఇంజినీరింగ్ కి  బిట్స్ పిలానికి వెళ్ళాక కష్టాలు మొదలయ్యాయి.అశ్వని వరకే చూసి పేపర్స్ ఆడపిల్లల వాటిలో కలిపేసే ప్రొఫెసర్స్, నలుగురిలో ఉండగా సడెన్ గా వచ్చి ఆర్ యు అశ్వని అని అడిగే ఆడపిల్లలు, నోరుతిరగక పేరుని ఖూనీ చేసే కొందరు ఇలా అన్నమాట.

ఇంతకంటే గొప్ప పేరు దొరకలేదా నీకు, నీ పేరు చూడు ఎంత షార్ట్  అండ్ స్వీట్ గా ఉంటుందో. నాది ఓ దిక్కుమాలిన పేరు,ఎవరికీ నోరు తిరిగి చావదు, అని మొత్తుకునేవాడు. అచ్చ తెలుగు పేరు దానికి ఏమైంది అంటే అది తెలుగు దానిలా ఎక్కడ ఏడ్చింది, h చేరి  బెంగాలి పేరు అయ్యింది కదా అంటాడు.

             

ఈ విషయంలో  అస్సలు నా ప్రమేయం లేదు  అంతా మమ్మీదే అని హ్యాపీగా తప్పించేసుకుంటారు మా శ్రీవారు.

ఇవన్నీ చాలక ట్రైన్ రిజర్వేషన్ చేయించుకుంటే అక్కడ ఫిమేల్  అని పడుతుంది ఒకోసారి. టి.టి.లతో చిన్న గొడవ. ఐ.డి  కార్డు చూపించి మరీ నమ్మించాలి. దిక్కుమాలిన పేర్లు పెడితే ఇలాగె ఉంటుంది అని మా వాడు లెక్చర్.  ఏ రాం, టాం, జాన్  ఇలా ఏది  పెట్టినా  ఈ తిప్పలు తప్పేవి కదా అని వాపోతాడు.

ఇక చివరి ట్విస్ట్ ఏమిటంటే, మొన్న పోస్టింగ్ వచ్చి జాబ్ లో జాయిన్ అవడానికి వెళ్తే  ఎకామడేషన్ గర్ల్స్ హాస్టల్ లో ఎలాట్ చేయడాలు, క్లైంట్ నుండి వచ్చే ఈ మెయిల్స్ లో మాడం అని రాయడాలు ,  ఇక అంతే ఫోన్ లో అరగంటసేపు  నేను టార్గెట్ ఐపోయాను.

ప్చ్. ఏం చెయ్యను.అప్పుడు చిన్న వయసు. ఇంత దూరం ఆలోచించలేదు.  కొన్ని కొన్ని వెనక్కి తీసుకోలేము కదా. సారీ నాన్నా.

కొసమెరుపు ఏమిటంటే, వాళ్ళ బెంగాలీ మేనేజర్ మాత్రం అష్వనీచంద్రా  అని పూర్తి పేరుతో బ్రహ్మాండంగా పిలుస్తాడట.

                               

అశ్వనీచంద్ర . ఏమిటో. ఇప్పటికీ నాకు  ఈ పేరు డిగ్నిఫైడ్ గా  చాలా బావుంటుంది. నేను పెట్టాను కనుక అంటారా.

మా ఇంట్లో మైక్రోవేవ్

             ప్రస్తుతం మైక్రోవేవ్ ఓవెన్ ప్రతి ఇంట్లోనూ  ఉంటోంది  కదా.మేము కొందాము అనుకున్నప్పుడు కూడా, మిగిలినవి వేడి చేసుకోవడానికే ఎక్కువ ఉపయోగం అంతే అన్నారు చాలా మంది .మా ఫ్రెండ్ కూడా నేనూ రీహీటింగ్ కాఫీ , పాలు కలపడానికి వాడతాను అంతే మా అక్క మాత్రం అప్పుడప్పుడు  కూరగాయలు బాయిల్ చేస్తుంది అని చెప్పింది.దాంతో నిజంగానే చిన్న డౌట్ వచ్చింది.కాని ఎప్పటినుండో కొనాలని ఉంది కనుక ఆ రోజే   బయల్దేరాము.

                షాప్ లోకి వెళ్ళాక అన్ని బ్రాండ్స్ చూసి మళ్లీ డౌట్.మా  బాబుని అడిగితే జనరల్ గా LG బాగానే ఉంటుంది తీసుకోండి అన్నాడు.సరే అన్నీ వదిలి samsung ,LG లలో ఆలోచిస్తుంటే పాపం అక్కడ డెమో ఇస్తున్న అతను నిజాయితీగా చెప్పాడు. రెండూ ఈక్వల్లీ గుడ్ అండీ కాకపోతే samsung లో లోపల బాడీ సిరామిక్ ఉంటుంది LG లో స్టీల్ ఉంటుంది కనుక ఇంకా త్వరగా అయిపోతాయి అని. సరే అని LG  తీసుకున్నాము .అలా మైక్రోవేవ్ మా ఇంటికి వచ్చింది 

                   వస్తూనే పాకింగ్ అంతా పీకేసి స్టార్టర్ కిట్ లోని గ్లాస్ లో నీళ్ళు తీసుకుని వేడిచేసేసి,ఓకే అనుకున్నాము.మా ఇంట్లో ఏ వస్తువైనా  తేగానే ఆన్ చెయ్యడం అలవాటులెండి.

మర్నాడు షాప్ నుండీ వచ్చిన  అతను  ఏవో కాంబినేషన్లు చెపితే జాగ్రత్తగా రాసుకున్నాను.మొదటగా తియ్యగా బిస్కట్స్ చేద్దాం కదా అని రెడీ చేసి అతను చెప్పినట్టే పెట్టాను ,రెండో  నిమిషం అవకముందే పొగ వచ్చి మాడటం మొదలెట్టాయి.సరే టెంపరేచర్  తగ్గిస్తే, సెకండ్ బాచ్  బాగానే వచ్చాయి  అనుకోండి.ఇలా కాదులే అని కాల్ సెంటర్ కి కాల్ చేస్తే ,కంపెనీ అతను వచ్చి కొన్ని చెప్పాడు.ఫ్రీ క్లాసెస్ కి వెళ్ళండి మేడం అని సలహా కూడా ఇచ్చాడు.ఆల్ రెడీ మూడు ఫ్రీ క్లాసెస్ కి కూపన్లు ఉన్నాయ్ కదా వెళ్ళమని మా వారు .ఏమి వద్దులే బాబూ నేనే నేర్చుకుంటాను అని నెట్ లోచూసి  కొంతా ,సొంతంగా చేస్తూ  కొంతా, మొత్తానికి బాగానే నేర్చుకున్నాను.నేనైతే ఇప్పుడు రోజూ  మాగ్జిమం వాడుతున్నాను.

             

మాది 21 Lts .హైలో 840  వాట్స్ వస్తుంది .ఇందులో నేను చేసే ఐటమ్స్ చెప్తాను.

 1 . టమాటాలు.ఉల్లి మిర్చి ముక్కలు కలిపి 3 నిముషాలు హైలో పెడితే చక్కగా  మగ్గిపోతాయి.తీసి తాలింపు వేసుకుని రసం పెట్టేసుకోవచ్చు.

2 . వేపుడు కూరలు చాలా త్వరగా అవుతాయి .ఉదా; దొండకాయ           వేపుడు,ఆలుగడ్డ పచ్చి ముక్కల వేపుడు ,బెండకాయ వేపుడు లాంటివి.బెండకాయ కూర  జిగురు కాని ,ముద్దగా అవడం కాని లేకుండా పొడిపొడిగా  వస్తుంది.

3 . స్వీట్స్ కూడా ఇందులో తొందరగా అవుతాయి. 7 కప్స్  స్వీట్ .బర్ఫీలు. ఖీర్ లు,కేసరి ,హల్వాలు చేసుకోవచ్చు.బ్రెడ్ ఖీర్ కూడా .కొబ్బరి ఉండలు,కొబ్బరి బర్ఫీ చెయ్యవచ్చు.

4 .convection మోడ్ లో కేక్స్  ,బిస్కట్స్ , పుడ్డింగ్స్ అన్నీ  చెయ్యొచ్చు.

5 .రోటి పచ్చళ్ళకు కూడా ఇందులో మగ్గిస్తే మాడుతాయి అన్న భయం ఉండదు.ఉదా;వంకాయ ముక్కలు,మిర్చి,టమాట  కలిపి ఉడికించి పచ్చడి చేసుకోవచ్చు,   

6 . చికెన్ కర్రీ కూడా బాగుంటుంది  ముక్క చాలా మెత్తగా   ఉడుకుతుంది. కానీ చికెన్ ముందు మారినేట్ చేస్తే బాగుంటుంది.

ఆలూ గోబీ,గోబీ మటర్ ఇలాంటి సైడ్ డిషెస్ కూడా చేసుకోవచ్చు. 

7 బొంబాయి రవ్వ ,సేమియా కలిపి వేసే ఇడ్లీలకి మాత్రం  640  వాట్స్ లో 4 

టూ 5 మినిట్స్ పడుతుంది .అలాగే రవ్వ,ఓట్స్  పౌడర్ కలిపి కూడా వెయ్యొచ్చు.

       రైస్ ,పప్పు మాత్రం కుక్కర్   లోనే త్వరగా అవుతాయి కనుక ఎప్పుడూ ట్రై చెయ్యలేదు.పాన్ లో డైరెక్ట్ గా వండే కూరలు కూడా  అనవసరం.ఉదా; సొరకాయ,ములక్కాయ లాంటివి.

సో ఇవీ నా మైక్రోవేవ్ కబుర్లు