నిదురించే తోటలోకి

కాలమా

2011-12-14T11:31:00.000+05:30

ఎంతకని ఓర్చుకోను,ఎన్నాళ్లని పోరాడను
ఎడారిదారిలో గమ్యం తెలియని బాటసారిలా
ఎండమావిలా అందని మధురస్వప్నాల వెంట
ఆగని జీవనపయనం

జాలిలేని కాలం వడివడిగా పరిగెడుతూనే ఉంది.
ఇన్నాళ్ళూ,ఇన్నేళ్ళూ ఓపికతో పరుగులు పెడుతున్నా
అలసిపోయిన మనసు ఇక నావల్ల కాదంటోంది
నిన్నందుకోలేని నిస్సహాయతతో నామీద నాకే జాలేస్తోంది
కరిగేకాలం నన్ను చూసి నవ్వుతుంటే కనురెప్పల నీడల్లో
జాలువారే కన్నీరు నిశ్శబ్దపురాత్రిలో నాకు తోడౌతోంది

అయినా ఈ పయనం ఆగదు,అలసినా తప్పదు
సహనాన్ని కూడదీసుకుని,ఆశలపందిళ్ళు వేసుకుని
మళ్ళీ నీతో ప్రయాణం మొదలుపెడతాను
కాలమా, నాకోసం ఓనిమిషం ఆగవూ

కార్తీకంలో బ్లాగ్ వనభోజనాలు

2011-11-10T12:21:00.001+05:30

కార్తీకం అంటేనే సందడి.పూజలు,ఉపవాసాలు,కార్తీక దీపాలు.మధ్యలో వనభోజనాలు,మనసు ఎక్కడికో వెళ్ళిపోతుంది.ప్రతి నెలా పౌర్ణమి వస్తూనే ఉన్నాకార్తీక పున్నమి ప్రత్యేకతే వేరు.నిండుచంద్రుని వెన్నెల్లో,వెలిగే దీపాల నడుమ,భక్తి ప్రపత్తులతో,సరదాల పరదాలతో సాగే భోజనాలు నిజంగా అపురూపమే.

ఇక వనభోజనాలు.

విశాలమైన తోటల్లోఉసిరిచెట్ల కింద భోజనాలు ఒకప్పుడైతే బ్లాగుల ముంగిట ఘుమఘుమల పరిమళాలు ఇప్పుడు.

మరి ఈ వెన్నెల వెలుగుల్లో నా వంటలు కూడా రుచి చూసేయండి.ఉపవాసంతో అలసిపోయే పెద్దలకు,పిన్నలకు రుచితో పాటు పోషకాలు కూడా ఇచ్చే ఈ తీయతీయని బాదం ఖర్జూర పాయసం చేసుకుందాం.దీన్నేఆల్మండ్ డేట్స్ ఖీర్ అని పిల్చుకున్నా వాకే .

కావలసినవి

చిక్కని పాలు పావు లీటరు

ఖర్జూరాలు పది

బాదంపప్పు పది

ఇలాచీ పొడి అర స్పూను

మిల్క్ మెయిడ్ రెండు టేబుల్ స్పూన్స్

ముందుగా బాదంపప్పును వేడినీళ్ళల్లో నానబెట్టి పొట్టు తీసేయ్యాలి.

ఖర్జూరాలు గింజలు తీసేసి కొంచెం నీటిలో ఉడికించాలి.

ఈ రెంటినీ మెత్తగా గ్రైండ్ చేసుకోవాలి.అవసరమైతే కొంచెం పాలు వాడొచ్చు.

ఇప్పుడు పాలను కొంచెం మరిగించి బాదం ఖర్జూర మిశ్రమం వేసి కొంచెం ఉడికించాలి.

చివరగా మిల్క్ మెయిడ్ వేసి కలపాలి.ఇది లేకపోతే తగినంత పంచదార వేసుకోవచ్చు.

ఇలాచీపొడి వేసి కొద్దిగా చిక్కబడ్డాక స్టవ్ ఆఫ్ చెయ్యాలి.చల్లారాక ఇంకా చిక్కగా అవుతుంది

సన్నగా తరిగిన బాదం,ఖర్జూరాలతో అలంకరించుకోవాలి.

అంతేనండి చాలా సులువు కదా.కాసేపు ఫ్రిజ్ లో ఉంచి తింటే రుచి కూడా అంత మధురంగానూ ఉంటుంది.

ఇక కార్తీకమాసంలో నేతిబీరకాయ పచ్చడి తినాలంటారు.ఇక్కడేమో మరి అవి దొరకవు కదా.

అందుకని బీరకాయతో, టమాటా కలిపి ఈ పచ్చడి చేసుకుందాం.వనభోజనాలకు బ్రహ్మాండంగా ఉంటుంది.

కావలసినవి

బీరకాయ ఒకటి పెద్దది

టమాటా ఒకటి పెద్దది

కొత్తిమీర అర కట్ట

పచ్చిమిర్చి ఆరేడు

వెల్లుల్లి నాలుగు రెబ్బలు

ఉప్పు,జీలకర్ర,చింతపండు,నూనె

బీరకాయ చెక్కు తీసి ముక్కలు కోయాలి.

వీటిలో మిర్చి,టమాటా ముక్కలు,కొత్తిమీర వేసి రెండు స్పూన్ల నూనె వేసి నీరుపోయి బాగా దగ్గరయ్యేవరకు మగ్గనివ్వాలి.

మిర్చి,ఉప్పు,వెల్లుల్లి,జీలకర్ర,చింతపండు కలిపి ఒకసారి గ్రైండ్ చేసి,ఉడికిన బీరకాయ ముక్కలు వేసి మరీ మెత్తగా కాకుండా కొంచెం కోర్స్ గా గ్రైండ్ చేసుకోవాలి.

వేడి వేడి అన్నంలో నెయ్యి వేసుకుని తినేయ్యడమే.

రెండూ రుచి చూసేసి ఎలా ఉన్నాయో చెప్పండి మరి.మళ్ళీ వచ్చే ఏడు మరిన్ని చేసుకుందాం

హ్యాపీ బర్త్ డే

2011-11-07T14:38:00.000+05:30

ఈ రోజు నా పుట్టినరోజు.నాకెంతో ఇష్టమైన ఈబ్లాగ్ పుట్టినరోజు కూడా

జీవితం చాలా చిన్నది,కానీ చాలా విలువైనది.ఎంతో అపురూపమైనది.ఇంత అందమైన జీవితం ఓ తీయనిపాటలా,సెలయేటి గలగలలా సాగిపోతే అంతకు మించి కావలసింది ఏముంది.ప్రతిక్షణం జీవితాన్నిజీవించాలనే చిన్నిఆశ.

ఇది తీరాలంటే జీవితాన్నిప్రేమించాలి చిన్నచిన్నఆనందాలను,వాటిలోని
అనుభూతులను ఆస్వాదించగలగాలి.

సమస్యలూ,కష్టాలూ,కన్నీళ్లు ఇవీ జీవితంలో ఓ భాగమే.ఎవరో అన్నట్టూ కష్టంస్ అండ్ సుఖంస్ ఈజ్ ది కాంబినేషన్ అఫ్ లైఫ్,కాకపోతే కొన్ని చిన్న సమస్యలు,కొన్నిపెద్ద సమస్యలు.ఎవరికైనా తప్పవు.ఇవన్నీఎప్పుడూ ఉండేవే.మిగతారోజులన్నీఎలా గడిచినా సంవత్సరంలో ఒక్కరోజు,మనకి మాత్రమే సొంతమైన పుట్టినరోజున మాత్రం అన్నిచికాకులనీ పక్కన పెట్టి హాయిగా ఆనందంగా గడిపితే మనసుకి తృప్తిగా ఉంటుంది.

పోయిన ఏడాది ఇదేరోజున ఈబ్లాగ్ మొదలుపెట్టి కూడలిలో చేర్చికొత్త ప్రపంచంలోకి వచ్చాను.ఆ ఉద్వేగం,ఉద్విగ్నతతోనే ఆరోజు గడిపాను.ఇవ్వాళా మనసులో అదే అనుభూతి చుట్టుముడుతోంది.ఏడాదికాలం చాలా త్వరగా గడిచిపోయినట్టు ఉంది.ఆత్మీయంగా ఆదరించిన అందరికీ నా ధన్యవాదాలు.

నిజానికి నా ప్రపంచం చాలా చిన్నది.ఏం చేయాలో తెలియని ఒంటరితనంలో కొట్టుకుపోతున్నతరుణంలో ఈబ్లాగ్స్ నాకు ఊరటనిచ్చాయి.నా మనసులో తోచిన భావాలను ఇందులో రాసుకుంటూ వచ్చాను.వంట చేయడం ఇష్టం కావడంతో "అభిరుచి"మొదలుపెట్టాను.నాకంటూ ఒక వ్యాపకం ఏర్పడింది.
కొంతమందికైనా నన్నుపరిచయం చేసింది.ఇందుకు చాలాచాలా సంతోషంగా ఉంది.థాంక్ యూ ఒన్స్ ఎగైన్.

మరల తెలుపనా ప్రియా

2011-09-21T16:06:00.000+05:30

అద్భుతమైన పాట.ఎన్నిసార్లు విన్నా తనివి తీరదు.ప్రతిసారీ ఓ అందమైన అనుభూతి మనసుని

తాకి ఊయలలూగిస్తుంది.ఓ కన్నెమనసు నునుసిగ్గుల బరువుతో,దాచుకోలేని భావాలని పాటలో వెల్లడి చేస్తే ఎదలోయలలో పరిమళాలు,కనుపాపల్లో పరిచయాలు,మనసుపడే తడబాటు,కనురెప్పల నీడల్లోని బిడియాలు ఇలా ఎన్ని అనుభూతులు అలవోకగా మనసుని తాకి,మనని పలకరించి గిలిగింతలు పెడతాయో.ఎంతో చెప్పాలనుకున్నా ఒకోసారి మాటలు దొరకవు.ఏం చెప్పాలో తెలియక మనసు పరితపిస్తుంది అలాంటప్పుడు మౌనమే మాట్లాడుతుంది.

"మాటరాని మౌనమేదో పెదవి మీద ఒదిగిపోయి,తెలియలేక తెలుపలేక మనసు పడే మధురబాధ" .

ఎంత చక్కని సాహిత్యమో.చిత్ర స్వరంలో ప్రాణం పోసుకుని జాలువారుతుంది.

మరల తెలుపనా ప్రియా మరల తెలుపనా

ఎదలోయల దాచుకున్న మధురోహల పరిమళాన్ని

కనుపాపలు నింపుకున్న చిరునవ్వుల పరిచయాన్ని

మరల తెలుపనా ప్రియా మరల తెలుపనా

విరబూసిన వెన్నెలలో తెరతీసిన బిడియాలని

విరబూసిన వెన్నెలలో తెరతీసిన బిడియాలని
అణువణువూ అల్లుకున్న అంతులేని విరహాలని
అణువణువూ అల్లుకున్న అంతులేని విరహాలని
నిదురపోని కన్నులలో పవళించు ఆశలని
చెప్పలేక చేతకాక మనసు పడే తడబాటుని

మరల తెలుపనా ప్రియా
మరల తెలుపనా

నిన్నలేని భావమేదో కనులు తెరిచి కలయజూసి
నిన్నలేని భావమేదో కనులు తెరిచి కలయజూసి
మాటరాని మౌనమేదో పెదవిమీద ఒదిగిపోయి
మాటరాని మౌనమేదో పెదవిమీద ఒదిగిపోయి
ఒక క్షణమే ఆవేదన ,మరుక్షణమే ఆరాధన
తెలియరాక తెలుపలేక మనసుపడే మధురబాధ

మరల తెలుపనా ప్రియా
మరల తెలుపనా

ఈ పాట కంపోజ్ చేసినది వందేమాతరం శ్రీనివాస్ అన్నప్పుడు మాత్రం నిజంగా ఆశ్చర్యం వేస్తుంది.ఆయన చేసిన మిగతా పాటలకు భిన్నంగా లలితంగా ఉంటుంది.అలాగే ఇందులో అసలు నచ్చనిది ఈ పాట చిత్రీకరణ.అంత అందంగా ముగ్ధంగా ఉన్న లయ ఒక్కదానిపై ఏ విరబూసిన వెన్నెల్లోనో తీయక,ఆ పార్కుల్లో, మధ్యలో మూడో వ్యక్తిని(బ్రహ్మాజీని) పెట్టి , ఏమిటో అర్ధం కాదు.ఇంకా అందంగా చిత్రీకరిస్తే బావుండేది అనిపిస్తుంది. అందుకే వీడియో చూడబుద్ధి కాదు.

మా విఘ్నేశ్వరుడు

2011-09-10T09:21:00.000+05:30

వినాయకచవితి అంటేనే హడావుడి.దేవుణ్ణి,పత్రిని,పూలు,పళ్ళు అన్నీ తెచ్చుకోడం,పిండివంటలు చేయడం,పూజకు అమర్చుకోడం,ఆ ఒక్కరోజూ మాత్రం ఊపిరాడదు.చిన్నప్పుడు నాన్నగారు శుక్లాంభరధరం అని చదువుతూ పాలవెల్లి కట్టి దేవుణ్ణి పెడుతుంటే చిన్నిచిన్ని కాయలన్నీ దారాలుకట్టి అందించడం ఓ గొప్ప సరదా.

బుజ్జిబుజ్జి సీతాఫలం,జామకాయలు,ద్రాక్షగుత్తి అన్నీ వేలాడుతుంటే ముచ్చట పడిపోయి తప్పనిసరిగా వైరు హోల్డరూ పెట్టించి దానికి ఆకుపచ్చ బల్బ్ పెడితే చిన్న పందిరిలా భలే ఉండేది.

చిన్నప్పుడున్నంత సరదా ఇప్పుడు లేకపోయినా సాధ్యమైనంత వరకు ఓపికగా అలంకరించి పూజ చేసుకుని,అంతా అయ్యాక చూసుకుంటే వెలిగే దీపాల మధ్య వినాయకుడు దీవిస్తూ మెరిసిపోతుంటాడు ఉదయం నుండీ పడ్డ శ్రమంతా మర్చిపోతాము,తెలియని తృప్తి మనసంతా నిండుతుంది.

మా ఫ్లాట్స్ లో కూడా గణపతి విగ్రహం పెట్టి బాగా చేస్తారు,ఈ సారి ఎకోఫ్రెండ్ లీ అని ఎంత ట్రై చేసినా మట్టితో చేసింది దొరకలేదు,అందుకని పైన ఫోటోలోని విగ్రహమే తేవలసివచ్చింది.రోజూ సాయంత్రాలు పూజలు,ప్రసాదాలు,శుక్రవారం లక్ష్మీపూజ ఆఖరిరోజున అందరికీ భోజనాలు,తరువాత నిమజ్జనం అదీ కార్యక్రమం,ఏడాదికోసారి గణపయ్య పుణ్యమా అని సందడి.

ఊహలన్నీ ఊసులై

2011-08-26T14:54:00.000+05:30

మది లోపలి ఊహలన్నీ

మౌనపు అంచున దాగి

పెదవి దాటనంటున్నాయి

గుండెలోని సవ్వడులన్నీ

కలలకౌగిట్లో,కనురెప్పల నీడల్లో

దోబూచులాడుతున్నాయి

ఎదలోపలి అనుభూతులన్నీ

నిశిరాతిరి తారకలై,నిశీధిలో వేకువలై

నిట్టూర్పుల జడివానలో

తడిసిపోతున్నాయి

నా ఊహలన్నీ ఊసులై

మూగబోయిన వీణలై

పల్లవించని పాటలై

నిదురించేతోటలో నిశ్శబ్దరాగాన్ని

ఆలపిస్తున్నాయి

చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు

2011-08-09T16:10:00.001+05:30

ఆనాటి ఆ స్నేహమానంద గీతం

ఆ జ్ఞాపకాలన్నీ మధురాతి మధురం.

రాత్రి కిచెన్ లో పని చేసుకుంటుంటే ఫోన్ మోగింది .లిఫ్ట్ చెయ్యగానే లతా బావున్నారామ్మా నేను రాముని అన్నారు.ఒక్కక్షణం లైట్ వెలగలేదు.ఎవరండి అన్నాను సంకోచంగా.నేనమ్మా మీతో కలిసి చదువుకున్నాను తెలుగు మాస్టారు శాస్త్రిగారబ్బాయిని అన్నారు.అప్పుడు గుర్తొచ్చింది ఆ మధ్య రాము వచ్చాడు నెంబర్ తీసుకున్నాడు అని అమ్మ చెప్పిన సంగతి.కుశలప్రశ్నలయ్యాక ఈమధ్య తను కలిసిన కొందరి విషయాలు చెప్పారు అందరం ఒక్కసారి కలిస్తే బాగుంటుంది అన్నారు.సరే ట్రై చెయ్యండి అంతా దొరకాలి కదా అన్నాను.ఫోన్ అయితే పెట్టేసాను కానీ మనసు మాత్రం రివ్వుమని స్కూల్ రోజుల్లోకి ఎగిరిపోయింది.

ఎంత బావుంటాయో చిన్ననాటి ఆ రోజులు.జిల్లాపరిషత్ స్కూల్ అయినా మా స్కూల్ కి చాలా పేరుండేది. టీచింగ్ చాలా బావుండేది.నాన్నగారు కూడా అదే స్కూల్ లో వర్క్ చేసేవారు.

వాణి,లక్ష్మి,ప్రసన్న,నాగమణి.శైలజ,సాయి,గోవర్ధన అందరం ఒక బృందం.

వాణి స్వరం కంచుగంటలా వినిపించేది.అయిగిరినందిని,బ్రహ్మమురారి సురార్చిత లింగం ఈ రెండుపాటలు హై పిచ్ లో తను పాడుతుంటే క్లాస్ అంతా మంత్రముగ్ధుల్లా వినేవారు.

లక్ష్మి సాఫ్ట్ గా ఉండేది.మల్లెలు ,జాజులు,డిశంబరాలు,కనకాంబరాలు ఎవైనా సరే తన ముందు పెడితే నిమిషాల్లో వత్తుగా,లావుగా మాల తయారై పోయేది

సాయి వాళ్ళ అమ్మమ్మ గారి ఇంట్లో ఉండి చదువుకునేది.వాళ్ళ మామయ్యనే చేసుకుని ఇప్పటికీ అదే ఇంట్లో ఉంటోంది,ఆ ఇంట్లో ఉసిరిచెట్టు ఉండేది.చిట్టి చిట్టి ఉసిరికాయలు భలే తినేవాళ్ళం.
నాగమణి,తనకి పొట్లకాయలంటే ఎంత చీదరో.వాళ్ళ దొడ్లోనేమో విరగకాసేవి.అందరికీ పంచమని వాళ్ళ అమ్మగారు తనకే చెప్పేవారు.వాటిని అంటుకోకుండా రెండు న్యూస్ పేపర్స్ లో చుట్టి ఎడంగా పట్టుకుని ఇచ్చి వచ్చేది.
శైలజకి చదువంటే ఎంత ప్రాణమో. లక్షల ఆస్తికి వారసురాలు కావడంతో పెద్దవాళ్ళు సెవెంత్ లోనే పెళ్లి చేసేసారు.టెన్త్ లో సరిగ్గా మొదటి పరిక్ష రోజే పాప పుట్టి చదువు ఆగిపోయింది.ఆ కసితోనేమో పిల్లలు ముగ్గుర్ని బాగా చదివించింది.
ప్రసన్న ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉందో తెలియదు.మేమిద్దరం టెన్త్ తరువాత కూడా ఇంటర్ స్టెల్లా కాలేజ్ కి కలిసే వెళ్ళేవాళ్ళం తరువాత దారులు వేరై వివరాలు తెలియదు.గోవర్ధన కూడా ఆ ఊళ్ళో అబ్బాయినే చేసుకుని అక్కడే ఉంది.
ఒక్కసారి మళ్లీ అందరం కలిస్తే...ఆ ఊహే అందంగా ఉంది.

ప్రతి ఏడూ టెన్నికాయిట్ టోర్నమెంట్స్ కి స్కూల్ తరపున వెళ్లి ఆడి వచ్చేవాళ్ళం. విజయవాడ రేడియోస్టేషన్ కి వెళ్లి వివిధభారతిలో క్విజ్ లో పాల్గొని కప్పు గెలుచుకోడం ఓ గొప్ప అనుభూతి.ఆ ప్రోగ్రాం కోసం పెనమలూరు స్కూల్ నుండి వచ్చి పరిచయమై ఆ తరువాత ఇంటర్, డిగ్రీ కలిసి చదువుకున్న శ్రీదేవి, ఇంటర్ తరువాత మాతో కలిసిన సునీత నాకు ప్రాణ స్నేహితులు.ఇప్పటికీ రెగ్యులర్ గా టచ్ లో ఉంటాము.

ప్రతి సంవత్సరం క్లాస్ ఫస్ట్ తెచ్చుకుని ప్రైజ్ తీసుకోడం నా చదువుకి సంబంధించి మర్చిపోలేని జ్ఞాపకం.బాచ్ వైజ్ గా టెన్త్ క్లాస్ ఫస్ట్ తెచ్చుకున్నవారి లిస్టు లో నా పేరు బోర్డుమీద పెయింట్ చేసి ఉంటుంది.చిన్నప్పుడు నాన్నగారితో స్కూల్ కి వెళ్ళినప్పుడు అది చూసి మా అబ్బాయి ఎంత మురిసిపోయాడో.ఇప్పటికీ టీచర్స్ అంటారు నాన్నగారితో లత ఏ ఇంజినీరింగో చేసి మంచి జాబ్ లో ఉంటుంది అనుకున్నాము అని. హు.డెస్టినీ డిసైడ్స్ అంతే చివరికి విధిచేయు వింతలన్నీ అని పాడుకోడం మాత్రం మిగిలింది.

ఒక్క ఫోన్ కాల్ ఎన్ని జ్ఞాపకాలను తట్టిలేపిందో. వాటిని పదిలపరచుకునే ప్రయత్నమే ఇది.

ఏమి కావాలో

2011-08-05T15:55:00.001+05:30

ఒకప్పటితో పోల్చుకుంటే ఇప్పుడు చాలా మారింది ముఖ్యంగా ఆడపిల్లల విషయంలో చదువు,ఉద్యోగం,ఆర్ధిక స్వాతంత్ర్యం,ఇండిపెండెంట్ గా నిర్ణయాలు తీసుకోగలిగే సమర్ధత అన్నీ కూడా.ఇది చాలా ఆనందం కలిగించే విషయం.అదే సమయంలో కొన్ని విషయాలు వింటుంటే ఆశ్చర్యం కూడా వేస్తోంది.పెళ్లి సంబంధాల విషయం తీసుకుంటే ఈ మధ్య నేను విన్న సంగతులు చెప్తాను.

ఒక సంబంధంలో అబ్బాయి హైదరాబాద్ లో జాబ్ చేస్తున్నాడు.పాతికవేలు జీతం.వెనకాల మంచి ఆస్తి ఉంది.అయితే పెళ్ళికూతురి వాళ్ళు చెప్పిన కారణం,ఏ బెంగుళూర్,పూనా లోనో అయితే కంపెనీలు ఎక్కువ ఉంటాయి హైదరాబాద్ అయితే ఏముంటాయి మాకువద్దు అని.ఆయన వచ్చి నాన్నగారితో అన్నారట ఇలా కూడా ఆలోచిస్తారా అని

మరొకరి విషయంలో మాటలు జరుగుతున్నాయి ఇరువైపులా.ఈ లోగా అమ్మాయి అబ్బాయికి కాల్ చేసింది.అతను ఏ పనిమీద వెళ్ళాడో సెల్ ఇంట్లో పెట్టి వెళ్ళాడట.తండ్రి ఆన్సర్ చేసి బయటికి వెళ్ళాడమ్మా రాగానే కాల్ చేయిస్తాను అని చెప్పారు అంతే .ఫోన్ కూడా పేరెంట్స్ కి ఇచ్చాడంటే ఎంత డిపెండెంట్ మనస్తత్వమో నాకు వద్దు అందట, సంబంధం కాన్సిల్ చేసుకున్నారు.

ఇంకొకరి విషయం అబ్బాయి అమెరికాలో ఉన్నాడు.చాలా బావున్నాడు.వెనకాల నూట యాభై ఎకరాలు ఉంది పిల్ల అతనికి నచ్చింది అన్నీ ఓకే .ఇక ముహూర్తాలు పెట్టుకోవచ్చు అనుకుంటున్న టైం లో పిల్ల ఒప్పుకోలేదు. ఏమిటి అంటే చెప్పిన కారణం అబ్బాయి పోష్ గా లేడు,నాకు వద్దు అందట. అమ్మాయి మీద అబ్బాయే బావుంటాడు అంటుంది మా ఫ్రెండ్.మరి ఈ పోష్ గా అంటే ఏమిటో మా ఇద్దరికీ ఒక రోజంతా బుర్ర బద్దలు కొట్టుకున్నా అర్ధం కాలేదు.

అమ్మాయిలను విమర్శించడం నా ఉద్దేశ్యం కాదు.పెళ్ళంటే నూరేళ్ళ జీవితం.అన్నివిధాలా నచ్చితేనే పెళ్లి చేసుకోవాలి అది ఎవ్వరం కాదనలేని నిజం.కాకపొతే ఈమధ్య కాలంలో వెంటవెంటనే తెలిసిన ఈ సంగతులు విన్నాక, అసలు ఇలాంటి కారణాలు కూడా ఉంటాయా అనిపించింది.అఫ్ కోర్స్ ఎవరికి ఎవరో ముందే రాసిపెట్టి ఉంటుంది ఆ టైం వస్తే పెళ్ళిళ్ళు కుదిరిపోతాయి కాదనడం లేదు కానీ ఇలాంటి సిల్లీ కారణాలతో వద్దు అనుకోడం చూస్తే అబ్బాయిలు ఎక్కువ, అమ్మాయిలు తక్కువ అయ్యి డిమాండ్ పెరిగి ఇలాటివి జరుగుతున్నాయి అనుకోవాలా, ఏమో

అమ్మ

2011-07-29T15:55:00.000+05:30

చిన్న పల్లెటూరిలో పుట్టి,రోజూ రెండు మైళ్ళు నడిచి స్కూల్ కి వెళ్లి ఎస్.ఎల్.సి పాసైన అమ్మ

పదిహేనేళ్ళకే పెళ్ళిచేసుకుని పెద్ద కుటుంబంలోకి కోడలిగా వెళ్లి ,ఎన్నోశుభకార్యాలు తన ఇంట్లో జరిపించిన అమ్మ (పెళ్లిచూపులు,నిశ్చితార్ధాలు,పెళ్ళిళ్ళు ఇలా ఎన్నో )

ఏ వేళ ఇంటికి ఎవరొచ్చినా వండి వడ్డించి అన్నపూర్ణలా ఆదరించిన అమ్మ

ఒక్కగానొక్క కూతుర్ని కావడంతో ప్రాణాలన్నీ నా మీదే పెట్టుకుని పెంచిన అమ్మ,

కాలేజ్ కి వెళ్ళే రోజుల్లో కూడా చదువుకుంటుంటే అన్నం కలిపి ముద్దలు తినిపించిన అమ్మ

నా పిల్లలకి ఆరోగ్యం బావుండకపోతే ఏళ్ళ తరబడి గురువారాలు మొత్తం ఉపవాసాలు చేసిన అమ్మ

ఈ రూపాయి ఉంటే పిల్లలకి ఉంటుంది అనుకుంటుందే తప్ప,ఈనాటికీ నాకిది కావాలి అని ఏమీ కొనుక్కోని అమ్మ

ఆరోగ్యం సహకరించకపోయినా ఇప్పటికీ ఏదో ఒకటి వండి పంపిస్తూనే ఉండే అమ్మ,

హ్మ్,అమ్మ గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే,ఏమి చెప్పినా తక్కువే.

ఈ రోజు తన పుట్టిన రోజు.అరవై వసంతాలు పూర్తిచేసుకుని అరవై ఒకటో ఏట అడుగుపెడుతూ సీనియర్ సిటిజెన్ అవుతున్న అమ్మకు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు

హాపీ హాపీ బర్త్ డే అమ్మా

మనసుకు రెక్కలున్నట్టు మనిషికి కూడా రెక్కలుంటే ఎంత బావుంటుందో.రివ్వున ఎగిరి అమ్మ దగ్గర వాలిపోవచ్చు .

మామిళ్ళ సందడి

2011-07-21T14:51:00.003+05:30

మామిడికాయలు.మామిడిపళ్ళు వీటిని ఇష్టపడని వారెవరు ఉంటారు.అందరికీ ఇష్టమే.మా ఇంట్లో అయితే అందరి మీద ఇంకాస్త ఎక్కువే.అవేమో పచ్చివైనా,పండువైనా చూడగానే నోరూరించేస్తాయి

ఏ మార్చ్ మొదటి వారంలోనో మొట్టమొదటి మామిడికాయ కనిపిస్తుంది.అప్పటికే దాదాపు పదినెలల గాప్ వచ్చేస్తుంది కాబట్టి అత్యుత్సాహంగా కొనుక్కొచ్చేసి అర్జెంట్ గా పచ్చడి చేసేయడం జరిగిపోతుంది.

అలా మొదలై పప్పులోకి,ముక్కలపచ్చడి,కొబ్బరితోటి,తురుముపచ్చడి,పులిహోర,శాంపిల్ ఆవకాయ,మాగాయ అబ్బో ఎన్నో.ఇవన్నీఅయ్యేసరికి మనకీ చేతుల దురద తీరి ఉత్సాహం తగ్గుముఖం పడుతుంది.

ఎవరో ఒకరు ఇచ్చారనో,మార్కెట్ నుండి తెచ్చుకునో కాయలు వస్తుంటాయి.అందులో కొన్ని కొంచెం తియ్యగా చప్పగా ఉంటాయి వాటిని సేల్ చెయ్యడం పెద్ద పని.ఇంతలో ఏడాదికి సరిపడా ఆవకాయ రెడీ అవుతుంది.అయినా మనసులో ఓ మూల ఎక్కడో భయమే ఎటువెళ్లి ఏ కాయలు తెచ్చేస్తారో అని.ఆమధ్య జూన్ లోఅనుకుంటా ఓ రోజు పొద్దున్నే రైతుబజారుకి వెళ్లి ఒక డజనుకాయలు తెచ్చేసారు.చిన్నవే అనుకోండి చూడగానే గుండె గుభేల్మంది.ఇన్ని తెచ్చారు ఎందుకు అన్నాను అనుమానంగా, చూస్తే అవేమో నాటుకాయల్లా ఉన్నాయి.ఆ మధ్య తురుము పచ్చడి చేసావు చాలా బావుంది,మళ్లీ చేసుకుందామని తెచ్చాను అన్నారు.ఓరి నాయనో అనుకుని ఇన్నికాయలు తురమడమా అన్నాను.

అబ్బే నీకెందుకు నేను తురిమేస్తా నువ్వు పచ్చడి చెయ్యి చాలు అంటే ఓహో ఇది కూడానా అనుకున్నా.చెక్కు తీసి అన్నీ రెడీ చేసుకుని కూర్చున్నారు పాపం సగం కాయ తురిమేసరికి అయ్యగారి పని ఫినిష్.అవేమో మరి లోపల పసుపురంగు వచ్చేసి చేతిలోంచి జారిపోతూ కుదరడంలేదు.అంతే గప్ చుప్ గా అన్నీ పక్కన పెట్టేసి, సారీ ఒకటి నాముఖాన పడేసి ఇంచక్కా ఆఫీసుకి చెక్కేశారు.

చస్తానా ఇక, కాసేపు సణుక్కుంటూ,కాసేపు ఏడ్చుకుంటూ పండుదంతా తీసేసి,పనికొచ్చినవి ముక్కలు కోసి ,మళ్లీ అవి తురిమే ఓపికలేక అన్నీ మిక్సీలో పడేసి ఎలా అయితే పచ్చడి షేప్ రప్పించాను.తాలింపు వేసి సీసాడు పచ్చడి టేబుల్ మీద పెట్టి లంచ్ కి వచ్చినప్పుడు కొంచెం సీరియస్ గానే చెప్పాను దేనిలోకి తింటారో నాకు తెలియదు.తిని సేల్ చేసే బాధ్యత మీదే అని.తను తెచ్చుకున్న కాయలు కదా తియ్యతియ్యగా పుల్లపుల్లగా బ్రహ్మాండంగా ఉంది పచ్చడి థాంక్స్ అంటూ ఓ మెచ్చుకోలు

పచ్చికాయల ప్రహసనం ఇలా సాగుతూ ఉంటుందా,పండుమామిళ్ళ గోల మరోలా ఉంటుంది.దొరికే ఏ వెరైటీనీ వదిలిపెట్టరు.రంగువేసి పండించిన రసాలతో మొదలై ఇదిగో ఇంకా ఉన్నాయి ఇంట్లో.

రసాలు,బంగినపల్లి ఎటూ తింటాము అనుకోండి.వీటి మధ్యలో ఏ వైపునుండో చెట్టున పండినకాయలు అని తెస్తారు,అవి రసంగాను తినలేము ముక్కలూ కోయలేము.ఈ లోగా ఏ పెళ్ళో పేరంటమో తగుల్తుంది.విజయవాడ వెళ్తే అక్కడినుండి పార్సెల్.అవన్నీసర్దుకోడం,కోయడం,పాడవుతుంటే జ్యూస్ తీయడం చేతినిండా పని.ఇంకా ఎరుపూ పసుపూకలిసి చిట్టిచిట్టి కాయలు ఉంటాయి అబ్బ ఒకటని కాదు.

ఇలా ఉండగా అయ్యో పిల్లాడు దూరాన ఉన్నాడు ఒక్క రసమైనా తినలేదు అని మనసు పీకుతుంది.కాయ తిన్న ఫీల్ రాకపోయినా రసం తింటాడు అని మంచి కాయలు జ్యూస్ తీసి స్టోర్ చెయ్యడం.పూటపూటా చెక్కు తీసి ముక్కలు కోసి రెడీ చెయ్యడం,బుజ్జితల్లి కాయ తినదు కనుక దానికి మిల్క్ షేక్ లు,లస్సీలు చేసి పట్టడం ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్ని పేజీలు అయినా ఆగదేమో.

నాలుగురోజుల క్రితం కిందకి వెళ్లి కనుచూపు మేర ఏ మామిడిబండీ లేకపోతే ఈసీజన్ కి అయిపోయాయి అనుకున్నాను.ఇంటికి వచ్చి అరగంట గడిచిందో లేదో మామిడిపళ్ళతో మాఆయన వచ్చేసారు.ఇంకా ఎక్కడివి అనడానికి తెరిచిన నానోరు టక్కున మూతపడిపోయింది.యివీ మద్రాస్ కాయలు అని ఇస్తుంటే.గుండ్రంగా ఉండి ఓరకమైన టేస్ట్ తో ఉంటాయి అవి.శుభం ఈసారి ఇంకా ఇవే రాలేదు అనుకున్నావచ్చేశాయి అనుకుంటూ ఫ్రిజ్ లో
సర్దాను.అవే ఇంకా నాలుగు ఉన్నాయి,ఇవి అయ్యేలోపు తగులూ,మిగులూ వెరైటీ ఏదీ మా ఆయన కంటపడకుండా ఉంటే ఈ ఏటికి ప్రహసనం పూర్తి అవుతుంది.

ఆఫ్ కోర్స్ చాలావరకూ అందరి ఇళ్ళల్లో ఇలాగే ఉంటుంది అనుకుంటా మా ఇంట్లో ఓపాలు ఎక్కువ.ఏతావాతా వీటి పుణ్యమా అని ఒక రెండు కిలోలన్నా బరువు పెరగడం, దాన్ని కరిగించుకోడానికి యోగాలూ,పుల్కాలూ ఎట్సెట్రా తప్పవు

మళ్లీ మార్చ్ లో షరా మామూలే

చరిత్ర పునరావృతం

(కమ్మగా తెచ్చిపెడుతుంటే తినడానికి యేమైంది అంటారా,జస్ట్ సరదాగా రాశానండీ)

పేలాల పండుగ

2011-07-11T15:39:00.000+05:30

ఈ రోజు తొలి ఏకాదశి. ఈ పండగగా కంటే పేలాల పండగగానే అందరికీ గుర్తు ఏమో.ఎందుకంటే ఈ రోజు తప్పకుండా పేలాలపిండి తినిపించేవారు చిన్నప్పుడు.
బహుశా దీనితోనే మనకు పండగలు మొదలవుతాయి అనుకుంటా.

తప్పనిసరిగా ఈనాటికీ ఇల్లు దులుపుకుని,కడుగుకుని,ఈ రోజు తలంటుకుని పూజ చేస్తారు.చాలా సంవత్సరాల తరువాత ఇవ్వాళ్ళ నేను పేలాల పిండి చేశాను.ఇంట్లో మొక్కజొన్నలు ఉండడంతో వాటిని పాప్ కార్న్ చేసి,బెల్లం కలిపి గ్రైండ్ చేస్తే పిండి రెడీ అయ్యింది.ఇన్నేళ్ళ తరువాత ఆ టేస్ట్ ఎంత నచ్చుతుందో చూడాలి.అసలు ఇప్పటి తరం వాళ్లకి ఇది తెలియదేమో కూడా.

ఇది చేస్తుంటే ఒక సంగతి గుర్తొచ్చింది,చాలా చిన్నపుడు ఇది తింటుంటే చింది ఒళ్ళంతా పడేది.ఎందుకలా జరిగేదో నా చిన్నిబుర్రకి అసలు అర్ధం అయ్యేది కాదు.ఆలోచించగా, చించగా తెలిసింది ఏమిటంటే శ్వాస తీసుకునేటప్పుడు ఊపిరి వదులుతాము కదా.స్పూన్ నోటి దగ్గరకు వచ్చినప్పుడే నేను ఊపిరి వదిలేసరికి ఆ పొడి చింది పడేది అన్నమాట.ఒకసారి అది అర్ధం అయ్యాక నీట్ గా తినేదాన్ని అనుకోండి.అది వేరే సంగతి.కాకపోతే ఈ పేలాపిండి ఈ రోజే ఎందుకు తినాలో మాత్రం నాకూ తెలియదు ఎవరికైనా తెలిస్తే చెప్పండి.

ఆడపిల్ల

2011-07-08T14:20:00.001+05:30

ఆడపిల్ల పుట్టిందంటే మహాలక్ష్మి పుట్టిందంటారు.మురిపాలు పంచుతారు.ఎంతో అపురూపంగా పెంచుతారు.
ఎన్నెన్ని ముద్దుముచ్చట్లో,ఎన్నెన్ని తీపిగుర్తులో.రకరకాల గౌనులు వేసినా,పట్టులంగాలు కుట్టించినా,నగలు పెట్టి అలంకరించినా,మువ్వల పట్టీలు చేయించినా,పూలజడలు వేసి మురిసిపోయినా ఇలా యే ముచ్చట తీరాలన్నా ఆడపిల్లతోనే తీరుతుంది.లంగా ఓణీలో పుత్తడిబొమ్మలా మెరిసిపోయే కూతుర్ని చూసి మురిసిపోని మనసుంటుందా.
తన గుండెల మీద పడుకుని ఆడుకుని,తన చెయ్యి పట్టుకుని నడిచిన చిన్నారితల్లి పెద్దదైతే యే తండ్రి కళ్ళు చెమ్మగిల్లవు.అంత అపురూపంగా పెంచుకున్న ఆడపిల్లని పెళ్ళి చేసి పంపేటప్పుడు ఆనందం ఒక వైపు,బాధ మరోవైపు మనసుని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసేస్తాయి.తమకోసం ఏమీ కొనుక్కోకుండా ప్రతిరూపాయి పోగుచేసి ఆడపిల్లకి అన్నీ అమర్చుతారు

ఆడపిల్లకి జీవితంలో ఎప్పుడు యే కష్టం వచ్చినా,సమస్య వచ్చినా ఆదుకునేది కన్నవారే.కబురు తెలిస్తే చాలు రెక్కలు కట్టుకుని వాలిపోయి మేమున్నామంటూ అక్కునచేర్చుకునేదీ,అండగా నిలిచేదీ కన్నవాళ్ళే.పెళ్ళిళ్ళై పాతికేళ్ళు గడిచాక కూడా పుట్టింటికి వెళ్ళి వచ్చినా,అక్కడినుండి ఎవరన్నా వచ్చినా సర్దుకోడానికే ఒక రోజు పడుతుంది.పచ్చళ్ళు,పిండివంటలు,వడియాలు ఇలా ఎన్నో.ఓపిక ఉన్నాలేకపొయినా కష్టపడి చేసి పంపిస్తారు. ఇక్కడే ఒకటి అనిపిస్తుంది.మా కొడుకు మాకు హక్కు అనే అత్తింటివారు హక్కులతో పాటు ఉండే బాధ్యతలు ఎందుకు మర్చిపోతారో అర్ధం కాదు.

అంత అపురూపమైన పుట్టింటికి రెక్కలు కట్టుకుని ఎగిరిపోతుంది మనసు.కానీ బాధ్యతల వత్తిళ్ళ నడుమ ఎన్నిసార్లు వెళ్ళి ప్రశాంతంగా ఉండగలం.ఎవరూ వెళ్ళొద్దని అనకపోవచ్చు.కానీ ఇల్లు కదిలి వెళ్ళలేని పరిస్థితి ఉంటే ఏమీ చెయ్యలేము.పరిస్థితులకు బందీ అయ్యి కదల్లేని జీవితాలు కొన్ని అయితే,దగ్గరలోనే ఉన్నా వెళ్ళి మనసారా నాలుగు రోజులు ఉండలేని నిస్సహాయత మరికొందరిది.ప్చ్.జీవితంలో ఎన్ని పార్శ్వాలో.చాలామంది జీవితాల్లో జరిగేవే ఇవన్నీ

అందుకేనేమో అంత అందంగా రాశారు వేటూరి

పుట్టగానే పువ్వు పరిమళిస్తుంది
పుట్టింటికే మనసు పరుగు తీస్తుంది
తెలుసుకో తెలుసుకో మనసున్న మామా
సయ్యోధ్యలేలేటి సాకేతరామా

ఈ పోస్ట్ తో పాటు అందమైన ఈ పాట

ప్లాస్టిక్ కవర్స్

2011-07-01T13:43:00.004+05:30

చాలా సంవత్సరాల తరువాత చేతిలో బాగ్ తో బయటికి వెళ్ళడం.దాదాపు పదిహేనేళ్ళు దాటిందేమో,ఊపుకుంటూ వెళ్లి అన్నీ కవర్లలో తెచ్చుకోడం మొదలుపెట్టి.

రేపటినుండి మేము కవర్లు ఇవ్వము ఆంటీ మీరే తెచ్చుకోండి అని ప్రతివాళ్ళూ నిన్నేచెప్పేసారు.దాంతో ఈపూట గుర్తుపెట్టుకుని బాగ్ తీసుకువెళ్తుంటే
గమ్మత్తుగా అనిపించింది.బజార్లో కూడా తెచ్చుకోనివాళ్ళు అయ్యో

అనుకుంటూ,ఒక పెద్దాయన జామపళ్ళు జేబులో నింపుకోలేక అవస్థ
పడుతూ, మొత్తానికి ఇవన్నీ చూస్తే కొంచెం నవ్వొచ్చింది కూడా.ఎంతగా అలవాటు పడిపోయాము అని ఆశ్చర్యం కూడా వేసింది.నాలుగు రోజులు ఇలా ఉంటుంది తరువాత అదే అలవాటు అయిపోతుంది.ఇదివరకు తెచ్చుకునే వాళ్లమేగా అంటున్నారు అంతా.

చిన్నప్పుడు పెద్దపెద్ద వైరు బుట్టలు తీసుకుని విజయవాడ వెళ్లి మరీ పచారీ కొట్లో సరుకులు కట్టించుకుని తెచ్చుకునేవాళ్ళం.ఆ రోజులన్నీగుర్తొచ్చాయి.ఏది ఏమైనా ఈసారన్నా అందరూ స్ట్రిక్ట్ గా ఫాలో అయ్యి ఈ ప్లాస్టిక్ వాడకం తగ్గి, ప్రకృతికి ఎంతో కొంత మేలు జరిగితే అంతకన్నా కావలసింది ఏముంది.పనిలో పనిగా ఇంట్లో కూడా సగం చెత్త తగ్గుతుంది,

మొహమాటమా, నో

2011-06-16T14:29:00.000+05:30

మనిషికి అసలు ఉండకూడనిది ఈ మొహమాటం.నిజంగా కొన్నికొన్ని పనులు మొహమాటం కొద్దీ నెత్తిన వేసేసుకుంటాము ఎవరమైనా.అవి చిన్నవీ కావొచ్చు,పెద్దవీ కావొచ్చు.ఇక అది ఎడ్వాంటేజ్ గా తీసుకుని ప్రతి పనీ అప్పచెప్పేవాళ్ళు కోకొల్లలు.అయినవాళ్ళు అయినా,బయటివాళ్ళు అయినా హాపీగా పనులు అంటగట్టేస్తారు

అందులోనూ హలో అంటే చాలు ఓయ్ అని పరిగెత్తే స్వభావం ఉన్నసాధు ప్రాణులనైతే ఇక చెప్పక్కర్లేదు.ఫుట్ బాల్ ఆడుకున్నట్టు ఎంత వాడుకోవాలో అంత వాడుకుంటారు.ఇలా వందసార్లు చేసి నూటొకటో సారి చెయ్యకపోయినా కుదరలేదు ఏమో అని మాత్రం అనుకోరు.నిష్టూరాలు,నిందలు తప్పవు.మన మంచితనం గుర్తు ఉండదు నిజంగా సాయం అవసరమైతే చెయ్యొచ్చు.కానీ ముందునుండీ ఎంతలో ఉండాలో అంతలో ఉంటే ఈ ఇబ్బందులు రావు.

మొదట్లోనే చిరునవ్వుతో నో చెప్పడం నేర్చుకుంటే మంచిది.అక్కడితోనే అయిపోతుంది.ఎవ్వరమైనా సరే ఒకరిని ఇబ్బందిపెట్టకూడదు.ఒకరికోసం ఇబ్బంది పడకూడదు.ఈ సూత్రం ఫాలో అయితే జీవితం ప్రశాంతంగా ఉంటుంది ఏమో

అమెరికా- అమెరికా

2011-05-31T12:26:00.000+05:30

అమెరికా అందమైన దేశం.భూతలస్వర్గం.జీవితంలో ఒక్కసారైనా ప్రతివారు చూడాల్సిన ప్రదేశం ఒప్పుకుంటాను.ఆఫ్ కోర్స్ నాకు అమెరికా గురించి అంత ఏమి తెలియదు అనుకోండి అక్కడున్నస్నేహితులు చెప్పేమాటలు తప్ప.

వచ్చిన కొత్తలో డాలర్ టు రూపీ కన్వర్షన్ మాత్రం అద్భుతంగ ఉంటుంది,ఆ

తరువాత లైఫ్ ఏమి ఉండదు ఇక్కడ అంటుంది ఓ ఫ్రెండ్,ఆ కంఫర్ట్స్అవీ వేరు

అలవాటుపడితే ఇండియా రాలేము అంటారు మరొకరు ఎవరి అభిప్రాయం వారిది .

కానీ అమెరికా వెళ్ళకపోతే జీవితం వ్యర్ధమనీ,ఏదో పొరపాటు జరిగిపోయింది అంటే మాత్రం ఒప్పుకోను.ఎక్కడ ఉండే కష్టసుఖాలు అక్కడ ఉంటాయి.ఇవన్నీ

పక్కన పెడితే ఇది ఎందుకు రాస్తున్నాను అంటే,గత రెండు సంవత్సరాలుగా విసిగి ఉన్నాను కాబట్టి.

అసలు జరిగింది ఏమిటంటే ఒక ఆప్షన్ గా ఉంటుంది అని,వీలైతే m.sచేద్దామని

gre రాసాడు మా అబ్బాయి.మంచి స్కోరు వచ్చింది.కాంపస్ ప్లేస్మెంట్స్ లో

జాబ్ కూడా వచ్చింది.సో ఒక నిర్ణయం తీసుకోవలసిన టైంలో అక్కడ ఏ

యూనివర్సిటీ లోనూ ఎయిడ్ ఇవ్వట్లేదు చదివితే టాప్ వాటిలోనే చదవాలి

చేతిలో జాబ్ ఉండగా లోన్ పెట్టి వెళ్ళడం అనవసరం అనీ,అందులోనూ తను చేద్దామనుకున్న ఫీల్డ్ అక్కడ చాలా డౌన్ లో ఉండడంతో రిస్క్ ఎందుకనీ డ్రాప్ అయిపోయి జాబ్ లో చేరిపోయాడు.m.s చేస్తేనే ఫ్యూచర్ బావుంటుంది అనుకుంటే వెళ్ళు లేదంటే నీ ఇష్టం అని నిర్ణయం తనకే వదిలేసాము మేము

ఇంతవరకూ బాగానే ఉంది

ఇక చూడండి అమెరికా వెళ్ళడం లేదా అంటూ ప్రశ్నలు .అయ్యో అని జాలి

చూపించడం,వెళ్ళాల్సింది అని సలహా ఇవ్వడం,మీరు పొరపాటు చేశారు వెళ్తే వాడే సెటిల్ అయ్యేవాడు అని కొందరు,పోన్లెండి జాబ్ లో కూడా పంపిస్తారులే అని సానుభూతి చూపించడం ఇలా అయినవాళ్ళు,బయటివాళ్ళు ఫ్రెండ్స్

ఒకరని కాదు అసలు అడగనివారు లేరు అనుకోండి.దేవుడా అనిపించేది.

ఒళ్ళుమండి ఇంట్లో వాళ్ళకి అయితే చెప్పేశాను అసలు మేము పంపించము ఇక ఆ టాపిక్ తేకండి అని.వాళ్ళదీ తప్పులేదు లెండి ఇంటికి ఒకరు అమెరికాలో ఉన్నఊళ్ళో నివాసం మరి ఏమిచేస్తాం.మాకు లేనిబాధ అందరికీ ఎందుకో అర్ధం అయ్యేదికాదు.అసలు హైదరాబాద్ లో జాబ్ వస్తే ఇంకా ఆనందం,అంతకంటే జీవితంలో ఏమి కావాలి అని చెప్పాలని అనిపించేది

ఎంత ఓపిక కావలసి వచ్చిందంటే చివరికి స్పందించడం మానేసి (టీవీ భాషలో)ఓ నవ్వునవ్వెయ్యడం అలవాటు చేసుకున్నాను.ఈ మొత్తం ఎపిసోడ్ లో నేను నివ్వెరపోయిన మరో సంఘటన మిత్రులొకరు చాలా కాజువల్ గా ఏముందండి మేము పంపించలా,వాళ్ళే సెటిల్ అవుతారు.అయ్యాక ఓ పాతిక

లక్షలు పంపిస్తే మేమూ సౌండ్ అయిపోతాము అన్నప్పుడు మాత్రం ఇలా

కూడా ఆలోచిస్తారా అనుకుంటే చాలా బాధ వేసింది.

ఇది ఎవరినీ నొప్పించాలని రాయడం లేదు.ఎవరి అభిప్రాయం వారిది.ఎవరి

ఇష్టం వారిది.జీవితాన్నిఎలా ప్లాన్ చేసుకోవాలో ఎవరికి వారికి బాగా తెలుసు .

ఇది గ్రహిస్తే బావుంటుంది కదా.ఎక్కడైనా అది అమెరికా అయినా,ఇండియా

అయినా సెటిల్ అయ్యేవరకూ కొంచెం స్ట్రగుల్ తప్పదు.ఈలోగానే ఇదంతా.

ఎప్పటినుండో ఈ టపా రాయాలని ఉన్నా,టైం రావాలి తను ఎన్నుకున్న మార్గంలో విజయం సాధించాక రాద్దామని ఆగాను.నా ఆనందాన్ని పంచుకుని మనస్ఫూర్తిగా సంబరపడ్డ బంధుమిత్రులకు,బ్లాగ్మిత్రులకు మరోసారి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

మనసా మాటాడమ్మా

2011-05-23T14:35:00.000+05:30

ఒక మనసు పాడే మౌన గీతం ఇది.జీవితంలో ప్రేమ ఒక భాగం.ఆ ప్రేమ జీవితానికి చాల అవసరం కూడా.పసితనం నుండి మన చుట్టూ ఎన్నో ప్రేమలు అల్లుకుంటాయి.

తల్లిదండ్రుల ప్రేమ మనకి భద్రతనిస్తుంది .తోబుట్టువుల ప్రేమ తోడౌతుంది.

బిడ్డల ప్రేమ మనని మురిపిస్తుంది.స్నేహితుల ప్రేమ వెన్నెలలు కురిపిస్తుంది

కానీ చివరివరకూ మనతో నడిచేదీ మనని నడిపించేదీ జీవిత భాగస్వామి ప్రేమ.కష్టమైనా సుఖమైనా ఏ పరిస్థితిలో నైనా నీకోసం నేనున్నాను అన్న ఈ ప్రేమ ఆఖరి శ్వాస వరకూ మన వెన్నంటే ఉంటుంది.
తలవంచి తాళి కట్టించుకుని చిరుజల్లుల తలంబ్రాల నడుమ చిటికెన వేలు పట్టుకుని కొత్త పెళ్లి కూతురిగా జీవితంలోకి అడుగు పెట్టే ఒక ఆడపిల్ల మనసు లోని భావం ఎంత అద్భుతంగ ఉంటుందో ఈ సాహిత్యంలో వినిపిస్తుంది. ఈ పాట సినిమాలో వచ్చే సందర్భం వేరే అయినా భావం మాత్రం మనసుని హత్తుకుపోతుంది.
"నేను అన్న మాటకింక అర్ధం నీవంటూ" భార్యాభర్తల అనుబంధానికి ఇంతకంటే నిర్వచనం ఏముంటుంది.సిరివెన్నెల సాహిత్యం చిత్ర స్వరంలో
ఎంత ఆర్ద్రంగా ఉంటుందో వినండి

మనసా నా మనసా మాటాడమ్మా
ఎగసే భావాలతో పలికే ఈ సమయంలో ఇంత మౌనమా
మనసా

చెవిలో మంగళవాద్యం మోగేటి వేళలో
విన్నా నీ అనురాగపు తేనె పాటనీ
మెడలో మంగళసూత్రం చిందించు కాంతిలో
చూశా నీతో సాగే పూలబాటని
నీతో ఏడడుగులేసి నడిచిన ఆ నిమిషం
నాతో తెలిపిందొకటే తిరుగులేని సత్యం
నేను అన్న మాటకింక అర్ధం నీవంటూ
మనసా ....మాటాడమ్మా

తల్లీ తండ్రి నేస్తం ఏ బంధమైనా
అన్నీ నీ రూపంలో ఎదుట నిలిచెగా
తనువూ మనసూ ప్ర్రాణం నీవైన రోజునా
నాదని వేరే ఏదీ మిగిలి లేదుగా
ఎగసే కెరటాల కడలి కలుపుకున్నవెనుక
ఇదిగో ఇది నది అంటూ చూపగలర ఇంకా
నీవు లేని లోకమింక నాకుండదంటూ

మనసా.... మాటాడమ్మా

పుత్రోత్సాహం

2011-05-17T11:39:00.000+05:30

ఆనందంతో మనసు నిండిపోవడం,మాటల్లో చెప్పలేని అనుభూతి,గాలిలో తేలిపోతున్న ఫీలింగ్ ఇవన్నీ ఒక్కసారిగా చుట్టుముడుతున్నాయి.అవును పుత్రోత్సాహం తండ్రికే కాదు తల్లికీ ఉంటుంది కదా.నిన్నటి నుండీ ఆ ఉత్సాహమే మనసుని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది .కారణం మా బాబుకి తను కోరుకున్న కంపెనీలో,తనకు నచ్చిన చోట ఆఫర్ లెటర్ రావడమే.జీవితంలో ఇంతకంటే ఆనందించాల్సిన క్షణం ఇంకొకటి లేదేమో అనిపిస్తోంది.

ఎంత దూరమైనా,ఎన్ని వేల మైళ్ళ ప్రయాణమైనా తొలి అడుగుతోనే మొదలవుతుంది అంటారు. ఆ తొలి అడుగు కొంచెం నిరాశపరచినా,ఈ మలి అడుగులో విజయం సాధించినందుకూ,ఎప్పుడో ఏడాదిన్నర క్రితం ప్రాక్టీస్ స్కూల్ అప్పుడు చేసిన వర్క్ నచ్చినా,హైరింగ్ ఫ్రీజ్ నడుస్తుండడంతో అప్పుడు జాబ్ ఇవ్వలేకపోయినా,ఇప్పుడు ఓపెనింగ్స్ రాగానే నువ్వు మాకు కావాలి అని పిలిచి ఆఫర్ ఇచ్చారు అంటే చెప్పొద్దూ ఎంత సంతోషం వేసిందో .నిజంగా మాటలు రావడం లేదు.పిల్లలు జీవితంలో మంచి స్థాయిలో సెటిల్ అవడమే కదా మనకి కావలసింది.ఇంత ఆనందాన్ని పంచుకోవడం కోసమే ఈ నాలుగు మాటలూ.

మణి(న)దీపాలు

2011-04-25T13:33:00.000+05:30

పిల్లలు.మణిదీపాలు.మన దీపాలు. కమ్మని కలలను కలబోసుకున్న మన ప్రేమలకూ,కోరికలకూ,ఆశలకూ ప్రతిరూపాలైన రేపటి స్వప్నాలు.మనం చూస్తుండగానే యిట్టే ఎదిగి పోతారు,వాళ్ళ ప్రపంచంలో వాళ్ళు బిజీ అయిపోతారు.నిజం.ఎంత మహా అయితే పదహారు పదిహేడేళ్ళు వాళ్ళు మన దగ్గర ఉండేది.ఒక్కసారి ఇల్లు వదిలారంటే ఇక గెస్ట్ లాగా వచ్చివెళ్ళడమే.

బాల్యం ఓ అందమైన వరం. అది దాటారంటే అంతే. ఏ పదేళ్ళు ఆనందంగా ఉంటారో. సెవెంత్ అయ్యిందంటే వత్తిడి మొదలు.టెన్త్, ఇంటర్ అంటే ఇక అంతే.మనం ఎంత టెన్షన్ పెట్టకపోయినా వాళ్ళ వత్తిడి వాళ్ళకి ఉంటుంది.ఐ.ఐ.టి.లు,బిట్స్,ఎంసెట్ లు, ఆ సెట్ లు, ఈ సెట్ లు అబ్బో ఎన్నో... ఊపిరాడదు.ప్రొఫెషనల్ కోర్స్ అమ్మయ్య అనుకుంటే ఇంటి నుండి దూరంగా హాస్టల్ బ్రతుకు తప్పదు అఫ్ కోర్స్, అది బానే ఉంటుంది అనుకోండి.మళ్లీ అక్కడ పరిక్షలు,జి.ఆర్.యి అని అదనీ ఇదనీ,ఇంకా కాంపస్ జాబ్స్ కోసం ప్రెపేర్ అవడం సరిపోతుంది.

ఇక్కడ ఓ చిన్న విషయం చెప్పాలి.2009 లో పాస్ అవుట్ అయ్యారు మా బాబు వాళ్ళు.అప్పుడు ఎంత పీక్ రేసేషన్ అంటే అసలు ప్లేస్ మెంట్స్ కి కాంపస్ కి చాల తక్కువ కంపెనీస్ వచ్చాయి.చేతిలో రెండు మూడు జాబ్స్ తో బయటికి రావలసిన వాళ్ళు దొరికిన దానితో సరిపెట్టుకోవలసి వచ్చింది.ఆ నెలరోజులూ ఎంత స్ట్రగుల్ అయ్యారంటే ఇక్కడనుండే ప్రతి రోజూ మాట్లాడుతూ ధైర్యం చెబ్తూ మానిటర్ చేసుకోవలసి వచ్చింది.ఆ బాచ్ లోని అందరూ కూడా మెల్లగా ఇప్పటికి సెటిల్ అవుతున్నారు.ఎందుకు ఇది చెప్పానంటే వాళ్ళకీ ఎంత వత్తిడి ఉంటుందో అని అంతే.వర్క్ ప్రెషర్ తట్టుకుంటూ,పోటీని సమర్ధంగా ఎదుర్కొంటూ జీవితమంతా ఇక పరుగు పందెమే.ఒక్కోసారి ఇదంతా చూస్తుంటే దిగులేస్తుంది.

అయినా ఈతరం పిల్లల్నిచూస్తే ముచ్చటేస్తుంది,వాళ్లకి వాళ్ళ ప్రయారిటీస్ ఖచ్చితంగా తెలుసు.తమకి ఏం కావాలి అన్నది తెలుసు.బాధ్యతలు పంచుకోడం తెలుసు మధ్యతరగతి జీవితాల్లోని కష్టాలు తెలుసు.కన్నీళ్లు తెలుసు.అన్నిటినీ మించి జీవితాన్నిఎలా ప్లాన్ చేసుకోవాలో మనకంటే బాగా తెలుసు.

బాల్యం ఒక గొప్ప వరం అంటారు.ఏమీ తెలియని పసితనం,అమాయకత్వం,
ఏ చిన్నకష్టం వచ్చినా అమ్మా అంటూ చుట్టేసే ఆ నిశ్చింత,ఎదిగేకొద్దీ ఏమై పోతాయో.అందుకే పిల్లల్ని చూస్తే తెలియని ఉద్వేగం కలుగుతుంది.
ఆకాశమంత ప్రేమను పంచి ఇవ్వాలనిపిస్తుంది.ఎప్పటికీ వాళ్ళు మనకి చిన్నారులే.మన కంటిదీపాలే కదా మరి.

మల్లెలవాన

2011-04-16T12:11:00.000+05:30

వేసవి వచ్చిందంటే చాలు మల్లెల ఘుమఘుమలూ,మామిళ్ళ మధురిమలూ మనసులోకి వచ్చేస్తాయి వీటి కోసమైనా వేసవి కోసం ఎదురుచూడాలని అనిపిస్తుంది.మన ప్రమేయం లేకుండానే మల్లెలు పూసే వెన్నెల కాసే అంటూ మనసు పాటలు పాడుకుంటుంది.ఏడాదికోసారి మల్లెల వానలోతడిసి
పోవాలని ఎవరికి ఉండదు చెప్పండి.

అరవిచ్చిన మల్లెల్నిచూస్తే నాకు పూలజడ గుర్తొస్తుంది.అసలు ఆడపిల్లకీ పూలజడకి బోలెడు అనుబంధం ఉంటుంది ఎంత సరదా పడి వేయించుకునే వాళ్ళమో చిన్నప్పుడు.సీజన్ మొదలైన దగ్గరనుండీ ఎప్పుడా ఎప్పుడా అని ఎదురుచూపులు.పూలజడ బాగా కుట్టే ప్రావీణ్యం ఉన్నవాళ్ళు ఒకరో ఇద్దరో ఉండేవారు ముందు వాళ్ళ అప్పాయింట్ మెంట్ దొరకాలి.ఇక రేపు పూలజడ అంటే ఎంత సంబరమో.వాడుకగా పూలు తెచ్చే అతనికి మంచి మొగ్గలు తెమ్మని చెప్పేది అమ్మ.ఉదయమే తలంటు పోసుకుని,ఆరాక చిక్కు తీసి పిల్లకుప్పెలు పెట్టి జడ వేసుకునేదాన్ని.సవరం కూడా అక్కరలేదండోయ్ నిజ్జంగా అంత పెద్ద జుట్టు ఉండేది నాకు.ఏ మూడు గంటలకో పూలు రాగానే హడావుడి మొదలయ్యేది

మంచి మొగ్గలు అన్నీ ఏరి పొడవుగా ఉన్న పుల్లలకి గుచ్చి రెడీ చేసేవారు.
జడకు రెండువైపులా రెండు చొప్పున పెట్టి పైనుండి కిందవరకూ టాకాలు వేసి కుట్టేవారు. వాటిమధ్య గాప్ నింపడానికి మల్లెలూ,అక్కడక్కడా అందం కోసం కనకంబరాలూ,మరువం వేసి చివరి వరకూ కుట్టేవాళ్ళు.ఆఖరికి పైన ముద్దగా మల్లెచెండూ,మళ్ళీ కదంబమాల,మల్లెల మాల ఇలా పేర్చి అన్నివైపులా కుట్టడంతో జడ పూర్తయ్యేది అప్పటివరకూ వంచిన తలఎత్తితే ఒట్టు

అప్పుడు ఫ్రెష్ అయ్యి పట్టులంగా వేసుకుని నగలు పెట్టుకుని ముస్తాబు అయ్యేసరికి స్నేహితులు కూడా రెడీ అయ్యి వచ్చేసేవారు.ఈ లోగా ఏదమ్మా జడ చూపించు అంటూ ఇరుగుపొరుగుల కేకలు మనం ఏమో మహరాణిలా వెళ్లి అందరికీ జడ చూపించి రావడం,ఇప్పుడు తలచుకుంటే నవ్వొస్తుంది కానీ అప్పుడు సహజంగా ఆలా జరిగిపోయేవి. ఈలోగా ఊళ్ళో ఉన్న ఒక్క ఫోటో స్టూడియో అతన్నీ తీసుకొస్తే అద్దం ముందు మనం,అద్దంలో జడతో ఫోటో దిగడంతో ఒక ఘట్టం పూర్తయ్యేది

ఇక అసలు కధ అప్పుడు మొదలయ్యేది ఎక్కడ జడ నలిగిపోతుందో అని కూర్చోవాలన్నా,పడుకోవాలన్నా భయం.అమ్మ చేత అన్నం తినిపించుకుని,జాగ్రత్తగా పక్క చేరి తెల్లవార్లూ బోర్లా పడుకోవడమే కదిలితే ఒట్టు తెల్లవారేసరికి మొగ్గలు విచ్చి ఇంకా అందంగా ఉండేది.ఇక ఆ రోజు మోయగలిగినంత సేపు ఉంచుకుని,మల్లెలు వాడుతుంటే అప్పుడు మెల్లగా ఊడదీస్తే పూలజడ ప్రహసనం పూర్తయ్యేది.మళ్లీ తలంటుకునే వరకూ జుట్టు మల్లెల పరిమళంతో గుబాళిస్తూ ఉండేది.ఒకోసారి సీజన్ అయ్యేముందు ఇంకోసారి వేయించుకునే వాళ్ళం.అలా ఏటా సాగిన పూలజడ ముచ్చటకి పెళ్ళినాడు వేసుకోవడంతో ఫుల్ స్టాప్ పడిపోయింది

ఇప్పుడు మూరమల్లెలు కొనుక్కుంటే తలలో నిలుస్తాయో లేదో అనుమానమే.
ఏం చేస్తాం ఆ తీపి గుర్తులని తలచుకుని మురిసిపోడం తప్ప

సరదాగా ఈ వీడియో

2011-04-11T12:21:00.000+05:30

సరదాగా ఈ వీడియో చూడండి

మొదటి సారి చూసినప్పుడు భలేగా అనిపించింది. ఆ హావభావాలు,కూర్చునే చేసిన ఆ విన్యాసం,వెనకాల ఇంకో చిన్న బుడతడు మొత్తానికి చాలా నచ్చింది.

సుజాత

2011-04-06T19:04:00.000+05:30

అందం,హుందాతనం,స్వచ్చమైన చక్కని చిరునవ్వు,ముద్దు ముద్దుగా మాట్లాడే తెలుగు,ఏ పాత్రలోనైనా ఒదిగిపోయే తీరు ఇవన్నీ ఒక్కసారిగా గుర్తొస్తాయి ఆమెని తలచుకుంటే.ఆమె నటన ఎంత సహజంగా ఉంటుందో.
ఒక గోరింటాకు,సుజాత,అనుబంధం ఇలా ఎన్నో సినిమాలు.ఎందులో నైనా చాలా డిగ్నిఫైడ్ గా ఉంటుంది ఆమె.

సుజాతతో నటిస్తుంటే ఇంట్లో ఇల్లాలితో ఉన్నట్టు ఉంటుంది కానీ నటిస్తున్నట్టు ఉండదు అని ఎన్నోసార్లు అక్కినేని ప్రశంసించారు కూడా. అంత మంచి నటి ఇక జ్ఞాపకమే. సుజాత అనగానే గుర్తొచ్చే పాట కొమ్మకొమ్మకో సన్నాయి.ఈ పాట ఇష్టపడని వారు ఉండరేమో.ఈ పాటలో నటించిన ఇద్దరూ లేరు అనుకుంటే బాధ వేస్తుంది

జయజయజయ ప్రియభారత

2011-04-03T18:12:00.001+05:30

ఓ గొప్ప విజయంతో జాతి యావత్తూ పులకించిపోయిన వేళ,ఆనందం

అంబరాల అంచులు దాటి సంబరాలు జరుపుకున్న వేళ, ప్రతి భారతీయుడి

కలా నిజమైన వేళ,

ఇలాంటి క్షణాల్లోనే మన అన్న భావన,మన దేశం పట్ల మనకున్నమమకారం,

చెప్పలేని ఆ అనుభూతి బయటపడతాయి.

అంత అరుదైన క్షణాల్లో ఆటగాళ్లంతా ఒకరినొకరు హత్తుకుని వదలకుండా

ఉద్వేగాన్ని ప్రదర్శించారు,అదంతా ఒక ఎత్తైతే మనసుని హత్తుకుపోయినది

మాత్రం ఖచ్చితంగా సచినే.

అంతటి క్రికెట్ దేవుడూ ఉద్వేగంతో కన్నీరు పెట్టినా పసివాడిలా కేరింతలు

కొట్టినా,ఇరవై ఏళ్ళ కల నిజమైన తరుణాన సెలెబ్రిటీని అయినా నేనూ మీలో

ఒకడినే అన్నట్టు ప్రవర్తిస్తే,అంతే దీటుగా అతన్ని భుజాన మోస్తూ గ్రౌండ్

అంతా తిప్పిన సహచరులు మేమూ తీసిపోలేదని నిరూపించారు.ఇరవైఒక్క

ఏళ్ళు భారతక్రికెట్ కు సేవలందించిన సచిన్ ను భుజానమోయడం మా

కర్తవ్యం అన్న రైనా మాటలు నిజంగా మనసుని కదిలించాయి.ఎప్పటికీ

మర్చిపోలేని అనుభూతి ఇది.

ఇదే స్ఫూర్తితో,ఇదే ఐక్యతతో టీం ఇండియా ముందుకు సాగాలని

కోరుకుంటూ

జయ జయ జయ ప్రియ భారత జనయిత్రీ దివ్యధాత్రి

రాగరంజితం

2011-03-31T14:12:00.000+05:30

తడి ఆరని జ్ఞాపకాల నీడలో

ఎన్ని మమతల సుగంధాలు

మూసిన కనురెప్పల చాటున

ఎన్ని స్మృతుల సవ్వడులు

ప్రతి జ్ఞాపకం ఓ మధురస్వప్నం

ప్రతి స్మృతిలో ఓ మలయసమీరం

అనుభూతులన్నీ తోడై ఉంటే

జీవిత పయనం రాగరంజితం

మనసుకి నేస్తాలు

2011-03-28T12:50:00.005+05:30

చాలా చాలా రోజులు ఊహూ సంవత్సరాల తరువాత నిన్న వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల నవల చదివాను.ఆ రోజుల్లో ఎంతగానో ఆకట్టుకున్న ఈ నవల గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పేది ఏమి లేదు.కానీ నాకు ఇప్పటికీ గుర్తు మొదటిసారి ఈ నవల చదివాక ఆఖరి పేజీ అయ్యేసరికి కళ్ళనిండా నీళ్ళతో మనసు భారమై చాలా సేపు అలాగే కూర్చున్నాను.ఇన్నేళ్ళ తరువాత చదివినా అదే అనుభూతి మనసుని తాకి పూర్తయ్యేసరికి కళ్ళు చెమర్చాయి.

ఒక మంచి పుస్తకం చదివితే,ఒక మంచి పాట వింటే వచ్చే ఆనందం ఇవే కదా ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు మనకి తోడుగా ఉండేవి. ఇంత చిన్న జీవితంలో ఎన్నని ఆస్వాదించగలం.అన్నీ కొంచెం కొంచెం చవిచూసేసరికే జీవితం అయిపోతుంది అంటుంది రమ్య ఈ నవలలో.
నిజమేనేమో

అసలు పుస్తకాలుంటే ఏమీ అక్కర్లేదు.చిన్నప్పుడు పరిక్షలు అయిపోయి సెలవులు వచ్చాయంటే చాలు అమ్మనడిగి నవలల లిస్టు అంతా రాసుకుని రెడీ అయిపోవడమే.ఊళ్ళో లైబ్రరీ ఉండేది రోజూ రెండు నవలలు ఇచ్చేవాళ్ళు.ఉదయాన్నే రెడీ అయిపోయి వెళ్లి తెచ్చేసుకుంటే మరునాటికి చదివేయ్యాలి.అదే కార్యక్రమం.అంతా నిద్రపోయాక,వేసవిలో ఆరుబయట పడుకుని వెన్నెల్లో పుస్తకం చదువుకుంటే వచ్చే అనుభూతి మర్చిపోగలమా.

అలా దాదాపు అన్ని నవలలూ చదివేశాను.తిరిగి కాలేజ్ కి వెళ్ళినప్పుడు లంచ్ టైం అంతా ఫ్రెండ్స్ తో ఇవే కబుర్లు.

ఆ అలవాటే ఇప్పటికీ ఉన్నా,ఇక్కడ లైబ్రరీ దగ్గరలో లేక నవలలు దొరక్క చదవడం కుదరడం లేదు.కానీ వీక్లీస్ మాత్రం మానలేదు.లెండింగ్ లైబ్రరీకి మెంబర్షిప్ కట్టి రోజూ ఒక వీక్లీ తీసుకుంటాను.

ఈ మధ్యే తెలిసింది ఈవెనింగ్ అవర్ అని లైబ్రరీలో బుక్స్ వారానికి రెండు రెంట్ కి ఇస్తారు అని మరి మా ఏరియాకి హోం డెలివెరీ ఉందొ లేదో కనుక్కోవాలి.ఉంటె మరోసారి అన్నీ పుస్తకాలూ చదవాలి ఎవరికైనా ఆసక్తి ఉంటే www.eveninghour.com చూడండి.

అరటిపళ్ళే ,కానీ

2011-03-18T10:54:00.001+05:30

అరటిపళ్ళు ఫోటోచూసి ఆశ్చర్యం వేస్తోంది కదూ.ఎంత పసుపు పచ్చగా,

పండుగా ఉన్నాయో చూడండి.అందుకే ఫోటో తీసాను.వీటిని వలిచి తినబోతే

లోపల కాయ రాడ్ లాగా గట్టిగా ఉన్నాయి.ఒకటి కాదు రెండు కాదు నాలుగు

కాయలు ట్రై చేసాను నిన్న సాయంత్రం పాపకి ఇవ్వడానికి.ఊహూ అంత

గట్టిగా ఉన్నవాటిని పెట్టడానికి ప్రాణం ఒప్పక, బిస్కట్స్ ఇచ్చాను చివరికి.ఈ

రోజు ఉదయం కూడా అలాగే ఉన్నాయి.

ఈ మధ్య స్ప్రేచల్లి కలర్ తెప్పించేస్తున్నారు అని వింటున్నాము కానీ

ఇంతవరకూ ఎప్పుడూ అనుభవంలోకి రాలేదు.మొదటిసారి ఇలా జరగడం.

మళ్లీ ధర చూస్తే ముప్ఫై రూపాయలు.యాపిల్స్ అంటే వాక్స్ అంటున్నారు

డబ్బు,కాయలు వేస్ట్ అయ్యాయి అని కాదు కానీ ప్రక్రుతి సహజమైన పళ్ళని

కూడా ఇలా చేసేసి మనని మోసం చేసేస్తున్నారని బాధ.

ప్చ్

మధువొలకబోసే

2011-03-17T14:11:00.002+05:30

పాత పాటల్లో నాకు చాలా నచ్చే పాటల్లో ఇదొకటి. కన్నవారికలలు సినిమా

లోది ఈ పాట.ఎంత అందంగా మొదలవుతుందో ఈ పాట. హిందీలో తీసిన

ఆరాధనకు ఈ సినిమా రీమేక్ అనుకుంటా. కానీ శోభన్,వాణిశ్రీల జంట

చాలా బావుంటారు.

ఆపిల్ చెట్లూ,కాయలూ వీటి మధ్య చిత్రీకరణ కూడా బావుంటుంది.

మనసు మనసుతో ఊసులాడనీ

మూగ భాషతో బాస చేయనీ

ఈనాటి హాయీ వేయేళ్ళు సాగాలనీ

సుశీల,రామకృష్ణ స్వరాలలో వింటున్నంత సేపూ హాయిగా ఉంటుంది.

మధువొలకబోసే నీ చిలిపి కళ్ళు

అవి నాకు వేసే బంగారు సంకెళ్ళు "మధువొలక"

అడగకనే ఇచ్చినచో అది మనసుకందమూ

అనుమతినే కోరకనే నిండేవు హృదయమూ

తలవకనే కలిగినచో అది ప్రేమ బంధమూ

బహుమతిగా దోచితివీ నాలోని సర్వమూ

మనసు మనసుతో ఊసులాడనీ

మూగ భాషలో బాస చేయనీ

ఈనాటి హాయి వేయేళ్ళు సాగాలనీ "మధువొలక"

గగనముతో కడలి చెలి పలికినది ఏమనీ

తలపులకు వలపులకు సరిహద్దు లేదనీ

కుసుమముతో ఆ భ్రమరం తెలిపింది ఏమనీ

జగములకు మన చెలిమి ఆదర్శమౌననీ

కలలుతీరగా కలిసిపొమ్మనీ

కౌగిలింతలో కరిగిపొమ్మనీ

ఈనాటి హాయీ వేయేళ్ళు సాగాలనీ "మధువొలక"

ఆకు - జీవితం, ఆకు

2011-03-14T09:10:00.001+05:30

చిగురించే ప్రతి ఆకూ

మనసును ఉరకలు వేయిస్తుంది

కొత్తచివుళ్ళతో జీవించమంటుంది

ఎదిగే ప్రతి ఆకూ

ఒదిగి ఉండమంటుంది

అనుభూతుల మంచుముత్యాలను

ఒడిసి పట్టుకోమంటుంది

పండిపోయిన ప్రతి ఆకూ
వార్ధక్యాన్ని తలపిస్తుంది

అనుభవాల జ్ఞాపకాలను

నెమరువేసుకోమంటుంది

రాలిపోయే ప్రతిఆకూ

రేపు నీ గమ్యం ఇదేనంటూ

జీవితసత్యాన్ని నేర్పుతుంది

ఆకు

చిరు మొలకవై
పుడమిని చీల్చుకొస్తావు

చిగురాకు ఊయలవై
చిలకమ్మకు జోల పాటవుతావు

లేలేత మావిచిగురువై
కోయిలమ్మకు రాగం నేర్పుతావు

తొలి ఉషస్సున దోసిలివై
తుషార బిందువులను లాలిస్తావు

చిరుగాలికి తల ఊపుతూ
పూబాలలను ప్రేమిస్తావు

మండే ఎండకు అల్లాడితే
నీడవై సేదతీరుస్తావు

హరిత వర్ణంతో ప్రాణ వాయువై
లోకానికి శ్వాసవవుతావు

నువ్వు లేకపోతే
పచ్చని పుడమి లేదు
బంగారు భవిత లేదు

పెళ్ళంటే

2011-03-07T14:58:00.001+05:30

పెళ్ళంటే కళ్యాణమండపాలు, కటౌట్లు,భారీ అలంకరణలు, ఫోటో గ్రాఫర్లూ , వీడియోలు, కోలాహలం,హడావుడీ ఇదేనా.ఖచ్చితంగా కాదు

పెళ్ళంటే ఓ అందమైన అనుభూతి.రెండుమనసుల్నీ,జీవితాలనీ ముడివేసే అపురూపమైన ఘట్టం.మధురస్మృతిగా కలకాలం నిలుపుకోవలసిన అందమైన వేడుక.జీవితంలో ఒకే ఒక్కసారి జరిగే పండగ.

అంత ప్రాముఖ్యత ఉన్న వేడుక హడావుడిగా ఎవరో తరుముకు వస్తున్నట్టు,
ఫోటోలకు ఫోజులివ్వడమే సరిపోయేట్టు,చుట్టూ మూగే స్నేహితుల అరుపులు,
కేకలు వీటన్నిటికంటే కాస్త ఉన్నవాళ్ళైతే చాలు పాటల కచేరీలు వీటి మధ్య జరుగుతోంటే చాలా వింతగా ఉంటోంది.

నిన్న అంగరంగ వైభవంగా జరుగుతోంది అని లైవ్ టెలికాస్ట్ ఇచ్చిన అల్లు అర్జున్ పెళ్లిని పదినిమిషాలు చూసేసరికి నిజంగా చిరాకు వచ్చింది.వెనుక

నుండీ పక్కనుండీ తోసుకుంటూ అక్షింతలు వేసేసే అతిధులు,ఎవ్వరికీ పెళ్లి కనపడకుండా మూగేసిన జనాలు చూసేవాళ్ళకే ఊపిరాడలేదు.దానికి తోడు పీటల మీద కూర్చుని ఒకటే కబుర్లు చెప్పెసుకుంటూ జోకులు వేసుకుంటూ ,ఏమిటో చాలా విచిత్రంగా ఉంది.ఇంత కంటే అతి ముఖ్యమైన వాళ్ళమధ్య ఆహ్లాదంగా పెళ్లి చేసుకుని,జనాలందరికీ రిసెప్షన్ ఇచ్చేపని కదా అనిపించింది.ఐతే అంత రష్ లోనూ,గందరగోళంలోనూ చేతిలో అక్షింతలు పట్టుకుని ఓపిగ్గా అక్కడే పది నిమిషాలు నించుని జీలకర్ర బెల్లం పెట్టాక మాత్రమే అక్షింతలు చల్లి దీవించిన బాలకృష్ణ సంస్కారం మాత్రం నచ్చింది.
సెలెబ్రిటీల పెళ్లి అంటే అంతేనేమో

ఆ మధ్య మా కజిన్ పెళ్ళిలో కూడా అంతే చుట్టూ స్నేహితులు చేరిపోయి అసలు స్టేజ్ మీద ఏమి జరుగుతోందో ఎవరికీ కనపడనివ్వలేదు.పెళ్లి వరకూ ఎందుకు ఉన్నామో కూడా అర్ధం కాలేదు.ఇక పాటల కచేరీ గురించి చెప్పనక్కర్లేదు గాలివానలో వాన నీటిలో పడవ ప్రయాణం అంటూ పెళ్ళిలో పాడటం. మొన్న మొన్న జరిగిన ఇంకో పెళ్ళిలో కూడా అక్షరాల లక్ష రూపాయలు పెట్టి గీతామాదురిని తీసుకొచ్చి ప్రోగ్రాం పెట్టారు.ఇవన్నీ అవసరమా. డబ్బులున్న జబ్బులు తప్ప. ఇక ఈ మధ్య పెళ్ళిళ్ళలో ఎప్పుడూ టైం దొరకదు అన్నట్టు అమ్మాయి, అబ్బాయి పీటలమీదే తెగ కబుర్లు చెప్పెసుకోవడం.ఇది మరీ విచిత్రం

ప్రతి మంత్రానికీ అర్ధం తెలుసుకుని చేసుకోమని కాదు కానీ,కనీసం మనసు పెట్టి ఇష్టంగా సంప్రదాయాన్ని ఆస్వాదిస్తూ చేసుకోవచ్చు కదా.అసలు జీలకర్ర బెల్లం పెట్టినప్పుడు కానీ,తాళి కట్టినప్పుడు కానీ ఆ మంత్రాలు,హై పిచ్ లో బాండ్ శబ్దం వీటితో, చూసేవాళ్ళకే మనసు స్పందిస్తుంది .ఈక్షణం నుండి వీళ్ళిద్దరూ ఒక్కటి అన్నఉద్వేగంతో కళ్ళు చెమ్మగిల్లుతాయి.అలాంటిది వధూవరులకి ఇంకెంత స్పందించాలి.

చివరగా ఒక్క మాట. కబుర్లూ,జోక్స్,స్నేహితులూ అన్నీ జీవితాంతం మీవెంటే ఉంటాయి.తిరిగిరానిది వివాహ వేడుక. కనీసం ఆ ఒక్క గంటా అన్నీ వదిలేసి మనసావాచా ఆస్వాదిస్తూ,మనసారా ఒకరి జీవితంలోకి మరొకరిని
ఆహ్వానించుకుంటే కలకాలం ఆ మధురానుభూతి ఓ అందమైన కావ్యంలా మీ హృదయాల్లో నిలిచిపోతుంది.

రుద్రాభిషేకం

2011-03-02T17:15:00.000+05:30

మా ఊరిలో చాలా గుళ్ళు ఉన్నా అన్నింటిలోకి పెద్దది మాత్రం శివాలయమే.

చాలా విశాలంగా చుట్టూ ఎత్తైన గోడలు,లోపల అంతా చెట్లు,పూల మొక్కలతో

చాలా అందంగా ఉంటుంది.అక్కడికి వెళ్తే ఒక పట్టాన రావాలని అనిపించేది

కాదు.ప్రతి పుట్టిన రోజు నాడు కొత్తబట్టలు కట్టుకుని ఆ గుడికి వెళ్ళేదాన్ని.

అందులోనూ నవంబర్ లోనేమో సామాన్యంగా కార్తీకమాసం

కలిసొచ్చేది.మంచిదని అభిషేకం కూడా చేయించుకునే వాళ్ళం.

ఇక అభిషేకం సంగతి కొస్తే ఒకే ఒక్కసారి శివరాత్రి నాడు మహారుద్రాభిషేకం

చూశాను.ఇక్కడే బేగంపేట లో ఫ్లై ఓవర్ ఎక్కే ముందు ఎడమవేపున

ఉంటుంది ఆ శివాలయం.అప్పుడు మేము అక్కడే ఉండేవాళ్ళం.రాత్రి

పన్నెండు గంటలకి రుద్రాభిషేకం బావుంటుంది అంటే చేయించాము.నిజంగా

చూసి తీరాల్సిందే.దాదాపు రెండుగంటలు జరిగింది.ఎవరో చెప్పారు

కొబ్బరిబొండాల నీటితో అభిషేకం చేయిస్తే చాలా మంచిది అని.అందుకని

అన్నిటితోపాటు పెద్దపెద్ద బొండాలు తీసుకువెళ్ళాము.గర్భగుడి ముందు

మమ్మల్ని కూర్చోబెట్టి వరుసగా అన్నింటితో అభిషేకం చేసి,అయ్యాక

స్వామిని అలంకరించి,అప్పుడు కొబ్బరికాయ కొట్టి ప్రసాదం ఇచ్చారు.

అంత సేపూ మంత్రాలతో పాటు ఓంనమశ్శివాయ అంటూ శివనామస్మరణ.

ఇంటికి వచ్చేసరికి తెల్లవారుజాము మూడుగంటలు అయినా,ఆ రోజు మాత్రం

మనసుకు చాలా తృప్తిగా అనిపించింది

అంతా జ్ఞాపకమే

2011-03-01T14:25:00.000+05:30

అంతా జ్ఞాపకమే

పసితనపు బోసినవ్వులు

ఆడుకున్న బొమ్మలాటలు

అమ్మానాన్నల అపురూపాలు

తోబుట్టువుల అనురాగాలు

నేస్తాల ఆత్మీయతలు

తొలిచూపుల నునుసిగ్గులు

జతగూడిన మధుర స్మృతులు

మనసును మీటిన అనుభూతులు

మాత్రుత్వపు మధురిమలు

మరో బాల్యపు కేరింతలు

ఎదిగే ఆశల ప్రతిరూపాలు

మదిని తాకిన మమతల సుగంధాలు

అంతా జ్ఞాపకమే

జీవితపయనంలో

2011-02-25T12:31:00.000+05:30

ఆశలు రేపినా అడియాశలు చూపినా

సాగే జీవితం క్షణమైనా ఆగదుగా

జీవితమంటేనే పోరాటం. పుట్టిన దగ్గరనుండి ఆఖరిశ్వాస వరకూ ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతిదశలోనూ పోరాటం తప్పదు.ఏ ఒక్కరి జీవితమూ వడ్డించిన విస్తరి కాదు.
అతి పెద్ద సమస్యలు లేనివాళ్ళు నిజంగా అదృష్టవంతులే.

జీవితాన్నిసంతోషంగా గడపటం,ఉన్నంతలో ఆనందాన్ని వెతుక్కోవడం
అన్నింటికన్నా ముఖ్యం. ఏ వ్యక్తికైనా చిరునవ్వు వెలకట్టలేని ఆభరణం.
ఆప్యాయంగా పలకరిస్తూ ఓ చిరునవ్వు నవ్వితే పోయేదేం లేదు కదా.

ఎప్పుడూ ఒకరితో పోల్చుకోకూడదు.మన జీవితం మనది.ఒకరు బావున్నారని అసూయపడినంత మాత్రాన మన బ్రతుకు మారదు పరిస్థితులని ఎప్పుడూ అంగీకరించాలి తప్పదు.

అందరినీ మనం మెప్పించలేము.ఏది చేసినా లోపాలు వెతికేవాళ్ళు,వంకలు పెట్టేవాళ్ళూ ఎప్పుడూ ఉంటారు.వాళ్ళ సంస్కారం అంతే అని వదిలెయ్యడం తప్పచెయ్యగలిగేది లేదు.అలాంటివి పట్టించుకోవద్దు,ఈ జీవితం మనది అనుకుంటే అవేమి మన దరిచేరవు.

బ్రతకాలి కాబట్టి బ్రతుకుతున్నాం అనుకోడానికీ,బ్రతుకుని ఆస్వాదించడానికీ చాల తేడా ఉంది.అది గ్రహిస్తే చిన్నచిన్న ఆనందాలు మన సొంతం అవుతాయి.ఓ చిన్నకల అది ఓ మొక్కని పెంచడమే కావొచ్చు.ఎంత చిన్నదైనా సరే మనని ఉత్తేజపరుస్తుంది.అది నెరవేరిన రోజున చాలా ఆనందం వేస్తుంది.

రోజులు గడిచిపోతుంటాయి.సంవత్సరాలు కరిగి పోతుంటాయి.వయసు పెరుగుతుంది.ఎన్నో నిన్నలు,మరెన్నో రేపులు, మధ్యలో సజీవం నేడు మాత్రమే.ఇది తెలుసుకోగలిగితే జీవనపయనం సాఫీగా సాగిపోతుంది.

మహరాణి

2011-02-21T12:56:00.000+05:30

జనరల్ గా నేను టీ.వి ఎక్కువ చూడను.నిన్న సాయంత్రం మావారు

చానెల్స్ మారుస్తుంటే జెమినిలో ప్రజావేదిక ప్రోగ్రాం వస్తోంది.అప్పటివరకూ

జరిగిన చర్చ ఏమిటో నాకు తెలియదు కానీ కార్యక్రమం ముగిస్తూ

పరుచూరి గోపాలకృష్ణగారు చెప్పిన మాటలు నాకు చాలా నచ్చాయి.

ఆయన చెప్పినది ఇది

"నలభై ఏళ్ళ మా కాపురంలో నేను ఏనాడూ జేబులోనుండి డబ్బులు తీసి

మా ఆవిడకు ఇవ్వలేదు.ఇంట్లో బీరువాలో ఎప్పుడూ డబ్బులు ఉంటాయి.

ఆవిడ తీసుకుని వాడుకుంటుంది.ఇప్పుడే కాదు నేను ఉద్యోగం చేసే

రోజుల్లో కూడా.

ఆర్ధిక అసమానత లేకపోతే ఏఇల్లాలికీ అసంతృప్తి ఉండదు

ఇల్లు ఆవిడ సామ్రాజ్యం,ఆ సామ్రాజ్యానికి ఆమె మహరాణి "

ఎంత బాగా చెప్పారో అనిపించింది.

సమస్య అంతా మధ్యతరగతి మహిళలకే అని కూడా అన్నారు బహుశా

జరిగిన చర్చ కూడా మధ్యతరగతి సంసారాల గురించే అనుకుంటా

తల్లిదండ్రులు ఇచ్చినది అంతా భర్తలకే ఇచ్చేసి ఆధారపడ్డ మొన్నటి తరం

స్త్రీలు, ఆస్తి తమ పేరు మీదే ఉన్నావచ్చే ఆదాయం అంతా భర్తల చేతిలో

పెట్టి రూపాయికి వెతుక్కునే నిన్నటి తరం మహిళలు, అందరూ

కాకపోయినా ఉద్యోగం చేస్తూ కూడా ఆధారపడి ఉండేవారు ఎక్కడో ఒకచోట

ఉంటూనే ఉంటారు

నిజంగానే ఇల్లాలిని మహరాణిని చేసి చూసుకునే భర్తలకి మాత్రం హాట్సాఫ్ .

జీవితం నేర్పిన పాఠం

2011-02-18T11:22:00.000+05:30

జీవితంలో మార్పు సహజమే.కాలం గడిచేకొద్దీ ఎదురయ్యే అనుభవాలు

ఎంతో కొంత తమ ప్రభావాన్ని చూపుతాయి.మనుషులు అందరూ ఒకలా

ఉండరు నిజమే కానీ ఒక్కొక్కరి మనస్తత్వాలు,స్వార్ధాలు చూస్తే ఆశ్చర్యం

వేస్తుంది.

అందరినీ కావాలనుకోవడం,చేతనైన సాయం చెయ్యడం,అతి మంచితనం

కూడా పనికిరావేమో.ఒకరికి సహాయం చెయ్యడం తప్పని అనను కానీ

దానికి ఒక లిమిట్ ఉండాలని మాత్రం బాగా అర్ధం అయ్యింది.ఎంత చేసినా

విలువ ఉండదని,అదేదో తమ హక్కు అన్నట్టు ప్రవర్తిస్తారని చాలా

ఆలస్యంగా తెలిసొచ్చింది.

ఎవరి పనులు వాళ్లకి అయిపోవాలి ఎదుటివాళ్ళు ఎంత ఇబ్బంది పడినా

సరే. ఇదేమి స్వార్ధమో నాకు అర్ధం కాదు.వాళ్ళదే రూపాయి,మనది

కాదు.వాళ్ళు చేస్తే ఎంతో కష్టపడినట్టు,అదే మనం చేస్తే ఏముంది ఎంతసేపు

అంటారు.వాళ్ళ అవసరాలకీ మనమే తిరగాలి,మన అవసరాలకీ మనమే

తిరగాలి. ఇవన్నీ చూశాక ,అనుభవించాక విరక్తి వచ్చేసింది.అందుకే నేను

మారుతున్నాను.మారక తప్పడంలేదు.

ఎవరైనా సరే ఒకరిని ఇబ్బంది పెట్టకూడదు అప్పుడే ప్రేమలూ,అభిమానాలు

నిలుస్తాయి.ఒక్కసారి మనసు విరిగితే, తిరిగి ఆ ఆప్యాయత ఎప్పటికీ

దొరకదు.

నిశ్శబ్దరాగం

2011-02-14T16:19:00.001+05:30

చిగురాకు సవ్వడిలో

తొలిపొద్దు వేకువలో

ఇంద్రధనుసు వర్ణాలలో

తడిసిన ప్రకృతి సోయగంలో

అన్నింటా నిశ్శబ్దరాగమే

మనసు పరవశిస్తే

మయూర నాట్యమే

స్ఫూర్తి

2011-02-08T15:21:00.001+05:30

జీవితంలో కొన్నికొన్ని మనకి చాలా స్ఫూర్తిని ఇస్తాయి.ఒక మంచి పుస్తకం,ఓ

మంచి పాట,ఒక గొప్ప సినిమా ఇలా కనీసం ఆ క్షణంలోనైనా మనని ఎంతో

కొంత ప్రభావితం చేస్తాయి.కొన్ని ఎంతగా మనసుకు హత్తుకుపోతాయి

అంటే పదేపదే మనకి గుర్తొస్తూనే ఉంటాయి.అలాంటి వాటిలోకి ఈ పాటను

చేర్చేయ్యొచ్చు.

సరళమైన పదాలతోఎంత బాగా రాసారో సిరివెన్నెల.ఈ పాట మొత్తం

బావున్నా ప్రత్యేకించి ఈ చరణం నాకు చాలా చాలా ఇష్టం

జీవితాన్ని సంతోషంగా గడపటం చాలావరకూ మన చేతుల్లోనే ఉంటుంది

కదా ఈ చరణం విన్నప్పుడల్లా ఆనందంగా బ్రతకాలనిపిస్తుంది.

తన వేళ్ళే సంకెళ్ళై కదలలేని మొక్కలా

ఆమనికై ఎదురుచూస్తు ఆగిపోకు ఎక్కడా

అవధి లేని అందముంది అవనికి నలుదిక్కులా

ఆనందపు గాలివాలు నడపనీ నిన్నిలా

ప్రతిరోజొక నవగీతిక స్వాగతించగా

వెన్నెల కిన్నెరగానం నీకు తోడుగా

పరుగాపక పయనించవే తలపుల నావ

కెరటాలకు తలవంచితే తరగదు త్రోవ

ఎదిరించిన సుడిగాలిని జయించినావా

మది కోరిన మధుసీమలు వరించి రావా

ఎన్నో

2011-02-02T17:35:00.000+05:30

గుప్పెడంత గుండెల్లో

చెప్పలేని అనుభూతులెన్నో

కాంతులీనే కళ్ళల్లో

దోబూచులాడే భావాలెన్నో

అలుపెరగని నా మదిలో

అనంతమైన ఊసులెన్నో

ఏ కవిత నే వ్రాయను

ఏ పాట నే పాడను

ఏ జీవనతీరాలకు నే చేరను

ఈ జ్ఞాపకాలు మధురం

2011-01-25T15:15:00.001+05:30

ఇరవై మూడేళ్ళు.
కాలం ఎంత త్వరగా పరుగులు తీస్తుందో.నిన్నోమొన్నో జరిగినట్టు అనిపించే సంఘటనలు అన్నీ జ్ఞాపకాలై మదిలో దోబూచులాడు తున్నాయి.
రధసప్తమి నాడు తెల్లవారు జామున ఈ ప్రపంచం లోకి రావడానికి తహతహలాడుతున్న నా బిడ్డని తలచుకుని ఎందుకో తెలియదు ఆ క్షణం నా మనసులో మెదిలింది
కళ్యాణ రామునికి కౌసల్య లాలి,
యదువంశ విభునికి యశోద లాలి
అంతలోనే చిరునవ్వు విరిసింది. ఆప్యాయంగా అనుకున్నాను నీ కోసం నేనెవరిని కాను కన్నా అని.లేత గులాబి రంగు చెక్కిళ్ళు ,మూసి ఉన్న గుప్పెళ్ళు,చిట్టి చిట్టి పాదాలు ,ఆ లేలేత స్పర్స ,తొలిసారి తనని చూసిన క్షణం ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను.
పుట్టిన పది రోజులకే జబ్బు చేసి డాక్టర్ ఆయిల్ ఇంజెక్షన్స్ చేస్తుంటే భయంతో వాడు దక్కుతాడో లేదో అని చిగురాకులా వణికిపోయిన నా నిస్సహాయత ఇంకా నాకు గుర్తుంది.ఎలా అయితేనే అన్నీ తట్టుకుని వాడు పెరిగాడు
మగపిల్లలు లేకపోవడంతో డాడీ ఎప్పుడూ అనేవారు వీణ్ణి ఇంజినీర్ ని చేసి నీకు అప్పచెప్తాను నాకు ఇచ్చేయ్యమ్మాఅని. పైకి నవ్వేసినా లోపల అమ్మో అనుకునేదాన్ని.
ఒక్కరోజు కూడా వదలకుండా అపురూపంగా పెంచుకున్నాను.తన బాల్యాన్నిఆస్వాదించాలి అన్న కారణంతో
ఉద్యోగం మాటే ఎత్తలేదు నేను.చాలా మెత్తని స్వభావం తనది.చాలా చిన్నప్పుడు కూడా చిన్న సన్నజాజి కొమ్మ ఇస్తే అరగంట ఆడుకునే వాడు.వాళ్ళ డాడీ కలర్ ఫుల్ గా ఉండే బుక్స్ తెస్తే చదువుకుని తన దిండు కింద పెట్టుకుని పడుకునేవాడు.చిన్నప్పుడు బజారు వెళ్తే చాలు అయిస్క్రీం షాప్ దగ్గర ఆగిపోయేవాడు.ఎంతగా అంటే మమ్మల్ని చూస్తూనే షాప్ అతను తనకి నచ్చే ఫ్లేవర్ కప్ తీసి బయటపెట్టేవాడు.
hps లో చదివించాలని మావారికి కోరిక.ఫస్ట్ క్లాస్ కి ఎంట్రన్సు రాయించడానికి వచ్చాము.నాకు బాగా గుర్తు.పరిక్ష రాసాక ఏడుస్తూ వచ్చాడు.మాత్స్ బాగా చేశాను ఇంగ్లీష్ సరిగ్గా రాయలేదు అని.అంత సున్నితంగా ఉండేవాడు.సీట్ వస్తే తన చదువు కోసమే హైదరాబాద్ షిఫ్ట్ అయిపోయాము మేము .
సన్నగా ఎంత అమాయకంగా ఉండేవాడు అంటే అసలు పెద్దయ్యాక ఎలా బ్రతుకుతాడో ఈ లోకంలో అనుకునేదాన్ని.అలాంటిది ఒకసారి టెన్త్ క్లాస్ కి వచ్చి ఎక్స్పోజర్ వచ్చాక ఆటోమాటిక్ గా ఆ మెచ్యూరిటీ వచ్చేసింది.చదువు పూర్తయ్యేసరికి ఇంకా ఇండివిడ్యువలిటీ,డెసిషన్ మేకింగ్ వచ్చేసాయి. ఇంజినీరింగ్ కి రాష్ట్రం కానీ రాష్ట్రం హాస్టల్ కి వెళ్తోంటే ఎంత బాధ వేసిందో.ఇంక తరువాత అలవాటు అయిపోయింది అనుకోండి.జాబ్ చేస్తున్నా, ఇప్పటికీ వచ్చి వెళ్ళాక ఒక రోజంతా ఆ బాధ ఉంటుంది.
ప్చ్, ఏమిటో మనని కన్నవాళ్ళని వదల్లేక ఒకప్పుడు బాధ.మనం కన్నవాళ్ళని వదల్లేక ఇప్పుడు బాధ.
ప్రతివారికీ ఈ ఫేజ్ తప్పదు కదూ.ఎవరి జీవితాలు వాళ్ళవి.మనం ఎలా వదిలేసి వచ్చేసామో మన పిల్లలూ అంతే.
అందరూ అంటారు తనని చూస్తే లతను చూడక్కర్లేదు అని. అంత జిరాక్స్ కాపీ అన్నమాట నాకు.
వావ్,పిల్లలు మన కళ్ళ ముందే ఎంత ఎదిగిపోతారో కదా అనిపిస్తుంది. దేనికైనా తన సలహా అడుగుతాను నేను ఇప్పుడు గర్వంగా చెప్పగలను హీ ఈజ్ మై బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అని.
ఎన్ని కబుర్లు చెప్తాడో .
మే బీ ప్రతి తల్లి ఇలాగే ఫీల్ అవుతుందేమో తన బిడ్డని తలచుకుని.నా మనసులోని అనుభూతిని రాయాలని అనిపించింది.
ఎక్కడ పుట్టి పెరుగుతుందో తెలియదు తన మనసు అర్ధం చేసుకుని,తోడవ్వగల ఓ బంగారుతల్లి తన జీవితంలోకి రావాలని,నిండు నూరేళ్ళు సుఖసంతోషాలతో వర్ధిల్లాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను.
ఈ రోజు పుట్టినరోజు జరుపుకుంటున్న నా బాబుకి, పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు.
మెనీ మెనీ హ్యాపీ రిటర్న్స్ ఆఫ్ ద డే నాన్నా

నాలో

2011-01-18T14:19:00.000+05:30

నా ఊహలన్నీ ఊసులై

నీ మనసు ముంగిట రంగవల్లులు దిద్దాలనీ

నా నవ్వులన్నీ పువ్వులై

నీ వలపు వాకిట పరిమళాలు వెదజల్లాలనీ

నా ఆశలన్నీ శ్వాసలై

నీ చుట్టూ అల్లుకు పోవాలనీ

నా కోర్కెలన్నీ దివ్వెలై

నీ కలల తీరాలకు పయనించాలనీ

నేనే నువ్వై పోవాలనీ

నువ్వే నేనై మిగలాలనీ

ఆరాటమో,ఆనందమో

తెలియని ఉద్వేగం నాలో

శుభాకాంక్షలు

2011-01-15T13:30:00.000+05:30

అందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు.

మా ఫ్లాట్ ముంగిట నేను వేసుకున్న చిన్న ముత్యాల ముగ్గు.

రంగులు అద్దను కానీ ఇలా పూల రేకలతో అలంకరిస్తాను.

ఏదో ఏడాదికోసారి అదో తృప్తి.

సంక్రాంతి స్పెషల్స్ :

సంక్రాంతి ఊసులు

2011-01-10T12:50:00.003+05:30

ముత్యాల ముగ్గుల్లో,ముద్దబంతి గొబ్బిళ్ళో

అంటూ సంక్రాంతి ఎన్నో జ్ఞాపకాల సిరులను మోసుకొస్తుంది.ధనుర్మాసపు

వణికించే చలికి మంచు దుప్పట్లు కప్పుకుంటూ,బంతి పూల తోరణాలతో,

కళకళలాడే రంగవల్లులతో,చేతికొచ్చిన పంటల సిరులతో పల్లె లోగిళ్ళు

విలసిల్లుతాయి.

చిన్నప్పుడు సంక్రాంతి సెలవులకి ఎక్కువగా మా

పెద్దమ్మ గారి ఊరు వెళ్ళేవాళ్ళం.తనకి ఒక

పాప, బాబు.మేము ముగ్గురం చాలా క్లోజ్ గా

ఉండే వాళ్ళం.

పల్లెటూరు కదా చాలా పెద్ద వాకిలి ఉండేది రోజూ

చుక్కలు పెట్టి ముగ్గులు వెయ్యడం,కొత్తవి నేర్చుకోవడం సరదాగా

ఉండేది.అమ్మగారికీ దండం పెట్టు,అయ్యగారికి దండం పెట్టు అంటూ

గంగిరెద్దుల మేళాలు,కీర్తనలు పాడుకుంటూ హరిదాసులూ సందడి చేసే

వారు.

మధ్యలో పిండి కొట్టించి అరిసెలు వండడం ఒక

హడావుడి .చలిమిడి తింటూ నువ్వులు అద్దడమో,

వండిన అరిసెలు ఆరపెట్టడమో ఏదో ఒకటి మా పిల్లల పని.

ఇక పండగ మూడు రోజులూ ఒకటే హడావుడి.

సాయంత్రమే కళ్లాపి చల్లి వాకిలి రెడీ చేసే వారు.

చుక్కల ముగ్గులు కాకుండా ముగ్గు గొట్టాలతో

అమ్మ,పెద్దమ్మ వేస్తూ ఉంటే మేము అంచులు

కలపడం,మధ్యలో సున్నాలు చుట్టడం చేసే

వాళ్ళం.

అంతా అయ్యాక ఆ సున్నాలలో పసుపు

కుంకుమలు,రేగుపళ్ళు,చెరకు,బెల్లం ముక్కలు పెట్టేవాళ్ళం

ముగ్గుల మధ్యలో బంతి,కారబ్బంతి పూలు ఉంచి మురిసిపోయే వాళ్ళం.

సాయంత్రాలు యిట్టే గడిచి పోయేవి.

ఇక పండగ నాడు తలంటు,కొత్త బట్టలు,గారెలు,

చక్రపొంగలి,ఆవడలు తప్పనిసరి. వీటన్నినిటిలో

ఆవడలు నా ఫేవరేట్ .రోట్లో వెన్నలా రుబ్బి వండిన

గారెలు, చిలికిన చిక్కని పెరుగులో నాని

నోట్లో వేసుకుంటే కరిగి పోయేవి.

ఒకసారి నేను అడిగానట. మళ్లీ సంక్రాంతి ఎప్పుడు అని.ఇంకా ఏడాది ఆగాలి,

ఎందుకమ్మా అన్నారు.సంక్రాంతి వస్తే ఆవడలు తినొచ్చు కదా అన్నాను.

అయ్యో ఆవడలకి సంక్రాంతి దాక ఎందుకు అని ఎప్పుడైనా చేసుకోవచ్చు

అని అప్పటినుండీ ఎప్పుడు గారెలు వండినా నాకోసం ఆవడలు సిద్దం.

కనుమ నాడు మరో హడావుడి.కోళ్ళు కోసి ,పలావు చేసేవారు.పెద్ద గిన్నె

కట్టెల పొయ్యి మీద పెట్టి,ఎక్కడో తెలుసుకున్న రెసిపీని జాగ్రత్తగా ఫాలో

అవుతూ చేసి, పైన మూత మీద నిప్పులు పోసి,అడుగంటుతుందేమో అని

టెన్షన్ పడుతూ ఎలా అయితేనే పూర్తయ్యేది.నానా హంగామా

అన్నమాట.ఇప్పుడు ఎంత ఈజీగా బిర్యానీలు చేసేస్తున్నామో కుక్కర్ లలో

అనిపిస్తుంది నాకు అది తలచుకుంటే.

ఇక ఈ సెలవుల్లో మధ్యాన్నాలు మా ఇష్టం.ఇంటికి

వెనుక వైపు సిరిసింత చెట్లు ఉండేవి. వాటినే

సీమచింతకాయలు అని కూడా అంటారు.కర్రకి

కొక్కెం కట్టిఎర్రగా మగ్గిన కాయలు కోసుకుని

తినేవాళ్ళం.

చింతపిక్కలు,వామన గుంటలు ఆటలు ఆడుకునే

వాళ్ళం.అన్నట్టు సెలవుల మధ్యలో పక్కనే ఉన్న

టౌన్ లో ఒక సినిమా ట్రిప్ తప్పకుండా ఉండేది.

పెళ్ళిళ్ళు అయ్యాక ఎవరి దారి వారిది అయిపోయింది.పండగ పూట

ఆత్మీయులు అందర్నీఫోన్ లో పలకరించుకుంటాము.కాకపోతే ఒకరికొకరం

దూరంగా ఉంటున్నాము అంతే.ఇప్పుడూ కళ్లాపులు లేకపోయినా

ముగ్గులూ,బంతిపూల తోరణాలు .పిండివంటలు,తోడుగా టీవీ చానెల్స్

అన్నీ ఉంటున్నాయి.

ఎప్పుడైనా మా పిల్లలతో సహా అలా ఓ సంక్రాంతి పూట అంతా కలిసి

గడపాలని చిన్న కోరిక,ఆశ.ఎప్పుడు తీరుతుందో కాలమే చెప్పాలి.

బేబీస్ ఈటింగ్ లెమన్

2011-01-07T15:50:00.001+05:30

సరదాగా ఈ వీడియో చూడండి. చిన్నారులు మొదటిసారి నిమ్మకాయని రుచి చూస్తూ ఎలాంటి ఫీలింగ్స్ మార్చారో

భలే ఉంది కదూ.

ఎన్నెన్ని ఇష్టాలో

2011-01-02T14:57:00.000+05:30

కొత్త సంవత్సరం లో, కాదు కాదు కొత్త దశాబ్దం లో మొదటి రోజు

అయిపోయింది.రెండో రోజూ అయిపోతోంది.అదే జీవితం,అవే పనులు అదే

రొటీన్. కానీ జనవరి ఫస్ట్ అనగానే ఏదో హడావుడి,సంతోషం ,కాస్త ఆశ,

వీటన్నింటి మధ్య ఎలా వచ్చి ఎలా వెళ్ళిపోతుందో కూడా తెలియదు.

ఇన్నేళ్ళ తరువాత వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే , జ్ఞాపకాల పొరలు

విప్పుకుంటూ ఎన్నో గుర్తొస్తున్నాయి. ఒకప్పటి కలలూ,కోరికలూ, ఆశలూ

అన్నీ.

నాకే కాదు ఎవరికైనా మనసొకటే. స్పందన ఒకటే. ప్రతి ఒక్కరికీ వాళ్లకి

మాత్రమే సొంతమైన ఇష్టాలు ఖచ్చితంగా ఉంటాయి కదూ.

పిండారబోసినట్టు విరబూసిన వెన్నెల్లో, కొబ్బరాకుల కింద కూర్చుని పాటలు

వింటూ,మనసుకు నచ్చిన పుస్తకం చదువుకోవడం ఇష్టం. అందాలు చిందే

గులాబీలు,చిట్టి చిట్టి చేమంతులూ, విరబూసే మందారాలూ, పరిమళాలు

విరజిమ్మే మల్లెలూ వీటిని పెంచడం ఎంతో ఇష్టం.వాకిట్లో చుక్కలు పెట్టి

అందమైన ముగ్గులు వెయ్యడం ఇష్టం.ఓ వెన్నెల రాత్రి సముద్రపు ఒడ్డున

కూర్చుని కెరటాల హోరుని వినడం ఇష్టం.ఏ దూర ప్రాంతానికో వెళ్లి ప్రకృతిలో

మమేకమై పోవడం ఇంకా ఇష్టం. మనసుకి దగ్గరైన స్నేహితులతో, గంటల

తరబడి కబుర్లు చెప్పుకోవడం ఇష్టం.

మా ఫ్రెండ్ అంటుంది మనం ఎక్కువ ఏమీ ఆశించలేదు, ప్రశాంతమైన

జీవితం కోరుకున్నాం.కానీ చిత్రం ఏమిటంటే అదే మనకి దొరకలేదు అని.

ఇన్నేళ్ళ జీవిత పయనంలో ఇవన్నీ ఏ చాటుకు వెళ్లిపోయాయో

తల్చుకుంటే ఆశ్చర్యం వేస్తోంది.నిశ్శబ్దంగా పరుగులు తీసే కాలం బంధాల

బాధ్యతల మధ్యకి నన్ను నెట్టేసి, కమ్మేసిందేమో.

శుభాకాంక్షలు

2011-01-01T09:25:00.000+05:30

అందరికీ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు .

మర్చిపోలేని 2010

2010-12-31T14:21:00.001+05:30

కోటి ఆశలతో కొత్త సంవత్సరం మరి కొద్ది గంటల్లో

రానుంది.ఎన్నో సంవత్సరాలు వచ్చి పోతూ

కాలగర్భంలో కలసిపోతుంటాయి.కానీ కొన్ని

మాత్రం మరపురాని అనుభూతిని

మిగిల్చి వెళ్తాయి.నా వరకూ ఈ 2010 సంవత్సరం అలాంటిదే.

చాలా రోజుల క్రితం మా బాబు ఇంగ్లీష్ లో డిజైన్ చేసుకున్న బ్లాగ్ చూసి

తెలుగులో కూడా ఉంటాయేమో అని గూగులమ్మని అడిగితే కూడలిని

చూపించింది. అప్పటినుండి నాకూ ఒక బ్లాగ్ రూపొందించుకోవాలని

మొదలైన చిన్నఆశ నెరవేరి,అన్నీ నేర్చుకుని ఎలాగైతే నవంబర్ లో బ్లాగ్

లోకం లోకి అడుగు పెట్టగలిగాను. ప్రస్తుతం నా స్థితి తప్పటడుగులు

వేస్తున్న పసిపాప పరిస్థితే.ఇంకా ఎన్నో నేర్చుకోవాలి.

ఈ రెండు నెలల్లో ఏదో తెలియని ఆనందం,అనుభూతి,

ఉద్వేగం. నాకంటూ ఒక ప్రపంచాన్ని చూపిన

ఈ సంవత్సరం నాకు ఎప్పటికీ ఒక తీయని

జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతుంది.నా ఈ తొలి

ప్రయాణంలో స్వాగతించి,స్నేహ పరిమళాలు

పంచుతున్న ప్రతి ఒక్కరికీ,ఈ బ్లాగ్ డిజైన్

చేసిపెట్టిన మా బాబుకూ నా కృతజ్ఞతలు.

థాంక్ యూ వెరీ మచ్.

నీ హృదయం తపన తెలిసీ

2010-12-29T15:32:00.004+05:30

రాత్రి పది గంటలు దాటుతోంది.అసహనంగా అటూ ఇటూ కదిలాను.నిద్ర రావడం లేదు. హర్ష మనసు గాయపడిందేమో.ఆ ఊహే భరించలేనిది గా ఉంది.యస్ నేనే తొందర పడ్డాను. అలా అని ఉండాల్సింది కాదు.

నాకెందుకో కడుపులోంచి బాధ తన్నుకొస్తోంది.ఇష్టమైన మనిషిని బాధ పెడితే ఇంత వేదన ఉంటుందా, ఏమో అది ఇప్పుడే అనుభవం లోకి వస్తోంది.గంట క్రితం జరిగినది కళ్ళ ముందు మెదుల్తోంది.

"మీతో ఒక విషయం చెప్పాలి " కొంచెం సందేహిస్తూనే అన్నాను.

"వావ్ ఎనీ గుడ్ న్యూస్" అల్లరిగా నన్ను చుట్టేస్తుంటే ముందు అర్ధం కాలేదు. తరువాత నేనూ నవ్వేసి '"అబ్బ అదేం కాదు,చెప్పేది వినండి "
"ఓకే చెప్పు ఏమిటి" బెడ్ మీద వాలాడు తను.

"నేను, నాకు జాబ్ వచ్చింది" తటపటాయిస్తూ చెప్పాను. హర్ష గంభీరంగా మారిపోయాడు.

"నాకు చెప్పకుండానే ఇంటర్వ్యూ చేసావా "అదోలా అడిగాడు.

"అంటే జాబ్ వస్తే అప్పుడు చెప్పొచ్చు అనీ" అతని ముఖం చూస్తుంటే నాకు మాటలు రావడం లేదు

"నువ్వు జాబ్ చెయ్యడం నాకు ఇష్టం లేదు " ముక్తసరిగా చెప్పేసి బుక్ అందుకున్నాడు.

"అదే ఎందుకని " నేనూ వాదనకి సిద్దం అయిపోయాను.

"ఇష్టం లేదన్నాను కదా,నువ్వు ఎన్నిసార్లు ఈ టాపిక్ తెచ్చినా నా సమాధానం ఇదే" అనేసి అవతలి వైపు తిరిగి పుస్తకం చదువుకుంటుంటే ఒళ్ళు మండిపోయింది.

"మీ మొండితనం మీదే కాని నన్ను అర్ధం చేసుకోరా,ఇంట్లో పగలంతా ఏమి తోచడం లేదు.జాబ్ చేస్తే తప్పేమిటి" నాకు నిజంగానే అర్ధం కావడం లేదు. ఎందుకు అతనికి ఇంత పట్టుదల.

నిజానికి అతను ఈ విషయం ముందే చెప్పాడు. పెళ్ళికి అతను పెట్టిన షరతు అనాలో లేక అతని అభిప్రాయం అనాలో కానీ,అప్పుడు నేను ఈ విషయం అంత సీరియస్ గా తీసుకోలేదు.మంచి సంబంధం,ఈ ఒక్క కారణం తో వదులుకోవడం ఇష్టం లేక మా వాళ్ళు నన్ను కన్విన్స్ చెయ్యడం కొంత అయితే, నిజంగా హర్ష నాకు చాలా నచ్చాడు.ఒక వ్యక్తిని పెళ్లిచూపుల్లో చూసి అంత ఇష్టపడడం అన్నది ఇంకెవరైనా చెప్తే నేను నమ్మేదాన్ని కాదేమో. కానీ ఫార్మల్ గా కలవడానికి వచ్చి నన్ను ఎంతగా ఇంప్రెస్ చేసాడు అంటే చేసుకుంటే ఇతన్నే చేసుకోవాలి అనేంతగా.అందుకే నేను జాబ్ విషయమై అప్పుడు ఖచ్చితంగా మాట్లాడలేకపోయాను.అది నా పొరపాటే కావచ్చు. కానీ మే బీ నిజాయితీగా చెప్పాలంటే ఆ మాత్రం పెళ్ళయ్యాక కన్విన్స్ చెయ్యలేకపోతానా అన్న అహం కూడా కావచ్చు. అప్పుడు నాకు ఇది చిన్న విషయం గానే తోచింది.

నిజంగా ఈ ఆరునెలల్లో అతని భార్యను అయినందుకు ఎంత మురిసిపోయానో,ఎన్నిసార్లు దేవుడికి థాంక్స్ చెప్పుకున్నానో నాకే తెలియదు.అంత ప్రేమించే వ్యక్తి దొరకడం ఖచ్చితంగా ఏ జన్మలోనో చేసుకున్న అదృష్టమే . ఎటు తిరిగీ ఈ ఒక్క విషయం లోనే అతను ఒప్పుకోడం లేదు.ముందు చెప్పి ఒప్పించలేక ఈ సారి జాబ్ తెచ్చుకుని మరీ చెప్తే, ఇప్పుడు ఇలా.కానీ ఈసారితో తేలిపోవాలి. అంతే నేనూ వెనక్కి తగ్గదల్చుకోలేదు.

"నాకు సమాధానం కావాలి" మొండిగా కూర్చున్నాను

"శ్వేతా ప్లీజ్ నన్ను విసిగించకు.నేను నీకు పెళ్ళికి ముందే చెప్పాను.నీకు జాబ్ చెయ్యాలని ఉంటే అప్పుడే చెప్పాల్సింది."

"అదే నేను చేసిన తప్పు "ఉక్రోషంగా అన్నాను. నవ్వాడు హర్ష ఆ నవ్వు చూసి ఇంకా మండింది నాకు.

"ఏమైనా సరే నాకు కారణం కావాలి".

"నాకు ఇష్టం లేదు అని చెప్పాను కదా ...." అతని మాట పూర్తి కాకముందే నేను విసురుగా లేచాను

"ఇష్టం లేదు, ఇష్టం లేదు అంతే తప్ప కారణం చెప్పరు. పోనీ నేను చెప్పనా. జాబ్ చేస్తే నేను మీకంటే ఎక్కడ ఎదిగిపోతానో అని మీకు భయం.అంతేనా లేక బయటికి వెళ్తే పరాయి మగవాళ్ళతో పరిచయాలు పెరుగుతాయని అనుమానం కూడా ఉందా.సరే ఈ జన్మకి ఇంతే అని సరిపెట్టుకుంటాను " ఇంకేదో అనబోయిన నేను అతని ముఖం చూసి ఆపేసాను.

హర్ష లేచి హాల్లోకి వెళ్ళిపోతే నేను నీరసంగా కూలబడ్డాను.

ఛ తొందరపడ్డానేమో,అంత మాట అనకుండా ఉండాల్సింది.నాలో నేనే మధనపడి చివరికి అతనికి సారీ చెప్దామని లేచాను.కానీ మోచేతి వంపులో తల దాచుకుని సోఫాలో పడుకున్న తనని కదిలించే ధైర్యం చెయ్యలేకపోయాను.

ఏ తెల్లవారుజామున నిద్ర పట్టిందో, మెలకువ వచ్చేసరికి చాలా టైం అయ్యింది. ఉలిక్కిపడి లేచాను.అప్పటికే హర్ష రెడీ అయిపోయి షూ వేసుకుంటుంటే కిచెన్ లోకి పరిగెత్తి కాఫీ కలిపాను.నేను కప్పుతో హాల్లోకి రావడం అతను బయటికి వెళ్ళిపోవడం ఒకేసారి జరిగాయి.ఉసూరుమంటూ కూర్చోబోయి,లేచి బ్రష్ చేసుకుని వచ్చి కాఫీ కప్పు అందుకుంటూ, ఎందుకో టీపాయ్ వేపు చూసి ఆశ్చర్యం గా దగ్గరికి వెళ్లాను.మడత పెట్టి ఉన్న ఆ పేపర్ అందుకుని ఓపెన్ చేశాను. హర్ష రాశాడు అని తెలుస్తోంది.

"శ్వేతా ,

నువ్వు కోరుకున్నది తప్పేమీ కాదు .కానీ ఈ ఆరు నెలల కాపురం లో నువ్వు నన్ను అర్ధం చేసుకున్నది ఇదే అనుకుంటే మాత్రం చాలా బాధేస్తోంది.ఓకే. నువ్వు వినాలని అనుకుంటున్న కారణం చెప్తాను.

మా అమ్మ జాబ్ చేసేది. అందుకని నేను చిన్నప్పుడు రెండు మూడేళ్ళు మా అమ్మమ్మ దగ్గర పెరిగాను.ఆవిడ నన్ను బాగానే పెంచింది.అదే సమయంలో ఆరోగ్యం బాగుండక ఒక నెల సెలవు పెట్టి అమ్మ వచ్చింది.ఆ నెల రోజుల్లో అమ్మకి నేను ఎంతగా దగ్గరయ్యానంటే నిద్రపోతే అమ్మ వెళ్ళిపోతుందేమోనని భయపడేవాడిని .అది చూసి అమ్మ నన్నుతనతో తెచ్చేసుకుంది. ఒక ఆరునెలలు క్రెచ్ లో వేసి తరువాత స్కూల్ లో చేర్చింది.ఉదయం ఎనిమిది గంటలకి బయల్దేరితే అమ్మ తిరిగి వచ్చేసరికి రాత్రి ఏడు గంటలు అయ్యేది.నాలుగింటికే స్కూల్ నుండి వచ్చిన నేను మూసిన తలుపుల ఎదురుగా అమ్మ కోసం ఎదురుచూస్తూ కూర్చునే వాణ్ని.

అలసిపోయి వచ్చిన అమ్మని విసిగించాలని అనిపించేది కాదు.ఫలితంగా చిన్న చిన్న కోరికలు అమ్మ నాకు అన్నం తినిపించాలని,కధలు చెప్పాలని ఇలాంటివి కూడా నాకు ఎండమావులయ్యాయి నా పనేదో నేను చేసుకోడం,

చదువుకోవడం, ఇదే నా ప్రపంచం అయిపోయింది.

ఇన్నేళ్ళ తరువాత నేను ఆమెని తప్పు పట్టడం లేదు శ్వేతా. అప్పటి పరిస్థితులు అలాంటివి.అందుకే ఆర్ధిక ఇబ్బందులు కారణంగా నా భార్య చేత ఉద్యోగం చేయించ కూడదని ,నా పిల్లలు నాలాగ ఒంటరితనం అనుభవించకూడదని, వయసు పెరిగే కొద్ది ఒక బలమైన అభిప్రాయం నాలో ఏర్పడిపోయింది.అదే నేనీ స్థాయికి ఎదిగేలా చేసింది.నా చదువు పూర్తవ్వ గానే నేను చేసిన మొట్టమొదటి పని అమ్మ తో జాబ్ మానిపించడం.నువ్వు జాబ్ చెయ్యడానికి నేను వ్యతిరేకిని కాను.కేవలం నా జీవితం ఇలా ఉండాలి అని నేను కోరుకుంటున్నాను అంతే.

ఇప్పుడు నువ్వు జాబ్ కి వెళ్ళిపోతే నేను కోల్పోయే అనుభూతులు నీకెలా చెప్పను.చిరునవ్వుతో ఎదురొచ్చే నీ రూపం నా అలసటని తీర్చేస్తుందని చెప్పనా.ఇంటికి రాగానే కాళ్ళకి చుట్టుకునే పసిపాప అంతులేని తృప్తిని ఇస్తుందని చెప్పనా.ఎవరు ఎంత బాగా పెంచినా కన్నతల్లి కాలేరు శ్వేతా ఇది నిజం.నన్ను మించి ఎదిగి పోతావనో, మరేదో నాకు లేదు.పగలంతా బయట తిరిగే నేను,ఇంట్లో ఉండే నువ్వు ఎవరు ఎవరికి కాపలా. నమ్మకం.కేవలం ఆ నమ్మకమే భార్యా భర్తల్ని నడిపిస్తుంది.

ఇప్పుడు కూడా నిర్ణయం నీదే. అది ఏదైనా నేను అడ్డు చెప్పను.ముందే చెప్పాను కనుక నువ్వు కట్టుబడి ఉండాలి అని శాసించను.ఎందుకంటే నాకు ప్రేమించడం మాత్రమే తెలుసు. ఒంటరితనమూ, ఎదురుచూపులూ నాకు కొత్త కాదు.....నీ హర్ష."

గుండె కరిగి గోదారవుతోంది.క్షణాల్లో ఒక నిర్ణయం.ఎస్ అతను కోరుకున్న జీవితాన్ని అందించడం నా బాధ్యత.నా టాలెంట్ తో,నా హాబీస్ తో నా జీవితాన్ని మలచుకోగలను.ఆ నమ్మకం నాకుంది.
హర్షని చూడాలి వెంటనే అతని స్వరం వినాలి.మనసు కొట్టుకుంటోంది.కన్నీళ్ళ మధ్య నంబర్ డయల్ చేస్తుంటే వెనుక నుండి శబ్దం వినపడుతోంది సంభ్రమంగా వెనక్కి తిరిగాను.

హర్ష చిరునవ్వుతో నిలబడి ఉన్నాడు.

"లెటర్ చదివాక నువ్వు బాధపడతావేమో అనుకుంటే ఆఫీసుకి వెళ్ళబుద్ధి కాలేదురా. వెనక్కి వచ్చేసాను." అతని మాటలు వినబడటం లేదు. ఈ ప్రేమ కోసం,ఇంత ప్రేమ కోసం నా జన్మంతా అర్పించనూ.

సుడిగాలిలా అతన్ని చుట్టేసాను "సారీ,రియల్లీ సారీ " వెక్కిళ్ళ మధ్య అస్పష్టంగా అంటూ అతని చేతుల్లో ఒదిగి పోయాను.

నీ హృదయం తపన తెలిసీ ,నా హృదయం కనులు తడిసే వేళలో.

మనసా

2010-12-26T12:14:00.000+05:30

ఒక నిమిషం ఆనందం

మరు నిమిషం ఆరాటం

ఒక క్షణం ఉద్వేగం

మరుక్షణం ఉద్రేకం

ఒక నిమిషం సంతోషం

మరు నిమిషం సంతాపం

ఒక క్షణం ఉత్సాహం

మరుక్షణం నిర్వేదం

ఒక నిమిషం ఉల్లాసం

మరు నిమిషం నిర్లిప్తం

ఒక క్షణం మమకారం

మరుక్షణం అధికారం

మనసా ఎటులోర్తువే

మళ్లీ జన్మిస్తా, కే.కే స్వరం లో

2010-12-23T15:03:00.000+05:30

చాలా రోజుల క్రితం ఏదో చానెల్ లోఈ పాట విన్నాను. అబ్బ బావుంది

అనుకున్నాను కానీ ఏ సినిమా లోదో తెలియలేదు.

నిన్న ఎందుకో గుర్తొచ్చి వెదికితే తెలిసింది. ఇది మా అశోక్ గాడి లవ్ స్టొరీ

సినిమాలోది అని.ఆ సినిమా ఎప్పుడు వచ్చి వెళ్ళిపోయిందో నాకు

తెలియదు. కానీ ఈ పాట ఎంత నచ్చిందో చెప్పడానికి మాత్రం మాటలు లేవు.

గొప్ప సాహిత్యానికి,అందమైన బాణీ కడితే అది అద్భుతంగా

గాయకుని స్వరం లో ఇమిడిపోతే ఇలాగే ఉంటుంది ఏమో అనిపించింది.

ప్రేమ లోని వేదన ఇంత తీవ్రమా అనిపిస్తుంది ఆ హై పిచ్ లో కేకే స్వరం వింటే.

ఈ పాట నిన్నంతా నన్ను వెంటాడుతూనే ఉంది.ఎవరు రాశారా అని మళ్లీ

చూశాను. ఇంకెవరూ ఇంత గొప్పగా రాసేది అనిపించే వన్ అండ్ ఓన్లీ శ్రీ

వేటూరి.

మళ్లీ జన్మిస్తా,మళ్లీ జన్మిస్తా

నువ్వు నేను ఏకం అయ్యే వరకూ

మళ్లీ ప్రేమిస్తా,మళ్లీ ప్రేమిస్తా

నీకై పుట్టి నిన్నే చేరేవరకూ

నిన్నే ప్రేమిస్తా

ఓహో ప్రియా ఈ మధూదయం లో ఇదేలే నా బాస

ప్రియా ప్రియా నీ సమాగమం లో ఇదేలే నా ఆశ

మళ్లీ జన్మిస్తా

నీ శ్వాస లో ఊపిరాడాలి నాకు పొత్తిళ్ళలో పాపలా

నీ పాపలా ఊయలూగాలి నేను కౌగిళ్ళలో ప్రేమలా

స్నేహమల్లే సాగేపోయే, దాహమేదో రేగే నాలో

చెలీ చెలీ ఆశలు నాలో ప్రియా ప్రియా

మళ్లీ జన్మిస్తా

మా అమ్మవై రూపం ఇవ్వాలి నాకు నా కంటికే చూపుగా

ఏ జన్మకూ తోడు కావాలి నువ్వు చుక్కానిలా చుక్కలా

బంధమేదో పెరిగే వేళ, బ్రతుకు తరిగే ఈ వేళ

నా నేను ప్రేమవు నీవే ప్రియా ,ప్రియా "మళ్లీ జన్మిస్తా "

కాకరకాయ కారం,శనగపప్పు కారం,నల్ల కారం

2010-12-21T15:50:00.000+05:30

కాకరకాయ కారం :

కావలసిన పదార్ధాలు :

కాకరకాయలు రెండు

జీలకర్ర రెండు స్పూన్లు

వెల్లుల్లి రెబ్బలు పది

ఉల్లిపాయ ఒకటి చిన్నది

పచ్చి కారం మూడు స్పూన్లు

ఉప్పు తగినంత

మజ్జిగ ఒక కప్పు

చింతపండు చాలా కొంచెం (ఒక్క తోలు)

నూనె ఒక కప్పు

పసుపు చిటికెడు

తాలింపుకు :

శనగపప్పు ఒక స్పూను

మినప్పప్పు ఒక స్పూను

ఆవాలు అర స్పూను

ఎండుమిర్చి రెండు మూడు

కరివేపాకు రెండు రెమ్మలు
వెల్లుల్లి రెండు రెబ్బలు

తయారు చేసే విధానం :

కాకరకాయలు చక్రాల్లా తరగాలి. ఒక కప్పు మజ్జిగలో చిటికెడు

పసుపు,కొంచెం ఉప్పు, చింతపండు , కాకరకాయ ముక్కలు వేసి,

మజ్జిగ ఇగిరిపోయి ముక్కలు పొడి గా వచ్చేంతవరకు ఉడకపెట్టాలి.

పచ్చికారం,జీలకర్ర, వెల్లులి మిక్సీ లో మెత్తగా గ్రైండ్ చేసి, అందులో

ఉల్లిపాయ ముక్కలు వేసి మరీ మెత్తగా కాకుండా ఒకసారి తిప్పి

కచ్చాపచ్చాగా ఉండేట్టు గ్రైండ్ చేసుకోవాలి.

నూనె వేడి చేసి ఉడికించిన కాకరకాయ చక్రాలని డీప్ ఫ్రై చేసుకుని పక్కన పెట్టుకోవాలి.

ఇప్పుడు అదే నూనెలో (వడకట్టి) శనగపప్పు,మినప్పప్పు ఆవాలు,

ఎండుమిర్చి ,వెల్లుల్లి రెబ్బలు వేసి తాలింపు వేసుకుని,కరివేపాకు కూడా వెయ్యాలి

అవి వేగాక నూరిన ముద్ద వేసి, సరిపడా ఉప్పు చల్లి , పచ్చిదనం

పోయేవరకు బాగా వేయించాలి.తరువాత వేయించిన కాకరకాయ ముక్కలు

వేసి ఈ కారం అంతా ముక్కలకు పట్టేలా బాగా కలిపి సన్నని సెగపై రెండు
నిమిషాలు వేయించుకోవాలి.

పొడిపొడిగా కాకరకాయ కారం రెడీ అవుతుంది.

శనగపప్పు కారం:

కావలసిన పదార్ధాలు

వేయించిన శనగపప్పు

(పుట్నాలపప్పు) రెండు కప్పులు

ఎండుమిర్చి పది

ఎండుకొబ్బరి అర చిప్ప

జీలకర్ర రెండు స్పూనులు

ఉప్పు తగినంత

వెల్లుల్లి పది రెబ్బలు

నూనె ఒక స్పూను

తయారు చేసే విధానం :

నూనె వేడిచేసి ఎండుమిర్చి దోరగా వేయించుకోవాలి

ఎండుమిర్చి,ఉప్పు ,జీలకర్ర ,ఎండుకొబ్బరి , వెల్లుల్లి మిక్సీ లో మెత్తగా గ్రైండ్ చేసుకోవాలి.

ఇప్పుడు సెనగపప్పు వేసి మెత్తగా గ్రైండ్ చేసుకోవాలి.

ఒక బౌల్ లోకి తీసుకుని అంతా కలిసేలా బాగా కలిపి బాటిల్ లో స్టోర్ చేసుకోవాలి.

కరివేపాకు కారం (నల్లకారం):

కావలసిన పదార్ధాలు:

కరివేపాకు రెండు కప్పులు

ఎండుమిర్చి పది

ధనియాలు నాలుగు స్పూన్లు

శనగపప్పు రెండు స్పూన్లు

మినప్పప్పు రెండు స్పూన్లు

ఎండుకొబ్బరి చిన్న ముక్క

జీలకర్ర రెండు స్పూన్లు

వెల్లుల్లి పది రెబ్బలు

చింతపండు కొంచెం

ఉప్పు తగినంత

నూనె నాలుగు స్పూన్లు

తయారుచేసే విధానం :

నూనె వేడిచేసి శనగపప్పు,మినప్పప్పు ,ధనియాలు దోరగా వేయించుకుని తీసుకోవాలి.

తరువాత ఎండుమిర్చి కూడా దోరగా వేయించుకోవాలి.

తరువాత కడిగి ఆరబెట్టిన కరివేపాకు వేసి బాగా వేయించాలి.

ఇప్పుడు ముందు శనగపప్పు, మినప్పప్పు, ధనియాలు, జీలకర్ర,

ఎండుకొబ్బరి, ఎండుమిర్చి, చింతపండు, వెల్లుల్లి,తగినంత ఉప్పు వేసి మెత్తగా గ్రైండ్ చేయాలి,

చివరగా వేయించిన కరివేపాకు వేసి గ్రైండ్ చేసుకుని స్టోర్ చేసుకోవాలి.

ఈ రెండు కారంపొడులలొనూ ఎవరి రుచిని బట్టి వారు ఎండుమిర్చి

ఎక్కువ తక్కువలు చేసుకోవచ్చు.అలాగే నల్లకారం లో చింతపండు కూడా

పులుపు ఎక్కువ తినేవారు కొంచెం ఎక్కువ వేసుకోవచ్చు.

అలరించే అద్భుతమైన రుచులు

2010-12-18T14:04:00.001+05:30

ఎన్ని రకాల కూరలున్నా, ఎన్ని వెరైటీ వంటకాలున్నా, అన్నింటినీ తలదన్ని ఎవర్ గ్రీన్ గా కొన్ని రుచులు ఉంటాయి.ఎన్నిసార్లు తిన్నా, ఎప్పుడు తిన్నా, ఎన్ని సంవత్సరాలైనా బోర్ కొట్టదు సరి కదా మళ్లీ మళ్లీ తినాలనిపిస్తుంది కూడా. అవేమిటో ఇప్పుడు చూద్దాం.

శనగపప్పు కారం:

వేయించిన శనగపప్పు,ఎండుమిర్చి,ఎండుకొబ్బరి ఎట్స్ ట్రా కలిపి కొట్టుకునే ఈ కారప్పొడి వేడివేడి ఇడ్లీల్లో అయినా, వేడి అన్నంలో వేసుకుని
తిన్నా కమ్మని రుచితో నోరూరిస్తుంది

మీరు కొబ్బరి పచ్చడి చెయ్యండి, పల్లీ పచ్చడి చెయ్యండి, దేనితో తిన్నా చివరలో కారప్పొడీ, నెయ్యీ వేసుకుని మరో రెండు ఇడ్లీలు లాగించనిదే అసలు ఇడ్లీ తిన్నట్టే ఉండదు అని ఫీల్ అయిపోయే వారు చాలామందే ఉంటారు.

కరివేపాకు కారం(నల్లకారం):

ఘుమఘుమలాడే కరివేపాకు, ఎండుమిర్చి,ధనియాలు, వెల్లుల్లి మరిన్ని వేసి తయారు చేసుకునే ఈ కారం వేడి అన్నం లో కరిగిన నెయ్యితో ఆహా అనిపిస్తుంది.

గోంగూర పచ్చడి: దీని గురించి నేను చెప్పేది ఏముంది అండీ.ఆంద్ర మాత గా స్థిరపడిపోయింది కదా. ఎండుమిర్చితో చేసినా ,పచ్చిమిర్చి తో చేసినా ఈ పచ్చడిని తలచుకోని వారు,ఆస్వాదించని వారు ఉండరు.

ఆవకాయ: మల్లెపువ్వు లాంటి తెల్లని అన్నంలో,ఎర్రని, ఎర్రెర్రని ఆవకాయ, ముద్దపప్పు, నెయ్యి అబ్బ, నోరూరిపోతోంది కదూ

పైవి ఏవైనా ఉండవేమో కానీ ఆవకాయ లేని తెలుగిల్లు ఉండదు.

చివరగా

కాకరకాయ కారం: ఇది ఎంతమంది ఇష్టం గా తింటారో నాకు తెలియదు కానీ చిన్నప్పుడు అమ్మ చేస్తే నేను చాలా ఇష్టపడేదాన్ని

కాకరకాయలు చక్రాల్లా కోసి,మజ్జిగ లో ఉడకపెట్టి,నూనె లో ఫ్రై చేసి,జీలకర్ర, వెల్లుల్లి,పచ్చి కారం కలిపి నూరిన ముద్డ వేసి వేయిస్తే దాదాపు నెల రోజులు నిలువ ఉండేది.చాలా స్పైసీ గా ఉండేది.

ఇలా రాసుకుంటూ పోతే ఇంకా కందిపొడి, కందిపచ్చడి ఈ లిస్టు కి అంతం ఉండదేమో.

ఇన్ని చెప్పిన తరువాత మీకో విషయం చెప్పాలి.నా చిన్నప్పుడు మా దూరపు బంధువులావిడ ఉండేది.ఆవిడ ప్రసక్తి ఎప్పుడు వచ్చినా ఇది తప్పకుండా చెప్పుకునేవారు. వాళ్ళ ఇంట్లో పై నాలుగు వెరైటీలు, నాలుగు సీసాల్లో టేబుల్ మీద ఉండేవట.ఆవకాయ ఎటూ ఉంటుంది కదా. వీటిలో ఏసీసా ఖాళీ అయితే అది వెంటనే చేసి నింపేసేవారట ఆవిడ. పల్లెటూరు కదా స్వచ్చమైన వెన్న కాచిన నెయ్యి సరే సరి.

ఇంట్లో ఎప్పుడు ఎగ్స్ రెడీగా ఉండేవి. సో, ఏ వేళ కాని వేళ, అర్ధరాత్రి,అపరాత్రి ఏ టైం లోఅతిధులు వచ్చినా రెండు గుడ్లతో ఆమ్లెట్ వేసి ఈ వెరైటీలు, కమ్మని నేతితో భోజనం పెట్టేవారట.ఇంకా కూరలతో పని ఏముంది చెప్పండి.

సడెన్ గా ఈ తిండి గోల ఏమిటి అనుకోకండి.ఉదయం శనగపప్పు కారం చేశాను.అది చేస్తుంటే ఈ ఆలోచనలు వచ్చాయి.అక్షర రూపం ఇస్తే ఇదిగో ఇలా ఈ పోస్ట్ అయ్యింది.

అదన్నమాట సంగతి.

నేస్తం

2010-12-15T16:05:00.000+05:30

నీ పలకరింపు

ఓ విరిజల్లై నన్ను తాకుతుంది

నీ చిరునవ్వు

నేనున్నానన్న ఓదార్పుని అందిస్తుంది

నీ మాట

సెలయేటి పాటై నన్ను చుట్టేస్తుంది

నీ సాంగత్యం

నన్ను నేనే మర్చిపోయేలా చేస్తుంది

బాబోయ్ ఇవేం ధరలు

2010-12-10T15:17:00.001+05:30

ఉదయాన్నే ఓ శుభవార్త. పాలు లీటరుకు రెండు రూపాయలు పెరిగాయి అని. ఒక్క క్షణం నేత్రాలు గిర్రున తిరిగాయి.మనసు గబగబా లెక్కలు వేసేసింది.నిజంగా అన్నీ రేట్లు ఇలా పెరిగిపోతున్నాయి ఏమిటండీ బాబూ.

ఆల్ రెడీ బియ్యం,పప్పులు,కూరలు ,పళ్ళు అన్నీ తారాజువ్వల్లా ఆకాశం లోకి వెళ్లి,ఇక దిగిరామంటూ అక్కడే కూర్చున్నై.శక్తివంచన లేకుండా మిగిలినవి కూడా ఉల్లి,వెల్లుల్లి సహా పెరుగుతూనే ఉన్నాయి. మళ్లీ పాలు ఇంకో రెండు రూపాయలు. వెరసి లీటరు పాలు కొనుక్కుంటే నెలకు వెయ్యి రూపాయలు బడ్జెట్.ఇలా ఒక్కొక్క దానికి బడ్జెట్ పెంచుకుంటూ పొతే నెలవారీ ఖర్చు ఎంత పెరుగుతుందో తలచుకుంటే గుండె గుబుక్కుమనక మానదు.

అప్పుడప్పుడూ అనిపిస్తుంది. చేతికి ఆరేడు వేలు మాత్రమే వచ్చే సామాన్య జీవి ఎలా బ్రతకగలడా అని. సింపుల్. లీటర్ నుండి ముప్పావుకి తగ్గుతాం, అవీ ఎక్కువనిపిస్తే అర లీటర్ తో సరిపెడతాం.ఇదీ మా కజిన్ నుండి టక్కున వచ్చిన జవాబు. ఏవి ఎంత పెరిగినా కొనకా తప్పదు, తినకా తప్పదు, బ్రతక్కా తప్పదు.ఎంత చెట్టుకు అంత గాలి అన్నట్టు, ఎవరి స్తోమతకు తగ్గట్టు వారు.కానీ ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో పెరిగే రేట్లకు అనుగుణంగా ఆదాయం పెంచుకోవలసిందే తప్ప మరో మార్గం లేదేమో.

మళ్లీ పెట్రోల్ రెండురూపాయలు పెరుగుతుంది అని నిన్న న్యూస్ లో చెప్తున్నారు.నాకైతే ఒక్కటే అనిపించింది.మూడు, నాలుగు లక్షలు పోసి కారు కొని,దాన్ని మైంటైన్ చేస్తూ, పెట్రోల్ కి తగలేసే బదులు ఆ వడ్డీ పెట్టుకుంటే ఎక్కడికి వెళ్ళినా క్యాబ్ తెప్పించుకుని వెళ్ళొచ్చు ఏమో. కనీసం డ్రైవింగ్ యాతన అన్నా తప్పుతుంది ఈ ట్రాఫిక్ లో.

సాధారణంగా మా రోజుల్లో అంటూ మొదలెడతారు మన తల్లిదండ్రులు ప్రతి విషయానికీ .మనమూ ప్రస్తుతం హ్యాపీగా ఆ కేటగిరీ లోకి చేరిపోయి కాపురం పెట్టుకున్న తొలిరోజుల్లో బడ్జెట్ గురించి చెప్పొచ్చేమో.

చివరగా ఒక్క మాట. అధికారం కోసం తపించే ఏ నాయకులైనా ,చిత్తశుద్ది తో పనిచేసి, ధరలు తగ్గించి, జనానికి బ్రతుకు బరువు కాకుండా ఆనందంగా బ్రతకగలిగేలా చేస్తే, జనం బ్రహ్మరధం పట్టరూ.అసాధ్యమంటారా ఇది.

"అశ్వనీచంద్ర "

2010-12-08T12:42:00.000+05:30

ఇది మా బాబు పేరు దీని వెనుక చిన్న కధ ఉంది. సరదాగా రాస్తున్నాను.

పేరులో ఏముంది, పేరులోనే అంతా ఉంది. ఏమో.

మా బాబు అశ్వనీ నక్షత్రం లో పుట్టాడు.నిజానికి ఆ నక్షత్రం ప్రకారం చ ,ల, వీటితో మొదలయ్యే పేర్లు పెట్టాలి.ఏ చరణ్ అనో పెడితే బాగానే ఉండేది.నేను ఇలా తర్జన భర్జన పడుతుండగా, మా ఆస్థాన బ్రాహ్మడు {మా పెళ్లి చేయించింది కూడా ఆయనే లెండి} నక్షత్రం పేరే పెడితే బ్రహ్మాండంగా ఉంటుంది.వాడు చాలా వృద్ధిలోకి వస్తాడు, అని "అశ్వనీకుమార్ " అని రాసి పంపించాడు.సరే బాగానే ఉంది కానీ కుమార్ మరీ పాతగా ఉంది వద్దు అనుకుని అది తీసేసి నేను చంద్ర తగిలించాను.ఓకే .వెరసి అశ్వనీచంద్ర అయ్యింది.

చాలా చిన్నప్పుడు అంతా చెందూ అని పిలిచేవారు. అబ్బే, నాకు ఎందుకో అదీ నచ్చక అశ్వీ అని పిలవడం మొదలుపెట్టాను.క్రమంగా అది అలవాటు అయిపోయింది.అంతవరకూ బాగానే ఉంది .

ఐతే తన బర్త్ సెర్టి ఫికేట్ లో ashwanichandra అని ఉంది.స్కూల్ లో ఎప్పుడూ ప్రాబ్లెం రాలేదు కనుక మాకూ ఆ ధ్యాస లేదు

ఇక ఇంజినీరింగ్ కి బిట్స్ పిలానికి వెళ్ళాక కష్టాలు మొదలయ్యాయి.అశ్వని వరకే చూసి పేపర్స్ ఆడపిల్లల వాటిలో కలిపేసే ప్రొఫెసర్స్, నలుగురిలో ఉండగా సడెన్ గా వచ్చి ఆర్ యు అశ్వని అని అడిగే ఆడపిల్లలు, నోరుతిరగక పేరుని ఖూనీ చేసే కొందరు ఇలా అన్నమాట.

ఇంతకంటే గొప్ప పేరు దొరకలేదా నీకు, నీ పేరు చూడు ఎంత షార్ట్ అండ్ స్వీట్ గా ఉంటుందో. నాది ఓ దిక్కుమాలిన పేరు,ఎవరికీ నోరు తిరిగి చావదు, అని మొత్తుకునేవాడు. అచ్చ తెలుగు పేరు దానికి ఏమైంది అంటే అది తెలుగు దానిలా ఎక్కడ ఏడ్చింది, h చేరి బెంగాలి పేరు అయ్యింది కదా అంటాడు.

ఈ విషయంలో అస్సలు నా ప్రమేయం లేదు అంతా మమ్మీదే అని హ్యాపీగా తప్పించేసుకుంటారు మా శ్రీవారు.

ఇవన్నీ చాలక ట్రైన్ రిజర్వేషన్ చేయించుకుంటే అక్కడ ఫిమేల్ అని పడుతుంది ఒకోసారి. టి.టి.లతో చిన్న గొడవ. ఐ.డి కార్డు చూపించి మరీ నమ్మించాలి. దిక్కుమాలిన పేర్లు పెడితే ఇలాగె ఉంటుంది అని మా వాడు లెక్చర్. ఏ రాం, టాం, జాన్ ఇలా ఏది పెట్టినా ఈ తిప్పలు తప్పేవి కదా అని వాపోతాడు.

ఇక చివరి ట్విస్ట్ ఏమిటంటే, మొన్న పోస్టింగ్ వచ్చి జాబ్ లో జాయిన్ అవడానికి వెళ్తే ఎకామడేషన్ గర్ల్స్ హాస్టల్ లో ఎలాట్ చేయడాలు, క్లైంట్ నుండి వచ్చే ఈ మెయిల్స్ లో మాడం అని రాయడాలు , ఇక అంతే ఫోన్ లో అరగంటసేపు నేను టార్గెట్ ఐపోయాను.

ప్చ్. ఏం చెయ్యను.అప్పుడు చిన్న వయసు. ఇంత దూరం ఆలోచించలేదు. కొన్ని కొన్ని వెనక్కి తీసుకోలేము కదా. సారీ నాన్నా.

కొసమెరుపు ఏమిటంటే, వాళ్ళ బెంగాలీ మేనేజర్ మాత్రం అష్వనీచంద్రా అని పూర్తి పేరుతో బ్రహ్మాండంగా పిలుస్తాడట.

అశ్వనీచంద్ర . ఏమిటో. ఇప్పటికీ నాకు ఈ పేరు డిగ్నిఫైడ్ గా చాలా బావుంటుంది. నేను పెట్టాను కనుక అంటారా.

ఉషోదయం

2010-12-01T15:06:00.001+05:30

"ప్రతి రాత్రి వసంత రాత్రి, ప్రతి రాత్రి పైరగాలి,

బ్రతుకంతా ప్రతి నిమిషం, పాట లాగ సాగాలి,

ప్రియా, ప్రియా, పాట లాగ సాగాలి "

జీవితం లోని ప్రతి క్షణాన్ని అందంగా మలచుకోవాలని,
ప్రతి అనుభూతిని ఆస్వాదించాలని, బ్రతుకంతా ఒక తీయని
పాట లాగ సాగిపోవాలని,

ఎన్ని కలలు కన్నాను,
ఎన్ని రమ్యహర్మ్యాలు నిర్మించుకున్నాను,
ఎన్ని ఆశల పందిళ్ళు వేసుకున్నాను.
ఆ పందిళ్ళ వాకిట తొలి పొద్దునై, మలి సంధ్యనై వెలిగిపోవాలని
ఎంతగా ఉవ్విళ్ళూరాను.
ఏవీ అవన్నీ,
గుడికే చేరని దీపాలైన నా ఆశలు,
కలల ప్రమిదలలో కర్పూరంలా కరిగిపోయిన నా కోరికలు,
మూసిన కనురెప్పల చాటున కన్నీటి దారుల్లో మిగిలిపోయిన
నా రేపటి స్వప్నాలు,
అనుక్షణం జీవన పోరాటంలో అలసిన మనసు,కరిగిపోయే కాలంతో పాటు జీవితం అలా చేజారిపోతుంటే ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయత, భరించలేని నిర్లిప్తత.

ఒంటరితనం నేస్తమై, నిశ్శబ్దం నా చుట్టూ అల్లుకున్న వేళ ,

నాకు నేనే తోడునై, ఓదార్పునై ఇలా ఎన్నినాళ్ళో.

ఐనా ఏదో ఆశ.

ప్రతి ఉదయం మేలుకొలిపే రవికిరణంలా,
ఓ కొత్త ఉషోదయం నా కోసం వేచి ఉందనీ,
వాసంత సమీరాలు అలలై నన్ను పలుకరిస్తాయని,
రేపటి జీవితం నాదేనని,
చిన్న ఆశ.

జీవితం చాలా విలువైనది

2010-11-24T16:22:00.000+05:30

ఉదయాన్నే తెలిసిన వార్త మనసుని పిండేసింది.చదువుల వత్తిడి తట్టుకోలేక ఒక చిన్నారి బలవంతంగా ప్రాణం తీసుకుంది.మా నైబర్స్ కి క్లోజ్ ఫ్రెండ్ కూతురు.ఎంత అందంగా ఉంటుందో లతా.దాన్ని అలా చూసి తట్టుకోలేక పోయాను అన్నారావిడ. ఎప్పుడూ ఆ అమ్మాయిని చూడకపోయినా నాకే చాలా బాధ వేసింది ఏ తల్లి శోకమైనా ఒకటే కదా.

పద్దెనిమిదేళ్ళ అమ్మాయి. ప్రాణం తీసుకోడానికి అంత ధైర్యం ఎలా వచ్చిందో. చిన్న దెబ్బ తగిలితే విలవిలలాడి పోతాం. అలాంటిది చనిపోవాలంటే ఎంత ధైర్యం కావాలి. పాపం ఎంత క్షోభ అనుభవిస్తే ఆ నిర్ణయం తీసుకుందో

చదువు,సంపాదన,జీవితం లో సెటిల్ కావడం అన్నీ ముఖ్యమే కాదనను కానీ జీవితం ఇంకా ముఖ్యం కదా. చదువే జీవితమా, సంపాదనే కొలబద్దా.ఇది నాకు ఎప్పుడూ ప్రశ్నే,మొదటి రెండు, మూడేళ్ళు ఏమి హాయిగా గడుపుతారో పిల్లలు.నర్సరీ,నుండి మొదలైన పరుగు పందెం ఎప్పుడు ఆగుతుందో తెలియదు.దీనికి పేరెంట్స్ ఎంత వరకూ కారణమో తెలియదు.పిల్లల మీద ఆశలు పెట్టుకోడం తప్పు కాదేమో కానీ,రాంక్ రాలేదని తిట్టడం, ఇంటికి ఎవరొచ్చినా చదవడం లేదని చెప్పడం,వాడు చూడు ఎలా చదువుతాడో అని కంపేర్ చెయ్యడం మాత్రం ఖచ్చితంగా తప్పే.అందుకే ఏ పిల్లలు కన్పించినా నేను రాంకుల గురించి ఎప్పుడూ అడగను.

మా అబ్బాయి చదువు విషయంలో నాకు చాలా సంతృప్తి ఉంది.నర్సరీ,ఎల్కేజీ నేను ఇంట్లోనే చెప్పుకున్నాను.ఫస్ట్ క్లాస్ నుండి h .p .s లో చదివాడు.స్కూల్ 3 గంటలకే అయిపోయేది. పెద్ద హోంవర్క్ కూడా ఉండేది కాదు.ఎయిత్ క్లాస్ వరకు బాల్యాన్ని చాలా హ్యాపీగా ఎంజాయ్ చేసాడు. నేనెప్పుడూ ఒకటే చెప్పేదాన్ని.నీకు తెలిసినవి తప్పు చెయ్యకు అదొక్కటి చాలు.అలాగే ఫస్ట్ టెన్ లో ఉంటే చాలు అని. అదీ తను బాగా చదువుతాడు కాబట్టి.

ఐ.ఐ.టి. లో సీట్ రాలేదని,ఎవరు ఫోన్ చేసినా ఏడ్చేసిన

ఓ తల్లి నాకు తెలుసు.దాంతో వాడు ఎంత ఫీల్ అయిపోయాడంటే తండ్రి నచ్చచెప్పి రిపీట్ చెయ్యమన్నా వద్దని నార్మల్ ఇంజినీరింగ్ కాలేజ్ లో చేరి పోయాడు.అప్పుడు జరిగిన డిస్కషన్స్ లో మా అబ్బాయి ఒక మాట అన్నాడు.ఐ.ఐ.టి. నే జీవితమా అందులో సీట్ రాకపోతే మాకు అన్నం పెట్టరా ఇంట్లో ఉండనివ్వరా ఇదేం పిచ్చి మమ్మీ జనాలకి అని. ఆ ఒక్క ప్రశ్న చాలు తల్లిదండ్రులు ఆత్మ పరిశీలన చేసుకోడానికి .

పిల్లలు కూడా తొందరపడి ప్రాణం తీసుకునే ముందు ఒక్క క్షణం తల్లిదండ్రుల గురించి ఆలోచిస్తే, జీవితం విలువ తెలుసుకోగలిగితే,అప్పుడైనా ఈ బలవంతపు చావులు తగ్గుతాయేమో.

ఏ దిగంతాలకో తరలిపోయిన ఆ బంగారు తల్లి ఆత్మ అక్కడైనా ప్రశాంతంగా ఉండాలని కోరుకుంటూ

బ్లాగ్ వనభోజనం లో మేతిచమన్,బ్రెడ్ బాసుంది

2010-11-21T10:29:00.001+05:30

బ్లాగ్ వనభోజనాలు.

అందరికి ఆహ్వానం. వెరైటీగా బ్లాగ్స్ లో చేసుకుంటున్నాము కదా, అందుకే

కొంచెం వెరైటీగా ఈ రెండు వంటలూ మీ కోసం.

మేథీచమన్

కావలసిన పదార్ధాలు ;

మెంతికూర 1 కప్

పాలకూర 1 కప్

టమాటా ప్యూరీ 1 కప్

పనీర్ తురుము 1 కప్

ఉల్లిపాయ 1 మీడియం సైజ్

పచ్చిమిర్చి 4

అల్లం,వెల్లుల్లి ముద్డ 2 టీస్పూనులు

ఉప్పు,కారం తగినంత

పసుపు అర స్పూను

కసూరిమేతి 2 టీస్పూన్స్

గరంమసాలపొడి 1 టీస్పూన్

కాజూ 1/2 కప్

క్రీం 1/2 కప్

కొత్తిమీర కొంచెం.

నూనె 4 టేబుల్ స్పూన్స్

తయారు చేసే విధానం;

ఒక టేబుల్ స్పూన్ నూనె లో సన్నగా తరిగిన ఉల్లిపాయముక్కలు, మిర్చి కాజు వేయించి ముద్దగా నూరుకోవాలి.

మిగిలిన నూనె వేడిచేసి ఈ ముద్దను వేయించాలి. తరువాత అల్లంవెల్లుల్లి ముద్దవేసి వేయించాలి.

టమాటా ప్యూరీ వేసి నూనె తేలేవరకూ ఉంచి పసుపు,తగినంత కారం వేసి ఒక నిమిషం వేయించాలి.

సన్నగా తరిగిన మెంతికూర, పాలకూర వేసి బాగా మగ్గిన తరువాత పనీర్ తురుము వేసి ఉడికించాలి

చివరగా గరం మసాల పొడి, క్రీం, తగినంత ఉప్పు, కలిపి అరకప్పు నీరు పోసి బాగా ఉడికించి కసూరిమేతి పొడి, కొత్తిమీర చల్లి ఒక నిమిషం ఉంచి దింపెయ్యాలి.

కొంచెం తురిమిన పనీర్, క్రీం తో అలంకరించుకుంటే మేతిచమన్ రెడీ .

నిన్న స్పెషల్ గా మీకోసం చేసి మరీ ఈ స్వీట్ ఫోటో తీసి పెట్టానండి.అందరూ వచ్చి నోరు తీపి చేసుకోవాలి మరి.

బ్రెడ్ బాసుంది

కావలసిన పదార్ధాలు:

బ్రెడ్ 4 స్లైసెస్

పాలు 1/2 లీటర్

పంచదార 1 కప్

యాలకుల పొడి 1 టీస్పూన్

కాజూ బాదం 2 టీస్పూన్స్

నెయ్యి 3 టేబుల్ స్పూన్స్

ఇన్ స్టెంట్ బాదం మిక్స్ పౌడర్ 1 స్పూన్

టుటి ఫ్రుటిలు ,చెర్రిస్ అలంకరణకి

తయారు చేసే విధానం:

బ్రెడ్ స్లైసెస్ ని మిక్సీ లో ఒకటి రండు సార్లు జస్ట్ తిప్పి వదిలేస్తే క్రంబ్స్ లా అవుతుంది.

రెండు టేబుల్ స్పూన్స్ నెయ్యి, కొంచెం పెద్ద గాజు బౌల్ లో తీసుకుని ఈ బ్రెడ్ క్రంబ్స్ వేసి మైక్రోవేవ్ లో 1 మినిట్ హై లో పెట్టాలి.

ఒకసారి బాగా కలిపి టెంపరేచర్ తగ్గించి ఇంకో నిమిషం పెట్టాలి బ్రెడ్ క్రిస్పీగా లైట్ బ్రౌన్ గా ఫ్రై అవుతుంది

తరువాత కాచిన పాలు కలిపి 2 మినిట్స్ హై లో ఉంచాలి. తీసి మళ్లీ కలిపి పంచదార,యాలకుల పొడి కలిపి,మళ్లీ 2 మినిట్స్ హై లో ఉంచాలి.

తీసి నేతిలో వేయించిన కాజూ బాదం మిగిలిన ఒక స్పూన్ నెయ్యి వేసి ఒక నిమిషంహై లో ఉంచి తియ్యాలి.

ఇన్ స్టెంట్ బాదం మిక్స్ పోదో ఆప్షనల్ అండీ వేస్తే కొంచెం కలర్ ,ఫ్లేవర్ బావుంటుంది.

కాసేపు ఫ్రిజ్ లో ఉంచి, టుటి ఫ్రుటిలు,చెర్రిస్ తో గార్నిష్ చేసుకుని సర్వ్ చేస్తే తిన్నవారు ఆహా ఏమి రుచి అనక మానరు.

ఫ్రిజ్ లో ఉంచినప్పుడు కొంచెం చిక్కగా అయ్యింది అనుకుంటే ఒక కప్పు చిక్కని పాలు కలిపి సర్వ్ చెయ్యొచ్చు.

అందరూ రుచి చూసి (చదివి) ఎలా ఉన్నది చెప్పాలి మరి.

మా ఇంట్లో మైక్రోవేవ్

2010-11-19T14:58:00.000+05:30

ప్రస్తుతం మైక్రోవేవ్ ఓవెన్ ప్రతి ఇంట్లోనూ ఉంటోంది కదా.మేము కొందాము అనుకున్నప్పుడు కూడా, మిగిలినవి వేడి చేసుకోవడానికే ఎక్కువ ఉపయోగం అంతే అన్నారు చాలా మంది .మా ఫ్రెండ్ కూడా నేనూ రీహీటింగ్ కాఫీ , పాలు కలపడానికి వాడతాను అంతే మా అక్క మాత్రం అప్పుడప్పుడు కూరగాయలు బాయిల్ చేస్తుంది అని చెప్పింది.దాంతో నిజంగానే చిన్న డౌట్ వచ్చింది.కాని ఎప్పటినుండో కొనాలని ఉంది కనుక ఆ రోజే బయల్దేరాము.

షాప్ లోకి వెళ్ళాక అన్ని బ్రాండ్స్ చూసి మళ్లీ డౌట్.మా బాబుని అడిగితే జనరల్ గా LG బాగానే ఉంటుంది తీసుకోండి అన్నాడు.సరే అన్నీ వదిలి samsung ,LG లలో ఆలోచిస్తుంటే పాపం అక్కడ డెమో ఇస్తున్న అతను నిజాయితీగా చెప్పాడు. రెండూ ఈక్వల్లీ గుడ్ అండీ కాకపోతే samsung లో లోపల బాడీ సిరామిక్ ఉంటుంది LG లో స్టీల్ ఉంటుంది కనుక ఇంకా త్వరగా అయిపోతాయి అని. సరే అని LG తీసుకున్నాము .అలా మైక్రోవేవ్ మా ఇంటికి వచ్చింది

వస్తూనే పాకింగ్ అంతా పీకేసి స్టార్టర్ కిట్ లోని గ్లాస్ లో నీళ్ళు తీసుకుని వేడిచేసేసి,ఓకే అనుకున్నాము.మా ఇంట్లో ఏ వస్తువైనా తేగానే ఆన్ చెయ్యడం అలవాటులెండి.

మర్నాడు షాప్ నుండీ వచ్చిన అతను ఏవో కాంబినేషన్లు చెపితే జాగ్రత్తగా రాసుకున్నాను.మొదటగా తియ్యగా బిస్కట్స్ చేద్దాం కదా అని రెడీ చేసి అతను చెప్పినట్టే పెట్టాను ,రెండో నిమిషం అవకముందే పొగ వచ్చి మాడటం మొదలెట్టాయి.సరే టెంపరేచర్ తగ్గిస్తే, సెకండ్ బాచ్ బాగానే వచ్చాయి అనుకోండి.ఇలా కాదులే అని కాల్ సెంటర్ కి కాల్ చేస్తే ,కంపెనీ అతను వచ్చి కొన్ని చెప్పాడు.ఫ్రీ క్లాసెస్ కి వెళ్ళండి మేడం అని సలహా కూడా ఇచ్చాడు.ఆల్ రెడీ మూడు ఫ్రీ క్లాసెస్ కి కూపన్లు ఉన్నాయ్ కదా వెళ్ళమని మా వారు .ఏమి వద్దులే బాబూ నేనే నేర్చుకుంటాను అని నెట్ లోచూసి కొంతా ,సొంతంగా చేస్తూ కొంతా, మొత్తానికి బాగానే నేర్చుకున్నాను.నేనైతే ఇప్పుడు రోజూ మాగ్జిమం వాడుతున్నాను.

మాది 21 Lts .హైలో 840 వాట్స్ వస్తుంది .ఇందులో నేను చేసే ఐటమ్స్ చెప్తాను.

1 . టమాటాలు.ఉల్లి మిర్చి ముక్కలు కలిపి 3 నిముషాలు హైలో పెడితే చక్కగా మగ్గిపోతాయి.తీసి తాలింపు వేసుకుని రసం పెట్టేసుకోవచ్చు.

2 . వేపుడు కూరలు చాలా త్వరగా అవుతాయి .ఉదా; దొండకాయ వేపుడు,ఆలుగడ్డ పచ్చి ముక్కల వేపుడు ,బెండకాయ వేపుడు లాంటివి.బెండకాయ కూర జిగురు కాని ,ముద్దగా అవడం కాని లేకుండా పొడిపొడిగా వస్తుంది.

3 . స్వీట్స్ కూడా ఇందులో తొందరగా అవుతాయి. 7 కప్స్ స్వీట్ .బర్ఫీలు. ఖీర్ లు,కేసరి ,హల్వాలు చేసుకోవచ్చు.బ్రెడ్ ఖీర్ కూడా .కొబ్బరి ఉండలు,కొబ్బరి బర్ఫీ చెయ్యవచ్చు.

4 .convection మోడ్ లో కేక్స్ ,బిస్కట్స్ , పుడ్డింగ్స్ అన్నీ చెయ్యొచ్చు.

5 .రోటి పచ్చళ్ళకు కూడా ఇందులో మగ్గిస్తే మాడుతాయి అన్న భయం ఉండదు.ఉదా;వంకాయ ముక్కలు,మిర్చి,టమాట కలిపి ఉడికించి పచ్చడి చేసుకోవచ్చు,

6 . చికెన్ కర్రీ కూడా బాగుంటుంది ముక్క చాలా మెత్తగా ఉడుకుతుంది. కానీ చికెన్ ముందు మారినేట్ చేస్తే బాగుంటుంది.

ఆలూ గోబీ,గోబీ మటర్ ఇలాంటి సైడ్ డిషెస్ కూడా చేసుకోవచ్చు.

7 బొంబాయి రవ్వ ,సేమియా కలిపి వేసే ఇడ్లీలకి మాత్రం 640 వాట్స్ లో 4

టూ 5 మినిట్స్ పడుతుంది .అలాగే రవ్వ,ఓట్స్ పౌడర్ కలిపి కూడా వెయ్యొచ్చు.

రైస్ ,పప్పు మాత్రం కుక్కర్ లోనే త్వరగా అవుతాయి కనుక ఎప్పుడూ ట్రై చెయ్యలేదు.పాన్ లో డైరెక్ట్ గా వండే కూరలు కూడా అనవసరం.ఉదా; సొరకాయ,ములక్కాయ లాంటివి.

సో ఇవీ నా మైక్రోవేవ్ కబుర్లు

సరోజ దళనేత్రి -- కే.ఎం .రాధాకృష్ణన్

2010-11-17T16:09:00.000+05:30

ఈ మధ్య వచ్చిన కొత్త పాటల్లో కే.ఎం.రాధాకృష్ణన్ కంపోజిషన్స్ అన్నీ బావుంటాయి.ఒక ఆనంద్,గోదావరి,చందమామ వీటి లోని పాటలు అన్నీ చాలా కాలం పాటు మారుమ్రోగిపోయాయి.అలాగే రాజా, భూమిక నటించిన మాయాబజార్ సినిమా లోని ఈ రెండు పాటలు చాలా బావుంటాయి బాలు,చిత్ర పాడిన' సరోజ దళనేత్రి', హరిహరన్,శ్రేయ ఘోషల్ పాడిన 'ప్రేమే నేరమౌనా 'రెండూ నాకు ఇష్టం.

"సరోజ దళనేత్రి " వీడియో

సరోజ దళనేత్రి,ఇదో లాహిరి
జన్మకి నవరాత్రి ,ఇదో అల్లరి
ప్రియతమ నిండు మమమమ , అన్న మధురిమే పెళ్లి మంత్రం
బిడియపు లేత సరసపు ఈడు సమిధగా ప్రేమ యజ్ఞం "సరోజ"

మంగళ వాద్యం మదిలో మ్రోగ,మల్లెల జడలో వెన్నెలలూగా,
తెరచాటులలో మరులే రేగ ,పొగ చాటులలో అగచాట్లేగా,
తలనే వంచి,తపనే పెంచి ,
కలలే పంచే కల్యాణంలో         "సరోజ"
మనసే కలిసే మాంగల్యాలు,మనసున మనసు మాధుర్యాలు ,
జతగా కలిపే శతమానాలు,శృతి కలిపే ఈ అనురాగాలు ,
దివిలో తలచి ,భువిలో జరిగే ,
శ్రీవారింటి పేరంటంలో        "సరోజ"

" ప్రేమే నేరమౌనా పాట" వీడియో

ఒక్క మనసు

2010-11-16T18:34:00.000+05:30

ఈ జీవిత పయనంలో ఎంతో మంది పరిచయమౌతుంటారు. బంధువులు,స్నేహితులు, కొలీగ్స్ , నైబెర్స్ ,ఇంకా మన పిల్లల స్నేహితుల పేరెంట్స్ ఇలా ఎందఱో. ఎన్ని రకాల బంధాలు ,పరిచయాలు ఉంటాయో అన్ని రకాల మనస్తత్వాలు ఉంటాయి.

కొందరు అన్నీ మాకే తెలుసు అంటారు.మేము చెప్పిందే కరెక్ట్ అంటారు.మరి కొందరు డబ్బు,సంపాదన తప్ప ఏమీ మాట్లడరు.అది తప్ప ఏది ముఖ్యం కాదు అంటారు.కొంతమంది చేసేది చెప్పరు ,చెప్పేది చెయ్యరు .మరి కొంతమంది వాళ్ళ గురించి ఏమి చెప్పరు కాని మనని మాత్రం అన్నీ అడుగుతారు.ఇక ఇరుగు పొరుగులకు ఆరా తీసే తత్వం ఉంటే ఇక అంతే.ఇంట్లో ఏమి వండుకున్నది ,ఇంటికి ఎవరు వచ్చి వెళ్ళింది,ఒకవేళ మనం తాళం వేస్తే ఎక్కడికి వెళ్ళింది అన్నీ వాళ్ళకే కావాలి. అయ్యబాబోయ్ ఇన్ని రకాల మనుషుల మధ్య మన బ్రతుకు బండి నడవాల్సిందే.

కాని ఎన్ని పరిచయాల మధ్యనైనా ,మన మనసు విప్పి అన్నీ చెప్పుకోగలిగి,బాధనూ సంతోషాన్ని పంచుకోగలిగి, వారికీ మనం అదే స్థాయిలో తిరిగి అందించగలిగితే , ఒక జీవిత కాలం స్నేహాన్ని ఆస్వాదించడానికి,ఆత్మీయ నేస్తం అవడానికి ,

'ఆ ఒక్క మనసు ' చాలదూ.
.

చినుకు తడి స్పృశించే వేళ

2010-11-15T12:57:00.000+05:30

ఎన్ని వేల పాటలో , పదే పదే వినాలనిపించేవి కొన్ని ఐతే మనసుకు హత్తుకుపోయేవి కొన్ని.విన్న ప్రతిసారీ వెంటాడేవి కొన్ని.

కాని ఒకోసారి సినిమా హిట్ అవకపోతే ఎంత మంచి పాట అయినా మరుగున పడిపోతుంది.బహుశా ఈ పాట అలాంటిదేనేమో.పెద్దగ ఎప్పుడూ చానల్స్ లో కూడా కన్పించదు కాని అద్భుతమైన మెలోడి ఇది .ఎంతగా మనల్ని హంట్ చేస్తుందంటే నాకైతే నిజంగా అంత హాయి మోయలేమేమో అనిపిస్తుంది. దానికి తోడు సౌందర్య అందం చూపు తిప్పుకోనివ్వదు.చివరి బిట్ తప్పితే మిగతా పాట అంతా బాగా తీసారు.
ప్రియరాగాలు సినిమా లోని ఈ పాట వీడియో ఇది

కార్తీకపౌర్ణమి

2010-11-11T15:39:00.000+05:30

కార్తీక పౌర్ణమి అనగానే మనసు చిన్నతనం లోకి పరుగులు తీస్తుంది .వెన్నెల లాంటి జ్ఞాపకం అలలా పలకరిస్తుంది .
ఎందుకో తెలియదు కార్తీకపౌర్ణమి అంటే చాల ఇష్టం నాకు.చిన్నప్పుడు ఉపవాసం ఉండడం కూడా సరదాగా ఉండేది.పగలంతా కష్టపడి (ఏమి తినకుండా ఉండడానికి) ఉపవాసం ఉండి 5 గంటలకే శివాలయానికి వెళ్లి ముగ్గు వేసి ,అందులో బాదం ఆకులమీద ప్రమిదలు పెట్టి 365 వత్తులు కట్టగా కట్టి నానబెట్టినవి వెలిగించి ఇంటికి వచ్చేవాళ్ళం.
ఒక అప్పటినుండి చంద్రుడు కోసం ఎదురు చూపులు అన్నమాట.మరి ఆయన వస్తేనే కదా భోజనం.

పున్నమిచంద్రుడు

మాకు పెద్ద ఓపెన్ వరండా ఉండేది .పుచ్చపువ్వు లాంటి వెన్నెల్లో పీట వేసి దేవుణ్ణి పెట్టి పూజ చేసి తరువాత అక్కడే భోజనం చేసేవాళ్ళం.
చిట్టి గారెలు,పులిహోర,నేతిబీరకాయ పచ్చడి,పాయసం తప్పనిసరిగా ఉండేవి.అసలే ఆకలి దంచేసేదేమో హ్యాపీగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ తింటుంటే అమృతంలా ఉండేది.
ఈ తరం పిల్లలకి ఆ ఆవకాశం లేదేమో .ఈ అపార్ట్మెంట్ జీవితాల్లో చంద్రుడు కనపడడమే గొప్ప .ఇంకా వెన్నెల్లో భోజనం కూడానా ,ప్చ్ .

హాయ్

2010-11-08T11:57:00.000+05:30

హాయ్
అందరికీ నమస్తే.
నా పేరు లత.
మీ అందరి బ్లాగ్స్ చాలా రోజులనుండీ ఫాలో అవుతున్నాను.మీ స్నేహ పరిమళాన్ని నేనూ ఆస్వాదించాలన్న చిన్న ఆశతో ఈ బ్లాగ్ మొదలుపెడ్తున్నాను.
నా గురించి చెప్పా లంటే బాలూ పాటలంటే ప్రాణం .మెలోడి సాంగ్స్ బాగా వింటాను.వంట చెయ్యడం ఇష్టం కాస్త భావుకత కూడా ఎక్కువే.
నిదురించే తోటలోకి పాట నాకు చాల ఇష్టం.అందుకే నా బ్లాగ్ పేరు అదే పెట్టాను.
నా మనసుకు నచ్చినవన్నీ ఇందులో రాసుకోవాలని కోరిక..ఇప్పటికి ఇంతే. థాంక్ యు.